Archief

Zwijmelen op zaterdag

Jan(tje)  Smit, zingt al 20 jaar “de sterren van de hemel”.  Zijn eerste succes haalde hij met MAMA samen met BZN. Hij was op slag beroemd (en bekend).

Op Wikipedia kun je zijn geschiedenis lezen. Eigenlijk best fascinerend hoe zo’n jochie eerst Nederland, dan Duitsland en later nog meer landen veroverde. Vandaag de kans nog eens naar dat kereltje te luisteren.

Je zult een kleinkind hebben dat zo’n lied voor je zingt!

Advertenties

Zwijmelen, deze keer niet op zaterdag maar deze week op zondag

Op zondag, want gisteren kwam ik er niet aan toe, maar vanmorgen, luisterend naar de kerkdienst, kwam een lied voorbij, dat mij ontzettend aan het denken zette. Vooral troostvol als je soms eens “in de knoei” zit met je gevoelens, en alles er omheen.

Ook prachtig lied in de opmaat naar Pasen.

IK ZAL ER ZIJN

Hoe wonderlijk mooi is uw eeuwige Naam.
Verborgen aanwezig deelt U mijn bestaan. 
Waar ik ben, bent U: wat een kostbaar geheim. 
Uw naam is ‘Ik ben’ en ‘Ik zal er zijn’.

Een boog in de wolken als teken van trouw,
staat boven mijn leven, zegt: Ik ben bij jou!
In tijden van vreugde, maar ook van verdriet,
ben ik bij U veilig, U die mij ziet.

De toekomst is zeker, ja eindeloos goed.
Als ik eens moet sterven, als ik U ontmoet:
dan droogt U mijn tranen, U noemt zelfs mijn naam.
U blijft bij mij Jezus, laat mij niet gaan.

‘Ik ben die Ik ben’ is uw eeuwige naam. 
Onnoembaar aanwezig deelt U mijn bestaan. 
Hoe adembenemend, ontroerend dichtbij:
uw naam is ‘Ik ben’, en ‘Ik zal er zijn’.

O Naam aller namen, aan U alle eer.
Niets kan mij ooit scheiden van Jezus mijn Heer:
Geen dood en geen leven, geen moeite of pijn.
Ik zal eeuwig zingen, dicht bij U zijn.

Zwijmelen op zaterdag

Soms heb je van die dagen en/of momenten, dat alles heel donker is. Dat je niet weet, hoe je verder moet. dan ga je het liefst in een klein hoekje zitten wachten tot het over is. Maar dat kan nu eenmaal niet altijd.
Gisteren zag ik een lied, dat mij helemaal opkikkerde. Paar jaar geleden ook al eens geplaatst, maar zegt zoveel!

Vergezicht is een nummer dat Annemieke heeft uitgebracht op haar CD “In alle rust”. Het lied is geschreven door Ralph van Manen, Henk Pool & Wim Rebergen en werd uitgevoerd tijdens het EO-programma De Verandering. Het lied gaat over het gemis van Annemiekes overleden man Pieter Jan en over het uitkijken naar een toekomst waarin er geen lijden meer zal zijn.
Voor mij een “zwijmellied”.

zwijmelen op zaterdag.

Een paar weken was ik “van de wereld”.  Ik was aan het verhuizen, van een heel fijn huis naar een veel kleinere verblijfplaats. Kon dan ook lang alles niet meenemen.  Kinderen konden best wat gebruiken, evenals de kleinkinderen.  Gebeld met Het Lichtpunt  in Kollumerzwaag, die ook heel veel meegenomen hebben voor de verkoop. Dan veel boeken en spullen naar de rommelmarkt bij de Koepelkerk hier in Smilde. En dat was het wel zo’n beetje. Wat er toen nog was, is via een rommelbak afgevoerd. En ja, dat doet soms wel heel erg zeer.  En je wordt er zo onwijs moe van.

Deze week is het huis verkocht, dus ga ik nu vol goede moed de toekomst tegemoet. Kijken waar ’t schip strandt. Ben nog lang niet naar mijn zin ingericht. Maar ik ga gewoon moedig verder, voor zover mogelijk.

En dan dus nu zwijmelen op zaterdag. Gepeinsd, gedacht, wat moet het worden. Kwam uit bij Het lelijke eendje:

Ons Wat hebben we er enorm van genoten. En wat zongen we dit liedje uitbundig mee.

Mooi stukje muziek.

 

Zwijmelen op zaterdag

Vandaag ook weer even aan de zwijmel. Heb iets gekozen van Martine Bijl. Jaren geleden (ong. 50) zong ze dit lied, en ik vond het geweldig! Nu ze wat opknapt van de hersenbloeding, een lichtvoetig lied tussendoor. Ik hoop, dat het goed blijft gaan en wens haar sterkte met de revalidatie.

Zwijmelen op zaterdag.

Omdat we vannacht weer met de diverse klokken aan de slag moeten heb ik een prachtige uitvoering van een “gouwe ouwe” voor jullie. Spreekt mij mede aan omdat onze dochter ook euphonium speelt, evenals haar dochter (mijn kleindochter dus). Mooi instrument! Luister maar:

En dan ook nog de “originele” versie van Max van Praag:

En niet vergeten, die klokken, he?