Archief

Rijncruise 4 en meer….

Omdat Plato  in zijn reactie op mijn vorige logje aangaf erg nieuwsgierig te zijn naar de, door mij genoemde, maar niet geplaatste foto, hier dan alsnog dat prentje:

Annette met opoe Bouwhuis 1966 2 

Mijn opoe met haar eerste achterkleinkind in 1966 (onze dochter). Ik vind dit zo'n lief plaatje. Opoe is hier 81 jaar en vond het geweldig, dat wij ons kind kwamen "showen". Dat was echt een hele reis toen van Hengelo naar Den Ham (Ov). Ik meen me te herinneren dat wij  een -tigste hands 2CV hadden. Maar hij reed en bracht ons toch maar ter plekke!

Rijncruise

En dan nu wat foto's nog van de Rijnreis, Zomaar willekeurig wat bij elkaar gesprokkeld. Bijvoorbeeld onderstaande foto:

Museumboot 
Een boot, die vervoerd werd, daarbij geholpen door o.a. een paar duwboten. Heel bijzonder lijkt me dat voor een boot, die volgens mij gewend is zelf "de voeten in het water" te hebben. Laat je varen is hier het devies….

En wat vind je van de volgende foto? Daar zou je toch zo in bijten?

 Zalmvoorafje kl

Hier geplaatst om jullie de manier van presenteren te laten zien. Heel simpel, maar ook erg bijzonder. )En 't was nog lekker ook….)

 Boot menu bekijken kl

Als eerste aan tafel? Dat lukte mij (bijna) nooit.
Ik zit hier een kaart te bekijken met een tekst. Elke morgen had iedereen een kaartje bij zijn/haar bord liggen met daarop een "wijs" woord. Bijvoorbeeld deze:

Tekst goedemorgen 

Ook voor het diner vonden we allemaal een kaart met tekst op de tafel. Elke dag weer. Gemaakt door mijn schoonzus, die er dus zo ongeveer 120 per keer gemaakt heeft. Klasse!  Totaal ruim 600……

Een voorbeeld van een diner-kaart:

Tekst diner 2 

Dit initiatief wer door iedereen enorm gewaardeerd.

 Weer in Nederland kl

Op de terugweg ri. Arnhem, en op deze foto zijn we Nederland alweer binnen gevaren.

Terug  koffers uitzoeken kl 

En dan zijn we weer terug in Haaksbergen. Velen worden opgewacht door familie, vrienden etc., maar eerst de bagage verdelen. Uiteindelijk heeft iedereen zijn/haar eigen koffer en evt rollator terug gevonden en gaat het huiswaarts. Behalve deze mensen (zie onder), hun "afhalers" waren een beetje laat…….

Terug wachten op afhalers kl 

Zo, en wij gingen eerst 2 nachtjes naar een hotel in Beuningen, maar daarover later meer……

Rijncruise 3

Jullie hebben nog een paar foto's van onze vakantiereis tegoed. Vandaag maar eens even bekeken, welke ik zal plaatsen. Er zijn zoveel mooie plekjes op 't portret gezet daar langs de Rijn! Het mooie is, dat wij daar zomaar aan voorbij voeren met de boot, terwijl je lekker rustig kon genieten van evt. een hapje en een drankje. Je laat je gewoon maar varen…..

 Groot kasteel en dorp kl
Een groot kasteel op de berg en aan de voet een (lijkt mij) idyllisch dorpje.

Vraag me niet naar de namen van de diverse optrekjes enzo, want die heb ik helaas niet genoteerd. Evenmin als die van de dorpjes. Via de omroepinstallatie aan boord werd dat wel verteld, maar ik heb geen notities gemaakt. Zeer tegen mijn gewoonte in trouwens. Overigens werd verteld, dat meerdere kastelen nu als hotel dienst doen. Eentje was zelfs een jeugdherberg.

