Archief

Eenzaamheid

Het blad Elisabeth van 10 april j.l. heeft als thema: “Eenzaamheid”. Het blad is de opvolgster van de Elisabethbode, waar je hier wat over kunt lezen. Jarenlang heb ik wekelijks dat blad rondgebracht in Nijverdal, waar ik toen woonde. Goede herinneringen.

Het blad heeft op de achterkant altijd een gedicht staan. Deze keer met de titel Eenzaamheid  van Frits Deubel. Zoeken op internet of dat gedicht misschien ergens te vinden zou zijn. En ja, ik vond het op de website van Geestelijke gedichten.

Hieronder volgt het, want het is zó waar:

Eenzaamheid

ze zeggen dat je flink bent
en alles goed verwerkt
ze hebben zelfs al tijden
niets van je zorg bemerkt
er zijn er die beweren
dat het je niets meer doet
maar niemand weet je angsten
de storm die in je woedt

zo ga je moegestreden
geen mens die je echt kent
ze zien niet dat je eenzaam
en ongelukkig bent
zo dwaal je door het leven
gepijnigd en bebloed
en niemand weet je angsten
de storm die in je woedt

toch zal het niet zo blijven
er komt een and’re dag
waarop je Gods erbarmen
en hulp ontvangen mag
want ook nog op jouw paden
Samaritanen gaan
die helpen zonder praten
en troostend naast je staan

fd

Advertenties

Zwart-wit foto: uitdaging op Facebook

Op facebook werd ik uitgedaagd om 5 dagen achter elkaar een zwart-witte foto te plaatsen. Eigenlijk moest je dan dagelijks iemand anders nomineren om dat ook te gaan doen. Daar heb ik niet aan meegedaan. Wel plaatste ik al 4 dagen een mooie foto. Vandaag dus de laatste dag. De foto die ik uitgezocht heb is een mooi verhaal bij te vertellen. Daarom plaats ik deze op mijn blog en ga dat dan delen op facebook. Eerste de foto:

naar Londen 1953 facebook

Ik weet niet hoe vaak de jaarlijkse klaprooscollecte gehouden werd, maar in november 1952 was ik één van de collectanten. De mensen die doneerden kregen een klaproos opgespeld. De opbrengst van de collecte was (meen ik) voor de Britse Oorlogsgravenstichting (British War Legion), voor het onderhoud van de graven van de gesneuvelde militairen uit de 1e Wereldoorlog.
Wat ik niet wist, dat genoemde stichting, als dank voor het collecteren, uit elke provincie een collectant een reisje naar Brussel of Londen zou aanbieden. Voor Overijssel werd mijn legitimatiekaart getrokken en kreeg ik dus een heus telegram thuis met het vertellen van de prijs. Ongelooflijk! Maar de volgende dag stond er al iemand van de krant voor de deur om mijn verhaal te horen en om mij “mee te slepen” naar het atelier van de plaatselijke fotograaf. Nou, haar in de krul (met papillotten), mooiste jas aan, tas mee voor de bagage, en je ziet dus het resultaat van die fotosessie.
Foto is gemaakt, denk ik, in februari 1953. Je mocht kiezen tussen een weekend naar Brussel of naar Londen. En er mocht een begeleider mee. Wij kozen voor een reisje naar Londen, en mijn vader ging mee.
Ik herinner me dat collectanten uit o.a. Zeeland ook voor de waarde in geld konden kiezen vanwege de Watersnoodramp.

klaprozen

Zo zag zo’n klaproosspeldje er uit. (foto van internet).
Er volgt binnenkort nog een leuk vervolg op dit verhaal.

In 5 minuten heel Noorwegen zien

Via Facebook kreeg ik een prachtige timelapse van Noorwegen. In 5 minuten krijg je heel Noorwegen te zien.
Daarom plaats ik die hier ook maar even, zodat weblogvrienden dit prachtige land ook kunnen bekijken. Zoals gezegd: vraagt niet veel tijd, slechts 5 minuten.
Voor mij allerlei beelden heel herkenbaar. Wat hebben we in de loop van de jaren, ondanks fysieke beperking, veel gezien.
Genieten!

Aanvulling via deredactie.be. In deze timelapsevideo raas je voorbij 15.000 kilometer Noorse natuurpracht. De video is het resultaat van een maandenlange reis doorheen alle 19 provincies van Noorwegen. De maker wil hiermee alle verschillende facetten van het land laten zien. Meer info over het project vind je op zijn website www.rustadmedia.com.

Zwijmelzaterdag

Al vaak zag ik zo hier en daar een “zwijmelzaterdag” voorbij komen. Waar een lied getoond wordt en te beluisteren is, dat de blogger erg aanspreekt.  Puur toeval kwam ik de volgende song tegen uit de film “as it is in Heaven””  n.l. Gabriella’s song. Je hoort hier de originele versie, gezongen door Helen Sjöholm.

Waarom Zweedse versie? Is uit de originele film, en ik vind Zweeds een prachttaal. Het meeste geleerde is nu een beetje weg, helaas, maar mocht ik weer eens naar Zweden op vakantie gaan, heb ik het vast zo weer te pakken. Geniet mee, van deze mooie song.

