Archief | maart 2013

Paasfeest!!!

Mattheus Passion artiesten40 dagen zijnh we toegeleefd naar Pasen, de opstanding van Jezus. Deze 40 dagen worden afgesloten door de z.g. Stile week: witte donderdag, goede vrijdag en stille zaterdag.
Genoten heb ik donderdagavond van de PASSION, dit jaar vanuit Den Haag. Indrukwekkend, hoeveel mensen daar in de stoet meelopen, en bij het grote podium alles (proberen) mee te maken. Het lijdensverhaal werd verteld door Jurgen Rayman. Helemaal het verhaal zoals het in de Bijbel staat opgeschreven. Een opvoering, die veel durf en moed vraagt. Prachtig, dat het door de EO en RKK gezamenlijk wordt gepresenteerd.

Vrijdagavond de uitvoering van delen van de Mattheus Passion door zes populaire artiesten, die zich wagen aan een van de moeilijkste stukken uit de klassieke muziek: De Mattheus Passion van Bach.
Dit jaar durfden: Hadewych Minis, Jamai Loman, Porgy Franssen, Sabine Uitslag, Syb van der Ploeg en Wolter Kroes het aan om een deel in te studeren. Prachtige muziek, mooie teksten, en artiesten, die verrassend goed hun aria of deel zongen.
Bovenaan dit bericht zie je een foto van de deelnemers. Heel verrassend was het optreden van Syb van der Ploeg, die zijn tekst in het fries zong, omdat hij in die taal veel meer zijn gevoel kan laten spreken. Tjonge, wwat zong ie!!! En wat dacht je van Jamai? Kortom alle respect voor deze zangers en zangeressen, die deze uitdaging aandurfden.
Op http://www.uitzendinggemist.nl/programmas/5507-mattheus-masterclass kun je er meer over lezen (en zien). Ook van de vorige jaren is nog wat te vinden.

paasgroet

Allemaal Fijne Paasdagen gewenst. Ondanks het (winter)weer en de sneeuw zullen we vast een Gode Pasen hebben.

(Vergeet niet de klok een uur vooruit te zetten!!!!)

Advertenties

Gedicht voor Lente – Pasen

Vanmorgen las ik onderstaand gedicht in een tijdschrift. Ik vind de woorden zo passend bij het weer van de laatste dagen en het Paasfeest dat er aankomt. Hopenlijk met wat meer lenteweer. Je weet maar nooit.

Lente Alles nieuw

Het zegt mij ook enorm veel, omdat ik er telkens weer blij vsn word als ik er aan denk, dat mijn gezondheid stapje voor stapje beter wordt. Vooral het laatste couplet spreekt mij aan.

Vandaar dat ik het hier graag deel met jullie.

uit: Elisabet nr. 6 2013

Even fijn uitgeweest.

Hallo hier ben ik dan weer, na een paar dagen in Hellendoorn en omgeving. We hebben genoten van alles wat het hotel ons te bieden had.
Op https://plus.google.com/108660510055750659280/photos?hl=nl#108660510055750659280/photos?hl=nl vindt je foto’s van het hotel. (ik ben vergeten hoe ik prentjes toe kan voegen…..)
En het allerbelangrijkste: Het is ons heel goed bevallen. Ik kon gelukkig goed “uit de voeten”, als ik maar af en toe even pauze nam en, indien we met de auto op stap waren, de ogen even lekker dicht kon doen voor een “tukkie”. Tja zo gaat dat nu eenmaal in Tukkerland.
Dinsdag een voorspoedige reis gehad, waarna we de bedden even uitgeprobeerd hebben. Bedachten, dat we zuslief wel even konden bezoeken (Nijverdal), dus telefoneren, maar helaas geen gehoor. Toen zijn we maar wat rond gaan rijden in de omgeving, en een lekker kopje koffie tot ons genomen. Waar? Nou, midden in Nijverdal bij de HEMA! Die hebben een aanbieding: kopje koffie of thee met minigebakje voor 1 euro. Tussen 4 en 6 uur ’s middags. Nou, dat is wel te doen. Lekker naar buiten kijken en intussen bedenken waar (en wat) we zullen gaan eten. Waren we gauw uit, want diezelfde Hema biedt ook een kom erwtensoep aan met roggebrood en spek. Dat hebben we dus maar als “diner” gekzen. En mens, wat was dat lekker!! Echt voor herhaling vatbaar.
’s Avonds heerlijk op de kamer gezeten en zeer op tijd naar bed. En dan lig je in een vreemd bed, maar gelukkig hebben we allebei prima geslapen.