Groot wit kasteel in buurt Koblenz kl 
Hier kan zomaar hetzelfde onderschrift als bij de vorige foto…..

 Kerk, dorp, kasteel kl
Een hele grote kerk, en naar de huizen er onheen moet je zoeken……

Kasteel dorpje kl 
Ook al zo'n mooi plekkie. Je kunt je vast wel voorstellen hoe je ogen tekort kwam om alles te zien?

 Kasteel midden in Rijn kl
Kasteeltje op een eiland midden in de Rijn. Heel bijzonder.

Lorelei berg kl 
En daar is ie dan: de Loreley, 132 m hoog, ligt in een bocht van de rivier. Enkele maanden terug (januari) konden de boten hier niet langs omdat er een schuit gekapseisd was.

Toen wij er langs voeren werd het beroemde: "Ich weiss nicht was soll es bedeuten…." van Heinrich Heine, ten gehore gebracht. Tja je kunt hier moeilijk Hup Holland Hup gaan zitten luisteren….(of meebrullen).

 BOPPARD

Een prachtig dorpje aan de Rijn, dat ook bekeken kon worden. En foto's gemaakt natuurlijk. B.v. van onderstaand gebouw:

Vakwerkhuis 2 kl 

Hier volgt een uitsnede van het uithangbord:

Vakwerkhuis uithangbord 

En dan was er op de muur ook nog een tegel met aparte tekst:

Vakwerkhuis 2 tekst 

Mooi huis kl 
Dit huis stond recht tegenover de aanlegplaats van de boot. Heel apart zo met dat torentje…

Mooi plaatsje, maar minder mooie herinnering, want Johan heeft daar een hoorapparaat verloren. Dat kost zo'n kleine 1000 euro. Declareren bij de reisverzekering levert 300 euro op, dus tel uit je "verlies".  Jammer, zo werd het toch nog een dure vakantie, waar we in totaal trouwens met veel plezier op terugkijken. 

Rijnreis 2

Ik vervolg maar even mijn verslag van ons reisje op de Rijn, (rijn, rijn, enz….)

Avond in Koblenz kl 
vandaar deze  foto van de eerste avond aan boord in Koblenz. Wat een sfeertje, he?

Gebouw Koblenz kl 
Een mooi gebouw aan de kade in Koblenz. Vanuit onze "hut" konden we dit goed bekijken.

Kerk Koblenz kl 
Achter het gebouw op de vorige foto is een plein, waar deze kerk te zien is. (Johan had nog even een ommetje gemaakt….)

En dan loop je even rond aan boord en zie je opeens dit:

Rollators aan boord.2 kl 
Er waren zo'n 35 van die vervoermiddelen meegekomen, plus nog een aantal rolstoelen.

Eerst maar eens wat over de deelnemers en organisatoren van de reis vertellen (gaat niet persoonlijk worden, hoor!).

Wacht, ik kan beter gewoon beginnen bij de aankondiging (brochure)  van deze reis door de organisatoren:

Wij, Gerrit en Riet (=broer en schoonzus) organiseren zelf, en vanuit de plaatselijke ZONNEBLOEM afdeling, reizen met extra aandacht voor de gasten. Dit zijn reizen met een rustiger tempo en een eenvoudig programma. Uiteraard wordt er rekening gehouden met de gasten die alles niet meer mee kunnen maken. Onze doelgroep zijn de gasten van de ZONNEBLOEM, die “gelukkig nog te goed” zijn en daardoor niet in aanmerking komen voor een reguliere ZONNEBLOEM BOOT- OF LAND VACANTIE.

Dat betekent dat bijvoorbeeld de hotels en of schepen, waar we mee reizen, niet volledig aangepast zijn voor mindervaliden. Zo kan het voorkomen dat er drempels zijn, of dat u, om bijvoorbeeld bij het restaurant, kamer of de receptie te komen enkele traptreden moet nemen.

