Archief

Feestdagendip voorbij

Eindelijk ben ik weer een beetje terug bij mijzelf. Had het niet verwacht (ben nogal optimistisch, vind ik zelf), maar de hele feestdagendrukte heeft mij behoorlijk in de tang gehad. Eerste Kerstdag kleindochter jarig, en wat werd Johan gemist!
Daarna een paar dagen “bijkomen”, wat eigenlijk helemaal niet lukte, en dan is het alweer de jaarwisseling die er aan komt. Oudejaarsavond een paar uurtjes bij de buren geweest, maar om plm elf uur naar huis, om in mijn eentje het afgelopen jaar te overdenken.
Gelukkig ’s nachts wel tamelijk goed geslapen, want 1 januari zou de verjaardag van Johan zijn geweest. Om dat te “vieren” heb ik de (klein)-kinderen uitgenodigd voor een champangebrunch bij Van der Valk in Assen. En dat is een prima zet geweest. Uiteraard even geklonken op Johan, over hem gepraat, en ondertussen geweldig genoten van het buffet en alles wat daar gehaald kon worden.
Wat jammer, dat de inhoud van je maag zo beperkt is. Maar ja…….
En dan ben ik zondag 4 januari ook nog (met zoon) naar Nijverdal geweest, alwaar de verjaardag gevierd werd van een broer en zwager. Heel gezellig. Maar daar misten we jongste broer en Johan.
Maar nu ben ik er weer een beetje. Eerste doelstelling voor dit jaar is: verkoop van mijn huis, en dan zien we daarna wel verder.
Zo, even een beetje bijgepraat.

proost!!

Een beetje laat, maar: PROOST op 2015!

Uitslag holter-onderzoek

Vanmiddag een gesprek gehad met de cardioloog n.a.v. het onderzoek via de 24-uurs ecg. Wel, er is niks bijzonders gevonden. De aorta hartklep, die in 2009 vervangen is, werkt als de beste, het hart slaat (on)rustig door, maar wel goed. Onrustig, omdat ik blijvend hartritmestoornis heb. Hier word je moe van, maar voor de rest doet ie het gewoon.
Wat ik nu gehad heb tijdens die val een paar weken geleden? Geen idee. Vroeger noemden ze dat “flauwvallen”, poosje van de wereld en daarna ga je weer verder. Nou ja, dat doe ik dan ook maar.

Daarna gesprek bij de oogarts, en die was heel tevreden. En ik zeker ook. De wereld ziet er weer helder uit. Binnenkort naar de opticien om nieuwe glazen te laten aanmeten. En om te overleggen, wat ik het beste kan doen v.w.b. het lezen. Feit is, dat ik zonder bril kan lezen. Het enige probleem dat blijft is het werken achter de pc. Ik denk, dat ik daar een aangepaste bril voor moet hebben. Afijn, we zien wel.

24-uurs ecg (holteronderzoek)

Vanmiddag was ik weer eens in het Wilhelminaziekenhuis in Assen. Er is een echo gemaakt van mijn hart, waarna er een recordertje geplaatst is, dat via draden verbonden is met plakkers (electroden) op mijn borst. Dat recordertje zit in een “tasje”, dat om mijn nek hangt. 24 uur moet ik daar mee rondlopen, slapen, allerlei dingen doen, die ik normaal ook doe. Intussen wordt er van mij verwacht, dat ik een soort dagboekje bijhoud, om te vertellen wat ik zoal uitspook. En daarbij moet echt alles genoteerd worden: toiletbezoek, eten klaarmaken, kopje koffie en/of thee drinken, nou ja, noem maar op. En medicijngebruik natuurlijk (hoe laat, hoeveel, etc).
(Zie hier als je er meer over wilt weten).
Dit onderzoek is omdat ik een paar weken geleden gevallen ben, waar ik eigenlijk niet van weet, hoe of waarom dat gebeurde. D.m.v. dit onderzoek krijgt de arts informatie over evt hartritmestoornissen of een zuurstoftekort van de hartspier. Ben benieuwd hoe het slapen vannacht gaat.
Morgenmiddag weer naar cardiologie om het “kastje” in te leveren, waarna de geregistreerde gegevens verwerkt en geanalyseerd worden. Volgende week uitslag.

