De eerste stappen gezet.

De laatste paar weken ben ik erg druk met opruimen, opknappen, beetje renovatie, enz. aan/in mijn huis. Na veel overwegingen, bedenkingen, ja…maars en nog veel meer, heb ik besloten mijn huis te gaan verkopen. In mijn eentje is het een heel groot huis, en een nog veel grotere tuin. Totaal 1600 m2. En aangezien ik fysiek dat allemaal niet bij kan benen (ik heb veel hulp nodig) lijkt het mij beter om te zien naar een kleinere woning, en dan denk ik eigenlijk aan een appartement. Hoef ik ook geen tuinman meer in te huren. Die kosten goudgeld.
In het voorjaar zijn de spouwmeren geïsoleerd, terwijl enkele weken later het huis aan de buitenkant een goede verfbeurt heeft gehad. Let wel: op dat moment was mijn besluit nog niet genomen. Die verfbeurt had ik namelijk najaar 2013 al afgesproken.
Bovendien heb ik een paar hele grote bomen laten opruimen, zodat er veel meer licht in het huis is nu.
En nu ben ik dan binnen bezig het huis een beetje te restylen. Door de ziekte (20 jaar M.S.) van Johan en later de grote hartproblemen van mij, is er de laatste jaren niks gedaan aan opknappen en meer.
Maar vrijdag is de kamer behangen en (deels) geschilderd. Daarvoor moest natuurlijk wel de hele meubeltoestand verschoven worden. En leeggehaald (kasten, dressoir).
Maar het is klaar gekomen, mede dankzij onvolprezen hulp van buren. Gisteren en vandaag zelf nog wat gedaan, boeken bv weer in de kast zetten, andere prulletjes, cd’s, en ga maar door. Af en toe verschrikkelijk moe, en dan nam ik een snipperuurtje. Bankafschriften door de versnipperaar b.v. Daar kon ik dan bij zitten.

schilderen behangen
Later verder oftewel: wordt vervolgd

16 thoughts on “De eerste stappen gezet.

  1. Zo, Corry, weer een stap verder. Moedig hoor, al dat opruimen en weggooien. Maar het wordt vast mooi als-alles klaar is.
    Die ene muur werd al aardig fris toen ik vrijdag bij je was en dat behangetje is leuk.sterkte met de rest.

    • Hé Edward, ik heb nu ook alles gelijkvloers, want een bungalow. Maar veel groter dan een appartement, en dan de tuin! Geweldig van genoten, tot je (allebei) fysiek dit niet meer aankunt. Dan gaat e.e.a. je “op de rug zitten”. En dan moet je de moeilijke keus maken of je het huis waar je samen meer dan 25 jaar samen fijn gewoond hebt, toch maar zult verkopen. Want alleen is alles wel erg groot.

  2. Tjonge Corry dat is een grote en moeilijke beslissing,maar ik denk dat het ook veel rust geeft nu de knoop doorgehakt is. Ik wens je veel succes met de verkoop en het vinden van een nieuw thuis.

    groetjes.

  3. Je verloren voelen in je eigen huis – omdat je niet meer alles zelf kan – is ook wat. Evengoed is dit een grote beslissing. Maar wel goed. Ik hoop voor je dat al wat volgt op deze beslissing vlotjes mag gaan !

  4. Dat kijkt mij een moeilijke beslissing geweest maar ik denk dat je er heel verstandig aan doet.
    Telkens aankijken tegen werk dat moet gebeuren is ook geen pretje. Je handen jeuken en je kunt het zelf niet meer.
    Dat geeft je een machteloos gevoel.
    Nu je besluit is genomen hoop ik voor je dat het een beetje wil vlotten.

    • was inderdaad niet gemakkelijk. We hebben hier samen 25 jaar gewoond, en ik nu al weer 1 jaar en 2 maanden alleen. En hoewel ik Johan nog geregeld “tegenkom”, moet hij maar “gewoon” met mij meegaan, want op een ander plekje zal hij ook wel kunnen wennen.
      Ik ben blij dat ik eindelijk de knoop doorgehakt heb. Maar ja, waar be ik aan begonnen?

  5. Dat is een hele stap Corry…maar je hebt groot gelijk ….Steeds hulp nodig hebben is ook niet leuk …al wordt het graag gedaan…
    Sterkte met opruimen en alle andere zaken.
    Groeten Sophia

  6. Nou, een hele stap hoor, om je huis te gaan verkopen, waar zoveel gebeurd is. Maar achterom kijken heeft weinig zin, en ik snap helemaal waarom jij een appartement wil. Het gemak wat je er van gaat hebben zal je veel energie sparen, die je voor andere leuke dingen kunt gaan gebruiken.
    Heel veel succes, met het opknappen, je zoektocht naar een leuk appartement (oriëntatie tenminste) en verkoop.

  7. Een moeilijke, emotionele stap. Ik vroeg me af of je het huis niet kan delen met familie zodat je er zelf kan blijven wonen. Maar dat zal wel moeilijk zijn. En dan is een appartement natuurlijk een uitkomst. Hoe dan ook, ik hoop dat het een plekje wordt waar je je thuis kan voelen.

Ik lees graag iets van jou! Bedankt! Groet van Corry

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s