Medisch bulletin

Het is al een hele tijd gelden dat ik een logje schreef over mijn gezondheid. Hoogste tijd om even bij te praten.
Voor wie het interesseert: mijn benen zijn gelukkig nog steeds helemaal goed. Dit mede dankzij de elastische kousen die ik dagelijks draag.
En dan mijn hart: afgelopen woensdag afspraak bij de cardioloog. Is best raar zo’n eerste keer zonder Johan. Maar ik had een goede plaatsvervang(st)er, want mijn dochter is meegeweest. Eerst een echo. Annette ging mee, en de “echoïste” vertelde uitgebreid wat er te zien was. Jammer, dat ik het zelf niet kan zien, want je ligt met de rug naar het scherm. Vraag me altijd af of er niet een 2e scherm geplaatst kan worden, zodat patiënten, die dat willen, mee kunnen kijken. Afijn, zal wel te duur zijn (?).
Daarna e.c.g. laten maken en toen naar de cardioloog. Die vertelde, dat mijn hart goed zijn (haar?) best doet, zelfs zo best, dat ie veel te snel gaat. Hartslag van gem. 115. En daar ben ik zo gemeen moe van. Het hart krijgt geen tijd zich voldoende te vullen met “vers” bloed, want dan “moet ie alweer”.
Ik kreeg dus wat extra medicijnen voorgeschreven, en op 3 januari weer een afspraak om te zien of dat aangeslagen is. Ik zou er best wat voor willen doen, als ik niet altijd zo verschrikkelijk moe zou zijn. Schone wens…..

Verder vind ik het best moeilijk, dat ik alles alleen moet beslissen. Kunt niet samen overleggen over wat dan ook. Zo moet het huis nodig geschilderd worden aan de buitenkant. Had Johan ook allang gezien en gezegd, maar geen puf meer om actie te ondernemen. Dus zelf maar offertes opgevraagd aan twee schilderbedrijven. En ja, dan moet je eigenlijk appels met peren vergelijken. En hoe doe je dat?
Gelukkig hebben wij een hele goede vriend, die zelf schilder was, en het klappen van de zweep kent. Hem dus om advies gevraagd. En dan schoot me ook nog te binnen, dat we in onze vorige woonplaats Leek een buurman hadden, die een eigen schildersbedrijf had. Omdat hij met zijn vrouw bij het afscheid van Johan aanwezig was, durfde ik te bellen met de vraag of hij de offertes eens wilde bekijken. Nou, dat wou hij wel, maar dan wilde hij ook graag even zien hoe het schilderwerk er op dit moment uitzag. En, gezellig, hij kwam gistermiddag met zijn vrouw hier op bezoek. We praatten gewoon verder, waar we jaren geleden opgehouden waren. Het voelde geweldig goed. Ondertussen werd het huis geïnspecteerd, en kwam hij tot een conclusie, die aansloot bij de mening van de goede vriend. Fijn, dat je zo mensen om je heen weet, die je willen helpen. Je wordt er stil van. En ook heel blij.
Dat is het even voor nu. Geniet van je lange nacht (want 1 uur extra) en tot de volgende keer.

8 thoughts on “Medisch bulletin

  1. Zo fijn te weten, nu weer lezen, dat jouw benen t zo goed doen….hopelijk het hart ook ‘gisteren’ .

    En ja schilderwerk…..een hele klus…. Succes ermee!!!!

    Fijne zondag hoor, liefs xxx

  2. Je hart slaat dus wat op ‘hol’,lijkt mij eigenlijk niet zo vreemd na alles wat er is gebeurd.Moeilijk lijkt mij dat om alles zelf te beslissen,maar je hebt hulp en dat is fijn.

    Wens je een fijne zondag,van wat er nog rest.

    groetjes Dieneke.

  3. Hej Corry, fijn dat je benen weer zo goed zijn. Hopelijk wordt de moeheid ook iets minder nu je nog weer andere medicijnen krijgt.
    Goed dat je ook mensen benadert voor advies en niet schroomt dit te doen.
    Kram!

  4. Je hartslag is dus te snel, maar ik lees niet dat het op hol slaat zoals in het begin toen je pas je hartklep had en regelmatig aan zo’n apparaat moest om de hartslag te normaliseren. Zoals je het nu omschrijft is het net alsof je continue aan het hardlopen bent met die 115.
    Als ze dat met medicijnen afkunnen, heb je toch veel gewonnen. Hopelijk ben je dan van je vermoeidheid af. Ik duim voor je.

  5. Lastig he, dat je dan alles op eens moet beslissen. Kan me voorstellen dat je op zulke momenten Johan extra mist. Gelukkig blijken er dan toch altijd weer mensen om je heen die je met liefde helpen ………. zodat je je niet te allen hoeft te voelen.

  6. Fijn dat je toch positieve berichten hebt en je benen het “goed” doen ! …Nu ook hopen dat de medicatie je hart op de juiste snelheid krijgt want zo moe zijn is naar hoor ! .
    Fijn dat je dochter met je mee is gegaan…want natuurlijk roept zo een eerste keer zonder Johan heel veel emoties op . Fijn dat je…wat betreft het schilderwerk genoeg mensen om advies kan vragen …Fijn als je die dan weer op deze leuke manier ontmoet ….
    En wat betreft t reageren op mijn weblog …Gewoon doen wat je hart je ingeeft hoor Corry….Reacties vind ik leuk …maar niet tegen wil en dank ! Geniet maar lekker van mijn logjes hoor …zo heb ik er wel meer🙂
    Ik wens je een fijne week …en als je wat lezen wilt …er staat weer een nieuwe weblog met véél foto.s online🙂
    Groetjes Sophia

  7. Maar je slaat je er toch maar prima doorheen en weet de juiste mensen om raad te vragen , best wel knap! Gelukkig dat de arts toch overwegend goede berichten had en dat hard werkende hart wel een beetje kan temperen!
    Maar natuurlijk snap ik héél goed dat juist bij it soort dingen “het gemis” groot is ,des te knapper dat je het allemaal voor elkaar krijgt.

Ik lees graag iets van jou! Bedankt! Groet van Corry

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s