De volgende morgen heerlijk ontbeten, en: voor ons heel bijzonder: samen! Door de MS slaapt Johan ’s morgens meestal heel lang, waardoor zijn ontbijt meestal ontaardt in een brunch. Nu konden we ontbijten tot 10 uur, en om half tien waren we present! En het was heerlijk en gezellig zo met z’n tweetjes.
Daarna op bezoek bij zuslief (ca 1 uur), moet ook niet langer want doordat je veel kletst enzo, word ik wel echt moe, en een beetje licht in ’t hoofd.
Een beetje rondrijden en daarna naar Almelo, voor bezoek aan jongste (zieke) broer. Ik was zo blij, dat ik dat allemaal zomaar weer kon doen. We hebben fijn een uurtje met hem en schoonzus kunnen praten, en daarna maar weer opgestapt.
Ongelooflijk zo goed als ik e.e.a. vol kon houden. En Johan ook natuurlijk. Uiteindelijk heeft hij ook een heel vervelende ziekte.
We besloten naar Haaksbergen te rijden om oudste broer (ik heb er 5!) te bezoeken en iets af te geven, dat bij ons thuis was achtergebleven. Onderweg even een klein hapje tot ons genomen, en in Haaksbergen blijkt de deur gesloten. Niemand thuis. Jammer. Maar we durfden geen afspraken te maken omdat we niet wisten hoe ik op e.e.a. zou reageren. Ik zag me al weer in een ziekenhuisbed liggen………
’s Avonds even gebeld, en we hebben afgesproken dat broer en vrouw de volgende morgen bij ons in het hotel zouden komen, want zij hadden een kadootje voor ons, dat we beslist met dit koude weer moesten hebben. Dus lekker even bijgekletst, koffie gedronken, en toen gingen wij elk huiswaarts. De hele weg naar Smilde scheen de zon, en dan is het best lekker in de auto.

We hebben een paar fijne dagen gehad, maar een dag later kwam de vermoeidheid toeslaan. Maar dan ben je lekker in je eigen huis, en dan gaat het wel weer.

Voor nu, hebben jullie genoeg te lezen. Zou graag wat plaatjes/foto’s toevoegen, maar dat is een kunstje dat ik (nog) niet beheers. Wie weet, lukt het nog eens.
Allemaal een fijn weekend gewenst!

Een weekje later…….