Het is uiteraard niet erg dat u deze treden langzaam opgaat, of dat u een beetje hulp nodig heeft, maar u moet het wel kunnen. Ook in de kamers kan een drempeltje zitten en zoiets als een toiletverhoger is meestal niet voorhanden. Ook zijn de badkamers niet altijd aangepast. Daarnaast zijn er vooral in het buitenland niet altijd verzonken trottoirs om met een rollator of rolstoel op te rijden en de straten zijn vaak niet helemaal vlak (kinderkopjes). Ook om een winkeltje binnen te gaan zijn er soms twee treden te nemen voordat u binnen bent.

Op de boot kunnen (en mogen) rollators enzo niet gebruikt worden, maar als je aan land wilt, is het erg fijn dat ze wel meegekomen zijn met de bus. En dan krijg je een hele file van vervoermiddelen aan dek.
In elke plaats waar men een paar uur had om de stad of het dorp te bekijken, bracht de bemanning al dat rollend vervoer via de loopplank naar de kade. Geloof me: zoiets hadden ze nog nooit meegemaakt.

Behalve broer en schoonzus waren er nog een paar Zonnebloem-vrijwilligers mee om in evt noodgevallen hulp te kunnen bieden. Goed gedaan, dames en heer!

Mensen die in een rolstoel vervoerd worden werden dan ook geacht zelf een begeleid(st)er mee te nemen.

Dit uitgelegd hebbende ga ik nog even een paar fotootjes plaatsen:

Drosselgasse kl 
De beroemde Drosselgasse in Rxfcdesheim. Dit oude plaatsje ligt nogal hoog op een berg en om in het centrum te komen kost dat enig klimwerk. Maar wij gingen zo:

Treintje kl 
Het treintje bracht ons met rollators en al naar boven, waar we het  Siegfried Muziek Museum bezochten. Op YouTube vond ik een filmpje: klik hier
Terug naar de boot moest wel lopend gedaan worden (of je kon natuurlijk een taxi huren), maar lopend (met rollator ging goed), temeer daar je bergafwaarts ging. Af en toe stoppen, een terrasje pikken en we hadden een heerlijke middag.

Carillon muziekmuseum kl 
Buiten aan de muur van het museum een porseleinen carillon.
Enkele jaren terug zagen we ook zoiets in Finland:

Klokkenmuseum carillon 
Te vinden in een restauran in the middle of nowere: Vaskikello, maar dit heeft natuurlijk niks met de Rijn te maken. Vind het alleen bijzonder: porseleinen carillons, en daar zien wij er dan twee van. Vraag me af of er in Nederland ook eentje te zien is….
In Utrecht is trouwens wel een heel mooi muziekmuseum: Van speelklok tot Pierement. 

Hier moet je het even mee doen. Moet nog  van alles regelen voor morgen. Dan wordt er in het ziekenhuis in Assen weer een poging ondernomen om mijn hart in het goede ritme te krijgen. Ik vind het vooral heel spannend of de behandeling wel doorgaat. Een paar weken geleden werd ik immers onverrichter zake weer naar huis gestuurd. Afijn, we hopen er maar het beste van.

Rijnreis I

Eindelijk een stukje verslag van onze vakantie. Ik was met de foto''s aan het ordenen en bewerken en vroeg me (vertwijfeld) af welke plaatjes ik het eerst zou laten zien.
Welnu, ik geef eerst een "rondleiding"  op de boot.

Begin ik met de salon:

Salon kl 

 waar we ontvangen werden met een welkomstdrankje:

Boot welkomstdrankje Johan kl 

en waar de crew aan ons voorgesteld werd, inclusief de kapitein van het schip + de 2e kapitein, namelijk zijn vrouw.
Samen een dronk uitgebracht op het welslagen van de reis. Daarna mocht de bemanning weer naar hun respectievelijke bezigheden:

Boot de crew is voorgesteld kl 

 Iedereen kreeg  de kamersleutel en konden we met onze bagage aan de gang. Nou, we keken onze ogen uit in de " hut":

Boot deel hut kl 

de deur gaat naar de badkamer en rechts in de hoek is een grote inloopkast. Een min of meer luxe hotel doet het niet beter……

Boot badkamer kl 

Doorkijkje naar de badkamer, compleet met ligbad. Er waren ook hutten met een douche, maar toen wij boekten, waren die allemaal al gereserveerd. Elke kamer had ook nog een tv-toestel.

