Archief

17 juli memorabele dag

Want gisteren was het 53 jaar geleden, dat Johan en ik (eindelijk!) trouwden. Helaas kunnen we dat niet  meer samen  gedenken. Maar dankzij de kinderen red ik het wel.

’s Middags werd ik door dochter en schoonzoon opgehaald om naar Hellendoorn/Nijverdal te gaan. Johan is daar namelijk bijgezet op het kerkhof. Omgeven door familie, kennissen en vrienden. Mooie begraafplaats, kun je best zijn. Hieronder een foto van het deel van de begraafplaats waar Johan zijn rustplaats heeft:

deel kerkhof okt 2013

Gisteren zijn we er samen naar toe geweest. Zoon uit Lelystad was er ook. Heel fijn zo samen. Maar er was nog een doel. Zoals iedereen wel weet, speelde Johan graag en veel orgel. Ook o.a. op kerkorgels. Jaren gelden werd het orgel van “onze” kerk in Smilde vervangen en onderdelen van het oude orgel werden verkocht. O.a. de orgelpijpen. Eentje was Johan nogal zuinig op, en die hadden we nog steeds. Die pijp hebben we gisteren aan Johan terug gegeven. Zó blij dat we dat samen hebben kunnen doen.

orgelpijp bij kerkhof

Nog een paar graven van familieleden bezocht en daarna even koffie gedronken bij mijn zus, waar we ook haar dochter uit Engeland ontmoet hebben met haar 2 kindertjes. Gezellig!

Daarna met zijn vieren heerlijk gegeten bij http://www.landgoeddeuitkijk.nl/ in Hellendoorn. Afgesloten met een heerlijk kopje koffie en naar wens iets lekkers erbij. 2 van ons wilden dat wel:

voor bij de koffie

Daarna afscheid van elkaar genomen. Nico ging zuidwaarts en met zijn drietjes gingen wij noordwaarts. Het was een fijne middag zo samen.

En De Uitkijk:  van harte aanbevolen!

 

 

 

Bijna een halve eeuw.

Annette met poppenwagen

donderdag a.s. hoopt dit meiske 50 jaar te worden. Een echte mijlpaal wordt daarvan gezegd. Is het ook, maar als 2e mijlpaal kun je dus stellen dat ik dan al 50 jaar moeder ben. Pfff, waar blijft de tijd?

Toch waard om even melding van te doen, vind ik.

 

 

Pods in Wales

Pods? wat zijn dat nou weer? Wist ik ook niet, maar dankzij zoon weet ik het nu. Een “pod” is een soort trekkershut.

pod verblijf in Wales

Nieuwsgierig? Hier kun je een filmpje bekijken. Leuke overnachtingsplek. 

Zoon is in Wales met een vriend op vakantie. Jaren geleden waren wij daar ook eens. Met de kinderen, want die gingen toen nog mee (moesten ze wel, ha,ha). Kun je nagaan hoe lang dat geleden is. Ben er achter dat dat in 1980 was. Hieronder een foto van Nico ergens in Wales.

Nico in Wales 1980

Wel Moederdag, geen zwijmelen op zaterdag

Gisteren werd ik door mijn dochter en schoonzoon in de pré-moederdag bloemetjes gezet. Gisteren, omdat ze het vandaag zelf druk heeft met moeder zijn. Haar kinderen met aanhang zullen verdeeld over de dag op bezoek komen, en dan kan ze niet ook nog eens bij mij op bezoek gaan.
Naast een heerlijk maaltje asperges, bracht ze een boek mee met de titel: “Je geld of je leven”. Ondertitel: oma berooft een bank. Ga ik vanmiddag eens lekker van genieten. Schijnt humoristisch te zijn, speelt in Zweden dus moet helemaal goed zijn.

Daarna werd ik meegenomen naar Vries en wel naar Theeschenkerij Het Koetshuis, waar we genoten hebben van koffie/thee met een paar heerlijke Belgische bonbons. Het leuke is, dat de eigenaresse van winkel annex theeschenkerij een ex-collega van mij is. Ze runt dit met haar man. Dus heerlijk met elkaar gepraat en herinneringen opgehaald. Ook nog rondgekeken in hun winkel waar echt van alles te koop is. Heeft veel weg van een kringloopwinkel. Wat een leuke dingen hebben ze daar!

Kortom een fijn bezoek en leuke moederdag.

Terwijl ik dit blogje aan het schrijven ben, gaat de bel en wordt er een grote doos bezorgd. Verrassing van mijn zoon, die verhinderd is. Een prachtig boeket bloemen zit er in die doos.

bloemstuk moederdag

 

 
Tjonge, wat een verrassingen op moederdag. Helemaal blij.
Alle moeders ook een fijne Moederdag gewenst, en op zo’n dag als deze, denk ik altijd aan al die vrouwen, die zo heel graag moeder wilden worden, maar wie het niet gegeven is.
Voor hen allemaal een witte roos:

witte roos

PS: wil je ook eens iemand verrassen met een prachtig boeket, kijk dan op http://www.deen.nl Heb persoonlijk ook al eens zo’n boeket verstuurd. Aanbevolen!!

Thursday Challenge Thema: Young

Jong dus. b.v. kinderen, nieuwe dingen enz.

 

Ik heb een fotootje van toen ik nog heel jong was. 70 jaar geleden gemaakt, en passend in deze tijd van herdenkingen over de bevrijding.