Afgelopen week kwam ik er maar niet toe om uitgebreid achter de p.c. te kruipen. Ik ben namelijk een beetje aan het opruimen geweest in de slaapkamer. Daar staat een kast met meerdere laatjes, en die zaten vol!!!
Dat opruimen gaat nog wel, maar je wordt er verschrikkelijk moe van. Niet te lang achter elkaar dus. Maar het schoont mooi op, dat weer wel.
Verder een bezoek aan de tandarts (alweer!), aan de dokter, aan de kapper, aan een opticien, aan de buurvrouw, die al vanaf november met een gebroken enkel in huize Anholt verblijft. Voor de niet-drenthen: Anholt is een verpleeg- revalidatietehuis in Assen. Buuv was blij verrast ons (mij) te zien. Was gezellig. En ik heb de wandeling door de lange gang, met wandelstok, kunnen volbrengen. Dus elke keer weer een stapje voorwaarts.
Omdat m,ijn haar heel dor en droog geworden is door alle medicijnen etc, is een extra bezoek aan de kapper zeer aan te bevelen. Ben wel benieuwd of mijn mooie volle bos haar nog weer teug komt. Afijn, dat zien we dan wel weer.
Ook mijn ogen hebben de aanslag door medicamenten niet geheel overleefd. Beide brilleglazen moete sterker, waardoor ik zomaar ineens een nieuwe bril krijg. Niks mis mee, lijkt mij.
En ja, dan gaan we volgende week een paar daagjes naar Hellendoorn. We wagen het er op, en hopen dat het weer, dan ietsjes minder winters is. Vorig jaar heb ik n.l. vouchers voor een Fletcher hotel gekocht, omdat we graag een paar dagen naar zee wilden. Helaas is het daar niet van gekomen, en twee weken terug kwam ik de bonnen weer tegen, met vervaldatum 2 april. Wat te doen? Laten verlopen is eigenlijk ook jammer. Weggeven aan iemand is oké, maar aan wie? Vandaar
dat we zelf de sprong in het diepen maar wagen. Hopen dat het goed gaat. We hebben niet een uitgebreid programma, dat lukt gewoon niet, maar zeker weten, gaan we wel op bezoek bij mijn jongste broer in Almelo. Die is behoorlijk ziek, en helaas kan hij mijn voorbeeld nog niet volgen qua gezondheid. Hoog tijd om hem even te gaan knuffelen. Wie weet, helpt het.
En zo gaat alles hier zo zijn gangetje. Steeds een stapje extra vooruit.
Volgende keer hoop ik te kunnen vertellen hoe ons Hellendoornse avontuur is verlopen. Tot dan!

Update 7 maart 2013

Donderdag vandaag, en helaas zijn de mooie “weerdagen” alweer voorbij. Sterker nog, er wordt zelfs sneeuw, kou enz. beloofd na het weekend. Maar ook dat zullen we wel weer overleven.
Met mij gaat het elke dag een stapje beter. Deze week alweer een eindje verder gelopen. Met de rollator weliswaar, maar het lukte dan toch wel weer! Gisteren weer naar de tandarts, en vandaag kregen we bezoek van broer en schoonzus uit Haaksbergen. Die hadden mij een hele poos niet meer gezien en waren zeer blij en verbaasd toen ze mijn “uiterlijk” zagen. De kilo’s die ik kwijt ben, hadden ze ook nog niet meegemaakt, maar ze waren zo ongeveer blij verrast. Ik hoop, dat die kilo’s Lees verder

zaterdag alweer.

Ik vind dat ik maar eens weer wat berichtjes op de blog moet plaatsen. Anders zou ik het bijna nog verleren, en moet Melody nog een keer Smilde-waarts komen. Even kijken hoever ik kom, dus.
Doordat ik zolang in dat warme ziekenhuis gelegen heb, ben ik bijna doorlopend hartstikke koud. Dikke trui aan, vaak ook nog een dito vest erbij, en dan kom ik er wel. Deze week ben ik voor het eerst even naar buiten geweest. Ik werd namelijk in Beilen verwacht voor het bevolkingsonderzoek. En aangezien ik het belangrijk vind om aan dat onderzoek mee te werken, bracht Johan mij dus lekker even met de auto. Daarna even wat boodschapjes gedaan, en dat was dus mijn eerste uitstapje na thuiskomst uit het ziekenhuis.
Verder een afspraak gehad bij de tandarts, Ik was namelijk langer dan een jaar niet geweest en ik was zeer benieuwd hoe mijn gebit e.e.a. heeft doorstaan. Nou! Boven verwachting, Alleen wegwerken van wat tandsteen, en daar ging ik weer. Helemaal opgelucht, dat wel.
En zo ga ik dus langzaam op weg naar wat meer gezondheid. Ik ben tijdens de opname ruim 20 kg afgevallen. Dat is veeel!! Mijn lange broeken hebben dan ook het uiterlijk van een Urker vissersbroek als ik ze aanheb. Moet maar eens op zoek naar een beter passend exemplaar. Want ja, afvallen is mooi, maar je dan weer redelijk in de kleren kunnen hijsen zou toch ook best prettig zijn.
En zo gaat het hier allemaal zo’n beetje z’n gangetje.
Allemaal een fijn weekend gewenst, met als het even kan wat warmer weer. Maar ook dat komt er aan. Ben ik vast van overtuigd.
Greetzzz.