Boot hut alweer opgeruimd kl 

De laatste dag moesten de onderkomens om plm 10 uur verlaten zijn, op de handbage na.
Twee hutten dichtbij het centrale gedeelte waren " gepromoveerd"  tot toilet, want je moest toch nog tot ca 2 uur wachten voor je van boord kon. Gelukkig waren er ook nog twee openbare toiletten, want met 120 man 2 wc's delen is wel wat summier….
Toen we de handbagage  naderhand ophaalden was de hele kamer al weer schoon en klaar voor een volgende gast. 
Zowel bij aankomst als vertrek zorgde de bemanning  voor  onze koffers. Prima geregeld!

Tja en dan moet ik het restaurant ook nog even laten zien. Boot restaurant kl 

  Hier hebben we dagelijks genoten van zeer overvloedige maaltijden. Prachtig geserveerd en erg lekker, zoals b.v. de eerste lunch na aankomst:

Eerste lunch 

Als je zoiets geserveerd krijgt kijk je toch je ogen uit. De lunch bestond elke middag uit 3 gangen: soep – hoofdgerecht – nagerecht (toetje).
Deze eerste dag hadden ze voor het nagerecht geweldig uitgepakt: een toetjesbuffet. Dan weet je echt niet wat je kiezen moet….
 
Toetjesbuffet kl 
en dit is nog maar een deel……

En wat vind je van de volgende schotel?

Mooie peer enzo 

Let vooral op de kunstig bewerkte peer. Hierdoor kun je ervoor kiezen 1 of 2 schijfjes te nemen. Ik ga eens proberen of ik dit ook zo voor elkaar kan krijgen, want zó mooi!

Zo, dat was dan een rondleiding, met uitleg op de

Rhein_princess boot 
Rhine Pricess.
Wat een boot, he?

 

Later meer……. Tot dan!

Terug van weggeweest

Ruim een week weg uit weblogland, en veel meegemaakt. Niet alleen dat ik ondertussen een andere leeftijd heb gekgregen/behaald, zoals jullie hebben kunnen lezen. Allemaal hartelijk dank voor de felicitaties. Het was een fijne dag, die vrijdag. We waren nog aan boord van de Rhine Princess, en hoe vaak maak je het mee, dat je op je verjaardag door zo'n 120 mensen wordt toegezongen?  
Ook hebben we inmiddels een fantastische reis gemaakt. Mooi weer, prima gezelschap en nog veel meer.

Eerst maar even een paar foto's. We vertrokken zondag 22 mei met 3 volle OAD-bussen uit Haaksbergen. Iedere passagier wist in welke bus hij/zij moest, waar dan ook meteen de bagage bijhoorde, maar uiteraard werd alles en iedereen wel gecontroleerd.

Nummer 39 
busnummer……..

Checken bagage 
De chauffeur is er maar even bij gaan zitten….

Passagiers inchecken 

Even checken of alle passagiers aanwezig zijn. Best wel een heel karwei voor je 120 mensen goed en wel in de bus hebt zitten. Maar de afgesproken vertrektijd werd met maar 5 minuten overschreden. Knap!!!

Bus 39 
Eén van de volle bussen. De stemming zat er gelijk goed in.

Koffie met taart 
Koffiepauze onderweg. Natuurlijk met een appelpunt erbij. Nou, dat ging er wel in!

Naar Koblenz 
Onderweg naar Koblenz, waar de boot op ons ligt te wachten.