Geef mij kalmte om te aanvaarden
wat ik niet kan veranderen
moed om te veranderen
wat ik kan veranderen
en wijsheid om tussen deze twee
onderscheid te maken

(gedicht gevonden op http://www.hartenvaatgroep.nl)

    DIT IS DE 1000STE BLOG, DAT IK GEPLAATST HEB!!! WOW!!

Staaroperatie en opnieuw een sterfgeval in de familie

Gisteren, 20 mei, is de “staarlens” van het linkeroog vervangen door een kunstof geval. Altijd spannend, hoewel ik niet zo zenuwachtig was als de vorige keer. Ik wist nu wat er gebeuren ging. Scheelt toch wel.
Vanmorgen voor controle geweest en de oogarts was zeer tevreden. Ik ook trouwens, want zelfs zonder bril kan ik alles al veel beter zien. Kun je nagaan, wat dat gaat schelen als ik glazen op sterkte krijg aangemeten. Maar dat duurt nog een week of 6.

MEMORIAM Stieneke

Schreef ik in mijn vorige blog over het overlijden van mijn jongste broer, heb ik weer een trieste mededeling. Gisteravond kreeg ik namelijk bericht, dat een schoonzuster (vrouw van Johans’ jongste broer) was overleden. Zij was ook al lange tijd ziek, worstelde zich telkens weer omhoog, maar helaas moest ze nu opgeven.
Enerzijds dankbaar dat ze niet meer hoeft te lijden, maar ook hier blijft het verdriet voor haar man, kinderen en kleinkinderen, haar moeder, en broers en zussen. In gedachten bij hen.

Ben nog lang niet “uitgedokterd”

Na alle ellende en ziektes van de afgelopen jaren was ik mooi aan het “omhoog klauteren”. Ik zal altijd problemen met mijn hart houden, raak je aan gewend, maar is niet fijn.
Nu heb ik al een paar weken veel last van jicht. Ontstaat doordat er teveel urinezuur zich ophoopt in het bloed. Daardoor vormen zich kristallen, die zich hechten aan gewrichten. Zoek maar eens op internet als je dit interresseert. Kan vertellen, dat het smerig pijn doet. Krijg er medicijnen voor, die er weer voor zorgen, dat ik een constante race naar het toilet maak. Tja, je bent blij, dat de pijn minder wordt, en dan neem je dat andere maar voor lief (je kunt niet anders).
Afgelopen jaar heb ik 2 keer een nieuwe bril moeten aanschaffen, omdat mijn ogen snel achteruit gingen. De laatste was in november 2013. Maar helaas, weer zie ik veel slechter, kan ondertiteling niet meer lezen, tijdens autorijden lijkt het of er een soort vlies over mijn ogen zit. Je schuift dit eerst op het medicijngebruik van de afgelopen jaren, maar of dat echt zo is? Ik heb me via de huisarts maar eens laten doorverwijzen naar de oogarts. Gisteren daar geweest, en wat blijkt? Heb ik last van staar, die eigenlijk snel verholpen moet worden (via operatie), want staar is niet te genezen, wordt alleen maar erger.
Om een lang verhaal kort te maken: op 15 april zal ik eerst aan het slechtste oog (-12) geholpen worden, en dan enkele weken later aan het andere oog. Zie er als een berg tegenop, maar berichten van mensen die zo’n operatie ook hebben gehad stemmen eigenlijk allen maar hoopvol.
Gelukkig heb ik veel lieve mensen om mij heen, die mij na de operatie zullen opvangen.

Eigenlijk is dit een soort medische update……

1 maart het begin van de lente.