Je ziet mij met mijn broertje, beide met een oranje sjerp om, en een vlaggetje. Foto gemaakt door mijn vader op 10 april 1945. Heel secuur had hij die datum achterop de foto geschreven.

Het is een heel klein fotootje, dat ik na het scannen maar niet goed recht kan krijgen. Van alles geprobeerd, maar helaas….. Ik moet me behelpen met wat er uiteindelijk uitgekomen is. Ik kan ‘em ook niet scherp krijgen.

23-4-Young

 

 

Maandag: 2e Paasdag

Gisteren was het de eerste Paasdag. ’s Morgens eerst fijn de kerkdienst meebeleefd via internet. Zo mooi, dat dat nu kan. De weergave is soms ietwat haperig, maar dat mag ‘em de pret niet drukken. Blij met deze mogelijkheid.

Ben niet live naar de dienst geweest, omdat ik om 11 uur opgehaald met de taxi, die mij naar Hoogeveen zou vervoeren, alwaar ik om 12 uur werd verwacht voor een Paasbrunch in Hotel Hoogeveen.

hotel Hoogeveen

Echter: de taxi was er om 5 voor half twaalf nog niet, dus maar eens gebeld. Ze hadden heel veel vertragingen en over 15 minuten zouden ze er zijn. Uiteindelijk was het 10 over half twaalf dat ik in kon stappen. Als we weg zullen rijden komt er een bericht binnen, dat er in Assen een mevrouw opgehaald moet worden. Ze wil graag naar Zwolle. Dus…..via Assen ben ik uiteindelijk in Hoogeveen aangekomen. Het was toen 10 over half een!! De kinderen waren maar vast begonnen. (Ik had hun gebeld dat het behoorlijk later zou worden).  Ze hadden trek. Ik ook trouwens. Maar na al die perikelen hebben we nog zo’n twee uurtjes fijn bij elkaar gezeten, en hebben ons het eten prima laten smaken.  Niks mis mee daar in Hoogeveen.

Vandaag rustig dagje. Heb nog wat in de tuin rondgeploeterd. Er was nogal wat groen en ander spul van de bomen gewaaid tijdens de storm van afgelopen maandag. Dat lag vooral her en der verspreid op de oprit en het terras. Ziet er nu weer wat beter uit.

Wie had 2 jaar geleden ook maar kunnen denken, dat ik zo’n klusje in de tuin weer zelf kon doen! It’s a miracle (onnodig engels). Maar wel iets om dankbaar voor te zijn.

dochter en 2e kleindochter

Twee van de meegenieters  bij de brunch.

En o.a. was hij er ook:

Hendrik Jan

Klaprooscollecte: het vervolg

Zoals beloofd, een vervolg op mijn verhaal van gisteren, waarbij ik vertelde dat ik een reisje naar Londen of Brussel mocht maken, omdat ik gecollecteerd had voor de Klaprooscollecte in november 1952.
Mijn vader ging mee en ik meen dat we een weekend omstreeks Pasen hadden uitgekozen.
We reisden met de bus naar Rijssen, vandaar met de trein naar Hoek van Holland om daar in te schrijven op de nachtboot naar Harwich (Engeland). Een belevenis! Slapen op een boot. Ik weet niet meer of dat toen ook al de Stena Line was, en of er ook toen al een douche en toilet in de hut was. Let wel: het was in 1953 en ik was nog net geen 12 jaar. En dan alleen met je vader op stap. Wow!
Ik geloof wel dat ik lekker geslapen heb, want de volgende morgen vertrokken we met de trein naar Londen. Toevallig had de Friese winnares hetzelfde weekend gekozen en ook zij had als begeleider haar vader mee.
In Londen aangekomen werden we opgewacht door een meneer van het oorlogsgraven comitee, die de volgende dagen onze gids in Londen e/o zou zijn. Ik zat toen in de 1e klas van de Mulo en had al wat engels geleerd. Ook mijn vader kon daar redelijk mee overweg. De vader van Kiki (zo heette medereizigster) was arts en kon behoorlijk engels. Dus een tolk hadden we ook.
Enkele plaatsen die we bezocht hebben: St. Pauls Cathedral, Houses of Parlement, Big Ben, Westminster Abby, rondvaart op de Thames, The Tower, en een busreis naar Windsor Castle.

Westminster_Palace_2

En natuurlijk ook de beroemde winkelstraat doorgelopen, Buckingham Palace gezien met de wisseling van de wacht. En nog zoveel meer.

We logeerden in een prachtig hotel, allemaal een eigen kamer, maar Kiki en ik besloten al snel, dat we gewoon samen op één kamer zouden gaan slapen. Nu had mijn vader “van horen zeggen” dat je ’s avonds je schoenen op de gang kon zetten en dan waren ze de volgende morgen goed gepoetst. En natuurlijk geloof je dat. Dus Kiki en ik zetten braaf onze schoenen voor de deur, en inderdaad! de volgende morgen keurig gepoetst. Maar….wat dacht je? Die van onze vaders niet, want (mijn vader) geloofde zijn eigen woorden niet! Reken maar dat hij dit nog vaak heeft moeten horen.

bij windsor castle 1953
Een foto op de muur bij Windsor Castle. Je ziet de Friezin, de gids en mijzelf. Jammer, meer foto’s zijn er niet.

Onnodig te zeggen dat zowel mijn vader, als ik doodmoe waren van alle belevenissen en reizen, toen we thuiskwamen. Toen ik die eerste avond weer in mijn eigen bed lag ging alles nog heen en weer, als op de boot. Maar wel een enorme ervaring.