Boot in Koblenz 
En daar zijn we er dan. Inschepen, plaatsje zoeken in de salon voor het welkomstdrankje, luisteren naar allerlei aanwijzingen, en dan kunnen we eerst naar de hut om ons een beetje op te knappen, want de lunch wordt ook meteen al geserveerd.

Zo, het begin is er. De rest komt later. Want je wilt niet weten hoeveel foto's ik heb gemaakt. Niet bang zijn, ik plaats ze echt niet allemaal. Geen beginnen aan, hoewel het begin was hier dus al……….

Tot de volgende keer!

't Is bruin en komt uit Oostenrijk……..

Het raadsel: "Het komt uit Oostenrijk en het is bruin"  stelde ik op 13 augustus j.l. in  mijn logje. Er werd verondersteld, dat dat dan wel een Lederhose zou zijn, 13 augustus was onze zoon namelijk jarig, en 't ging over zijn cadeautje. Nou, het antwoord: Lederhose vond ik heel humoristisch. Ik stelde mij onze zoon, bijna 2 m lang, heel breed, en heel vriendelijk voor in een Lederhose. Grijns…….

Nee, het goede antwoord zat er niet bij. Hier komt het:

Stroh rum 

Och, dat hadden jullie ook wel kunnen bedenken. Want welk cadeau kun je nu een man als Nico het beste geven? Hij kookt graag, maakt graag mixdrankjes, ontvangt graag vrienden bij hem thuis. Als je zo'n fles dan in Oostenrijk in de supermarkt ziet, is het geschenk gauw bedacht en gekocht.
Overigens kwam ik er achter dat Stroh geen rum is. Kijk maar op http://nl.wikipedia.org/wiki/Stroh . Ja, ja, zo leer je nog eens wat.

Mooi logje toch om deze week mee af te sluiten? Iedereen een fijn weekend gewenst. Morgen wordt het mooi weer, dus geniet daar nog maar even van, nu het nog kan.

 

Een terugreis met hindernissen

Aan alles komt een einde, dus ook aan de fijne week in Ladis, Oostenrijk.  Op de heenreis troffen we  geweldige files, zowel wijzelf als onze "tegenliggers",  toen we via de grensovergang bij Fxc3xbcssen Oostenrijk binnenreden. Daarom besloten we voor de terugreis een andere route te kiezen. Absoluut geen spijt van gehad.
Via Fxc3xbcssen rijd je in Oostenrijk dan o.a. de Fernpass, die volgens mij xc3xa9xc3xa9n van de oorzaken van de files was (is), want er schijnen vaker opstoppingen te zijn.

Het was stralend, zonnig weer op de terugweg. We konden onderweg dan ook fantastische plaatjes maken, zoals de volgende bij de Arlberg-pas.

Bij de Arlberg-pas 

of deze:

Bij de Arlberg-pas2 

Ja, daar wil je de auto wel even voor aan de kant van de weg zetten. We noemden deze route "het toetje" van de vakantie. Had natuurlijk ook helemaal met dat mooie weer te maken.
We reden via Landeck, St. Anton am Arlberg, rechts omhoog via de Flexenpass, Zxc3xbcrs, en Lech (waar we het verblijfshotel van de koninklijke familie zagen). Daarna langs Schoppernau, Au, Bezau naar Duitsland waar we in Oberstaufen bij http://www.enzianhuette.de/  een lekker bakkie koffie gedronken hebben. Heerlijk! Daar ben je echt wel even aan toe.