    ZWEEDS

Det är nu som livet är mitt
Jag har fått en stund här på jorden
Och min längtan har fört mig hit
Det jag saknat och det jag fått

Det är ändå vägen jag valt
Min förtröstan långt bortom orden
Som har visat en liten bit
Av den himmel jag aldrig nått

Jag vill känna att jag lever
All den tid jag har
Ska jag leva som jag vill
Jag vill känna att jag lever
Veta att jag räcker till

Jag har aldrig glömt vem jag var
Jag har bara låtit det sova
Kanske hade jag inget val
Bara viljan att finnas kvar

Jag vill leva lycklig för att jag är jag
Kunna vara stark och fri
Se hur natten går mot dag
Jag är här och mitt liv är bara mitt
Och den himmel jag trodde fanns
Ska jag hitta där nånstans

Jag vill känna att jag levt mitt liv
—————–

    NEDERLANDS

Vanaf nu is m’n leven van mij
Ik heb naar zo’n korte tijd op aarde
En mijn verlangen heeft me hier gebracht
Alles wat mij ontbrak en dat ik vergaarde

En toch is het de weg die ik verkoos
Mijn vertrouwen was eindeloos
Dat mij een klein stukje toonde
Van de hemel die ik nooit vond

Ik wil voelen dat ik leef
Al mijn dagen lang
Ik wil leven zoals ik wil
Ik wil voelen dat ik leef
In de wetenschap dat ik goed genoeg was

Ik ben nooit mijzelf verloren
Het sliep alleen in me
Misschien had ik nooit een keuze
Behalve dan de wil om te leven

Het enige dat ik wil is gelukkig worden
Zijn wie ik ben
En sterk en vrij
De dag uit de nacht zien opkomen

 

Soldaat van Oranje

Afgelopen zondag ben ik samen met kinderen en kleinkinderen naar de hangar in Katwijk geweest om het veelgeprezen “Soldaat van Oranje” te kijken en te luisteren. Aangeboden vanwege de vele hulp die ik kreeg (en nog steeds krijg) na het overlijden van Johan.
Een vermoeiende dag, om half negen zat ik al in een taxi, die mij naar een P + R bij Groningen bracht, waar mijn dochter en schoonzoon mij oppikten voor het eerste deel van de reis, namelijk naar Lelystad. De Mac was als verzamelpunt aangewezen, en vandaar gingen we in 2 auto’s verder naar Katwijk.

Allemaal enorm genoten van de voorstelling. Je hebt al wel gehoord over het “draaiende publiek”, over de motoren op het toneel, over de zee, die je echt ziet (snap niet hoe dat kon), over het vliegtuig, dat je zomaar ineens al taxiënd aan ziet komen, en waar dan Koningin Wilhemina uitstapt en weer voet op vaderlandse bodem zet.  Maar zelf meemaken:  onvoorstelbaar, wat een trucendoos ze hebben.

Voorstelling was ongeveer half zes afgelopen, tja en dan moet je nog weer naar huis: d.w.z. naar Lelystad, Hardenberg, Veendam, Muntendam en Smilde. Maar we hadden ook best trek in een hapje eten. Hebben we genomen in de La Place vestiging die over de snelweg gebouwd is. Heerlijk en gezellig. Met z’n allen aan een grote tafel. Leuk!

Toen maar weer verder naar Lelystad om de geparkeerde auto’s op te halen, om te wisselen van auto en om afscheid te nemen van elkaar. Het was een hele fijne dag. Dankjewel allemaal dat jullie mee wilden. Ik vind het voor herhaling vatbaar, wie weet…..

Als je nog niet geweest bent: tot juni 2015 is er verlengd. Van harte aanbevolen!

 

In de jaren zeventig is er een film gemaakt over deze geschiedenis. Daarin hadden Rutger Houwer en Jeroen Krabbe de hoofdrollen. Die film heeft toen erg veel indruk gemaakt.  Je kunt hem zien o p You Tube: (http://youtu.be/KB1SLnjJtuI)

 

 

10000 redenen……

Vanmorgen was er een kerkdienst waarin lievelingsliederen van gemeenteleden gezongen werden. Je kon dat opgeven bij de voorgangster van deze morgen. Ik hoopte zo, dat ik er ook naar toe kon. En jawel: dankzij de dame van Thuiszorg, die mij om kwart voor acht al uit bed belde, was ik om ca. 9 uur zover uitgerust, na alle ochtendrituelen, dat ik de wandeling naar de Koepelkerk durfde te maken. En beslist geen spijt van gehad. Wat een fijne, blijde dienst.
Naast zingen konden we ook luisteren (en kijken) naar een lied via You tube:

    10000 redenen

Wat een prachtig lied. Nu ik er weer naar luister, word ik helemaal blij.

Ook werd een lied gezongen, dat je oppept als je het heel moeilijk hebt. B.v. ernstig ziek of andere narigheid.


————————
Esther Tims – Ik Zal Er Zijn

Als je eenzaam bent of in het duister denk dan aan mij en roep mijn naam
Als geen mens je kent en niemand luistert
Zelfs als je fluistert zal ik je stem verstaan

refr.:
Als een vriend wil ik je dragen alle dagen, ik zal er zijn
Als een ster in donkere nachten zal ik wachten, ik zal er zijn

Wees niet bang voor de stilte om je heen
Wees niet bang ik laat je nooit alleen
Als een vriend wil ik je dragen alle dagen, ik zal er zijn

Drukt de hele wereld op je schouders en spoken zorgen door je hoofd
Er is iemand die je kunt vertrouwen
Die van je houdt en die echt in jou gelooft

———————-

Beide geweldige liederen ter bemoediging, als je het eens helemaal niet meer ziet zitten.
Daar kan ik weer een hele tijd mee vooruit.