Wat een prachtige dag was het vandaag. Ik ben zelfs lopend (met rollator, dat weer wel) naar de winkels geweest. Ik vond het jammer, om de auto te pakken. Dus lekker in de buitenlucht. Allerlei inkopen gedaan, en mens, wat ben ik dan blij weer thuis te zijn. Moet ik eerst helemaal uitrusten, vaak lekker onderuit gezakt, met de tablet en even word feud spelen. I.p.v. de beentjes, dus de hersenen laten werken.
Omdat het vandaag ook complimentendag is (wie verzint zoiets?) geef ik mijzelf een fiks compliment dat ik vanmiddag dat eind toch maar even gelopen heb.
Heel langzaam gaat het telkens wat beter met mij, weliswaar ook wel met terugslagen, dan even gas terugnemen, en voort maar weer.
Ik hoop dat het nog steeds bergopwaarts mag gaan.
Allemaal een heel fijn weekend gewenst!

Medisch bulletin

Het is al een hele tijd gelden dat ik een logje schreef over mijn gezondheid. Hoogste tijd om even bij te praten.
Voor wie het interesseert: mijn benen zijn gelukkig nog steeds helemaal goed. Dit mede dankzij de elastische kousen die ik dagelijks draag.
En dan mijn hart: afgelopen woensdag afspraak bij de cardioloog. Is best raar zo’n eerste keer zonder Johan. Maar ik had een goede plaatsvervang(st)er, want mijn dochter is meegeweest. Eerst een echo. Annette ging mee, en de “echoïste” vertelde uitgebreid wat er te zien was. Jammer, dat ik het zelf niet kan zien, want je ligt met de rug naar het scherm. Vraag me altijd af of er niet een 2e scherm geplaatst kan worden, zodat patiënten, die dat willen, mee kunnen kijken. Afijn, zal wel te duur zijn (?).
Daarna e.c.g. laten maken en toen naar de cardioloog. Die vertelde, dat mijn hart goed zijn (haar?) best doet, zelfs zo best, dat ie veel te snel gaat. Hartslag van gem. 115. En daar ben ik zo gemeen moe van. Het hart krijgt geen tijd zich voldoende te vullen met “vers” bloed, want dan “moet ie alweer”.
Ik kreeg dus wat extra medicijnen voorgeschreven, en op 3 januari weer een afspraak om te zien of dat aangeslagen is. Ik zou er best wat voor willen doen, als ik niet altijd zo verschrikkelijk moe zou zijn. Schone wens…..

Verder vind ik het best moeilijk, dat ik alles alleen moet beslissen. Kunt niet samen overleggen over wat dan ook. Zo moet het huis nodig geschilderd worden aan de buitenkant. Had Johan ook allang gezien en gezegd, maar geen puf meer om actie te ondernemen. Dus zelf maar offertes opgevraagd aan twee schilderbedrijven. En ja, dan moet je eigenlijk appels met peren vergelijken. En hoe doe je dat?
Gelukkig hebben wij een hele goede vriend, die zelf schilder was, en het klappen van de zweep kent. Hem dus om advies gevraagd. En dan schoot me ook nog te binnen, dat we in onze vorige woonplaats Leek een buurman hadden, die een eigen schildersbedrijf had. Omdat hij met zijn vrouw bij het afscheid van Johan aanwezig was, durfde ik te bellen met de vraag of hij de offertes eens wilde bekijken. Nou, dat wou hij wel, maar dan wilde hij ook graag even zien hoe het schilderwerk er op dit moment uitzag. En, gezellig, hij kwam gistermiddag met zijn vrouw hier op bezoek. We praatten gewoon verder, waar we jaren geleden opgehouden waren. Het voelde geweldig goed. Ondertussen werd het huis geïnspecteerd, en kwam hij tot een conclusie, die aansloot bij de mening van de goede vriend. Fijn, dat je zo mensen om je heen weet, die je willen helpen. Je wordt er stil van. En ook heel blij.
Dat is het even voor nu. Geniet van je lange nacht (want 1 uur extra) en tot de volgende keer.