Maar ja, we moesten verder. Bij Kempten kwamen we op de autobahn nr. 7, die je ettelijke honderden kilometers kunt volgen op weg naar huis. We hadden net gezegd, dat we na Wxc3xbcrzburg op zoek wilden gaan naar een overnachtingsadres, toen onze auto rare geluiden begon te maken. Oei, oei, wat is er nu aan de hand? Gelukkig was er een zgn Autohof vlakbij en daar gingen we maar naar toe. Je voelt je niet echt rustig. En terecht: een (aandrijf)riem was kapot. Daardoor werkt de stuurbekrachtiging niet meer, maar remmen wordt ook moeilijker. En zo nog een paar dingen meer. Ik ben niet technisch, dus ik hoop het goed uitgelegd te hebben. Tja wat te doen?
Nou, allereerst de ADAC bellen, verhaal (in het duits!!!) doen en ze beloven ons terug te bellen om te vertellen wat ze gaan doen.  Nou, dit:

Auto wordt afgevoerd 

Omdat het zaterdag is en al half vijf, zijn alle garages gesloten en doen ze pas op maandag weer wat. Nou, daar sta je dan.

De Adac-man brengt de auto naar een garage in Uffenheim, en brengt ons naar een Gasthof in dat stadje. Daar slapen we dus 2 nachten en moeten ons zondags maar zien te vermaken. Gelukkig is het schitterend weer, en na het ontbijt lopen we dan ook het stadje in om wat rond te kijken.  

Uffenheim collage 

Ook zagen we de volgende waakhond:

Hier waak ik 

Het lijkt me dat je met zo'n beest veilig woont…..

Terug in het hotel werd ons verteld, dat er een eind verderop een Sommerfest was in een Biergarten. Nou, dat willen we dan ook wel meemaken. Wel jammer, dat we alles lopend moeten doen, maar met de nodige stops onderweg komen we er wel.

Im Biergarten 
Gezellig zo'n 2 uurtjes met allerlei mensen gepraat. De mevrouw naast Johan adviseerde ons een bepaald gerecht, toen ze hoorde waar we logeerden, namelijk:

Schxc3xa4ufele, Klxc3xb6sze und salat 
Lammschxc3xa4ufele mit Klxc3xb6sze. Dat laatste is een soort aardappelpuree. Je kreeg er een bakje rauwkost bij, en we hebben het ons lekker laten smaken. Aanbevolen!

We aten dit, omdat het zulk geweldig weer was, op het terras

Uffenheim terras 

van het Gasthof waar we logeerden http://www.gastsein.de/speisekarten.htm . De mevrouw op de foto moest telkens met de bestelde gerechten etc de weg oversteken, die voor het gebouw langs liep. Ik heb grote bewondering voor haar uithoudingsvermogen. Want niet alleen werd de weg overgestoken, maar daarna moest ze ook nog drie traptreden op. Pffff.  Grappig was, dat auto's die aan kwamen rijden, voor haar stopten, zodat ze zo'n beetje vrije doortocht kreeg.
Al met al hebben we, ook op dit terras, een paar heerlijke uurtjes doorgebracht. Ondertussen wel steeds met de gedachten bij de auto. Want hoe zal het morgen (maandag) gaan? Hoe laat wordt het voor we kunnen gaan rijden?

Nou, dat viel, ons maandag geweldig mee. Om half tien was de auto gerepareerd en konden we de verdere terugreis aanvangen. He, he, wat een opluchting.

Om half zeven 's avonds waren we thuis. We hadden een fijne vakantie. Niks mis mee.  

Ik snap er niks van: de link-knop werkt niet. Hebben daar meet bloggers last van??

Oostenrijk: de derde (groene) rondrit.

Vandaag dan wat foto's enz. van de "groene" rondrit. (zie kaartje op mijn vorige log). We reden door het Kaunertal (jammer, ik kan geen link toevoegen), via de Gletscher-Panoramastrasse. En we waren welkom:

Kaunertal welkom 

Logisch eigenlijk, want er moest tolgeld betaald worden. xe2x82xac 22,00 kost het om de weg te mogen berijden. Maar geen moment spijt gehad van deze uitgave. Elke euro meer dan waard. De weg is 26 km lang en heeft 29 "kehren". Sopmmige wel heel scherp, maar telkens weer een nieuw, verrassend uitzicht. Bijvoorbeeld:

Gletscher Kaunertal 

De gletschertong. De foto maakte ik vanuit de (rijdende) auto.  Offe….deze:

Kaunertal route 

Zelfs het stroompje gaat zigzaggend. Maar natuurlijk stopten we ook wel om van alles op de foto te zetten. Vooral toen we ineens allerlei bloemen voorbij zagen komen.

