Mijn zelfvertrouwen een beetje opgekrikt.

logo rijles

Een autorijles? Ja, die heb ik gisteren gehad.
Dat komt zo: toen ik nog werkte (tot 2001) reed ik dagelijks de afstand Smilde-Hoogeveen, vice verse. Geen punt, deed ik gewoon. Ik kon in 2001 gebruik maken van de VUT-regeling, en als we in de jaren daarna met de auto naar familie gingen, stapte Johan automatisch achter het stuur, en ik op de bijrijdersstoel. Zo gaat dat volgens mij bij veel echtparen.
Ik ging nog wel met de auto boodschappen inslaan, maar dat waren maar kleine stukjes rijden.
Daarna, vanaf 2009, werd ik ziek, kreeg ik een open-hart-operatie, in de hoop dat ik daar geweldig van zou opknappen. Nou, mooi niet. Hoe vaak ik in de jaren daarop wel niet in het ziekenhuis heb gelegen met hartritmestoornissen, en dan weer eens een cardioversie (met zo’n klapding), ben de tel kwijt. Met als triest “hoogtepunt” mijn ernstige ziekte eind vorig jaar en de z.g. open benen, die in het ziekenhuis behandeld zijn, waarvoor ik er 11 weken moest verblijven. Gelukkig knapte ik daarna aardig op, maar Johan knapte af en nu moet ik het autorijden weer wat vaker oppakken. Was hier in ’t dorp al wel begonnen, ook al eens naar het WZA in Assen gereden, maar ik wilde zeker weten, of ik alles nog een beetje aankan.
Vandaar een rijles gisteren. We hebben half Assen onveilig gemaakt, invoegen op de snelweg, rijden via allerlei wegversperringen, en ga zo maar door. Een uur lang achter elkaar.
Maar: ik ben geslaagd. De instructeur vond het niet nodig dat ik meteen nog een les afsprak. Gaandeweg de rit werd het ook steeds makkelijker voor mij. Afijn, ik denk dat ik nu geruster in de auto stap.

Advertenties

11 thoughts on “Mijn zelfvertrouwen een beetje opgekrikt.

  1. We hadden ook niet anders verwacht dat het goed zou gaan. Maar geweldig dat de instructeur dit bevestigde! Nu blijven rijden hoor. Ritje naar Joure?
    Hartelijke groet,
    Huub en Mary

  2. Wat goed dat u dit gedaan heeft. En natuurlijk nog beter nieuws dat het na een uurtje al zo goed ging. Het lijkt mij een fijn gevoel te weten dat je niet afhankelijk bent van andere en zelf de ritjes kunt en durft te maken..

  3. Zo…Corry …wat GOED van je ….Knap dat je dat allemaal weer aankan hoor …Respect voor je !
    Fijn nu kan je komen waar je wilt ….en ben je niet van anderen afhankelijk …Ik wens je veel veilige kilometers !
    Gr . Sophia

  4. Héél verstandig om een rijles te nemen als je twijfelt of je alles nog helemaal onder knie hebt.
    Wij hebben al heel lang aangewend dat áls we samen rijden áltijd de één heen en de ander terug rijdt om te voorkomen dat inderdaad de één z’n vaardigheden verliest.
    Maar bij ziekte is dat natuurlijk moeilijker . En nu gewoon bijhouden dan blijf je gewoon mobiel !

Ik lees graag iets van jou! Bedankt! Groet van Corry

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s