Distels 

Distels, heel veel stonden er. En zo mooi!!

Gele en blauwe 

Ook deze vonden we erg mooi.

Corry maakt foto 
 
Johan maakt foto 

Allebei druk doende om onze indrukken voor het nageslacht (en de weblogbezoekers) vast te leggen.

En dan komen we aan het eindpunt van de weg. Op 2750 m. is een geweldige grote parkeerplaats. Direkt bij die P-plaats is een restaurant "Weiszsee". Daar de auto maar geparkeerd en er wat rondgelopen. Je kon naar de "eeuwige sneeuw" lopen als je wilde…

Johan Kaunertalergletscher 
Wij bleven mooi boven om naar de mensen te kijken, die zich vermaakten met en op de sneeuw. Johan maakte nog het volgende sfeerplaatje:

Kaunertal sfeer 

In (door) de gletscher is een tunnel aangelegd, waar je onder begeleiding door kunt lopen. Het pad is 40 m. lang, ca 1,5 m breed en 3 m. hoog. Ik vond een foto op de website van http://www.tiscover.com. Omdat de linkknop nog steeds niet werkt heb ik deze foto gecopixc3xaberd voor jullie:

Gletscherspalte_Tunnelmitte 
Zelf hebben we ons niet aan deze wandeling gewaagd, maar een stel medegasten van chalet Almblick (http://www.all-inchalets.nl/WinterPagina/56/chalet-almblick.html ) waren wel de uitdaging aangegaan. Ze vonden het fantastisch. En zo genoten wij dan weer van hun verhalen hierover. Mooi!!

Op http://www.martinlarcher.at/galerien/gletscherstrasse/index.html#thumbsrow1 
vind je heel veel foto's van dit mooie stukje van Oostenrijk.

Dat was het even voor nu.
Tot de volgende keer. Want we krijgen de terugreis nog, met een bijzonder verhaal……

 

 

 

Oostenrijk rondrit

Vandaag een verslag van een paar rondritten die we vanuit ons vakantiedorp Ladis gemaakt hebben. Begin ik eerst met een stuk van de kaart van Oostenrijk:

Kaart Tirol anwb bewerkt

Middenrechts heb ik met een grote oranje "vlek" aangegeven, waar Ladis ligt. Het is xc3xa9xc3xa9n gemeente met Fiss en Serfaus. Deze 2 plaatsen zijn wel aangegeven door de ANWB, maar Ladis is kennelijk te klein. Onder de stippellijn heb ik de naam van het dorpje maar opgeschreven.

Onze eerst dagtocht reden we de oranje ingekleurde route. We wilden heel graag de Silvretta Hochaplstrasse  rijden. Eerst naar Landeck, en daar kozen we een alternatieve route door een mooi dorpje en verder bleven we die weg volgen. Op een gegeven moment kregen we de indruk, dat e.e.a. niet helemaal meer klopte. Op het heel smalle weggetje de auto gekeerd, en weer terug. Komen we een eindje verder een wandelaar tegen, die we maar even gevraagd hebben hoe we moeten rijden om de weg naar de hochalpstrasse te vinden. Nou, auto keren, weggetje volgen en na zo'n kilometer komen we dan op een asfaltweg uit.

Smal weggetje

Een foto die ik later maakte vanuit de auto. In de verte zie je nog de wandelaar. Een eindje verder weer een foto:

Smal weggetje 2

Logisch toch dat we het in eerste instantie niet vertrouwden? Het gras groeit gewoon midden op de "weg". Maar na de bocht zagen we de asfaltweg. Hxc3xa8 gelukkig maar:

Smal weggetje 3

Toen duurde het ook niet lang meer en waren we onderweg naar ons doel van de dag: de Silvretta-pas.  Dat werd geweldig genieten van de mooie natuur. Wel goed uitkijken, want heel veel mensen reden deze tocht. Heel veel motoren, auto's (natuurlijk), maar ook fietsers en wandelaars. 

Silvretta Hochalpenstrasze

Onderweg passeer je ook een paar stuwmeren. Grote parkeerplaatsen daar, die aardig vol stonden. Er kan namelijk ook geweldig gewandeld worden in de omgeving.

Natuurlijk ontmoetten we ook een paar milka-koeien:

Milka koeien

Maar de chocola was nergens te bekennen….. Jammer, dat het weer niet echt geweldig was, want het was grauw en regenachtig. Maar desondanks hebben we een prachtige dag gehad.

Op deze google-site kun je veel foto's zien van de hochalpstrasse. Mooi!!!

Exc3xa9n van de volgende dagen reden we de "blauwe" weg, die ons tot in Italixc3xab bracht. Wat een prachtige weg om te rijden!!

Soms door een heel smal dal langs de rivier de Inn

Naar Italie

Naar Italie 2

Links zie je nog net een stukje van de weg. Wat mooi is het daar!!

Een paar dorpjes bezocht natuurlijk, o.a. Nauders, een heel leuk plaatsje met een prachtige kerk. En jullie kennen ons: daar gaan we even naar toe!

Kerk Nauders pieta

Buiten de kerk een beeld van Maria met Christus. Opschrift: "Maria siehe deine Sohn".

Kerk Nauders

En zo ziet die er van binnen uit. Erg indrukwekkend. Je wordt er stil van.

De "blauwe" route die we gereden hebben beschrijf ik de volgende keer.

Herstel: de "groene" route ga ik nog beschrijven. De blauwe zie je hierboven al…..

Tot dan!
 

 
 
 
 

 

Oostenrijk: processie en meer.

In Ladis was maandags in onze vakantieweek een processie. Klein dorpje, en ik heb de indruk dat alle bewoners meeliepen, gadegeslagen door toeristen enzo. Toch mooi om dat eens te zien. Vrouwen mooie klederdracht aan, mannen (soms) ook. De schutterij, het muziekkorps, kortom genoeg om te zien.

Processie

Het begin van de stoet. Het beeld werd achterwaarts meegevoerd. Zou dat een stimulans voor de volgelingen zijn??

Processie beeld op rug

Ook dit beeld keek achteruit. Op deze manier kan natuurlijk wel mooi naar het kasteel gekeken worden…..

Processie beeld op rug uitsnede

En zo ziet ze er van voren uit. Ik weet eigenlijk niet welke heilige dit is. Mogelijk een beschermvrouwe van kinderen???

Processie vrouw

Maar kijk, een beeld dat "gewoon" vooruit kon kijken. Vreemd: alle beelden werden door mannen gedragen, maar deze door vrouwen. Tja, verschil moet er zijn, he?

Processie muziekkorps

En dan ook nog een prent van het muziekkorps. Heel mooi die gespen op de schoenen.

De schutterij kon ik niet goed op 't portret krijgen. Tijdens de rondgang stond de hele stoet een paar keer stil, en dan werd er een geweerssalvo afgevuurd. Je bent er niet op verdacht, en je schrikt dan ook geweldig de eerste keer. Het geluid "rolt" ook lang door zo tussen de bergen.

En dan, aan het eind van de ronde, worden de beelden weer terug gebracht in de kerk:

Kerkladisr3

Einde van de processie. Ik hoop, dat jullie even hebben kunnen mee-genieten.

Pomp in Ladis

pomp in Ladis. 

Later meer…… Ik zeg maar niet meer "morgen", want daar kwam na het vorige logje niks van terecht……