Archief | oktober 2012

zomaar wat

Ja, zomaar wat, want ik weet eigenlijk niks belangrijks om hier t e vertellen. Kijk, dat ik verschrikkelijk veel pijn aan mijn benen heb, weet je intussen wel, en dat dat nog wel zo’n 3 maanden kan duren is ook al geen nieuws. Was het maar waar, dan gloorde er tenminste een beetje licht aan de horizon., en kon ik ’s nachts misschien een beetje beter slapen. Want niks is akeliger dan in bed liggen zonder te kunnen slapen en met heel veel pijn. En als er nu een gebruiksaanwijzing bestond over je slaap/lighouding, kon ik er misschien wt mee. Maar helaas, ook dat bestaat (voor zover ik weet) niet. Volgens de huisarts moet ik “mijn tijd uitliggen”, wat makkelijker gezegd dan gedaan is. Afijn, paracetamol wil af en toe nog wel eens wat helpen. En als ik ’s nachts niet genoeg nachtrust krijg, moet ik dat overdag maar proberen in te halen. En zelfs dat valt niet mee.

Volgende week maandag word ik op de wondpoli van het Asser ziekenhuis verwacht, waar alles eens weer flink bekeken gaat worden. Ik zie er nu al tegenop, want : pijn, pijn, pijn………

Verder word ik elke morgen uitgebreid gewassen en gepoedeld door personeel van thuiszorg. Dit, omdat (lang) staan nog niet aan de orde is. En als je dan tot te door laat dringen, dat de hele handel nu al vanaf juli/augustus duurt, is het toch logisch, dat ik af en toe een beetje depressief aan het worden ben.
Maar we hopen er maar allemaal het het beste van. Tja, meer kun je ook niet.
Verder word ik a.s.donderdag bij de cardioloog verwacht (ja, een andere –loog), en ik ben zeer benieuwd of die nog andere methodes ziet om de pijn wat te dempen. Ik zie het wat dat betreft wel donker is. Maar we zien wel…..

Ondertussen vloeit er wel eens menig traantje. Gaat vanzelf komt vanzelf en ik kan er niks aan doen. Nou ja…..

Tot zover deze keer. Ik hoop binnenkort weer eens wat te schrijven, hoewel ik er best tegenop zie, on iets zinnigs te vertellen. Maar wie weet……

Hartelijke groet,

Corry.

 

 

 

Advertenties

1e poging voor nieuwe blog na afwezigheid.

Een probeersel , omdat ik tijdens typen etc meerdere fouten maak, vanwege het medicijngebruik (o.a. morfine). Er is nogal wat gebeurd de afgelopen maanden. Danzijj de kundigheid van de medici kan ik hier weer een beetje “meedraiien”. En vraag me niet wat ik allemaal heb, moete doorstaan, want dan ben ik nog niet uitgepraat. Ik begin er dan oo k niet aan, want dan ben ik nog niet uitgepraat. Van Melody hoorde ik, dat die jullie aardig op d hoogte houdt van het reilen en zeilen hier in Smilde, en ik hoop van harte, dat het vanaf nu een beetje meer de wind in de zeilen zal geven, Gisteren nog maar ens weer naar het WZA geweest, waar op de wondenpolie mijn benen hehandeld zijn. En dat doet me toch een partijtje pijn. Volgens mij ben ik niet echt kleinzerig, maar feit is, dat aan het eind van de behandeling de tranen mij over de wangen biggelden. Nou, dat zeg toch wel wat. Over 2 weken wacht dezelfde behandeling. Onnodig te zeggen, dat ik er echt niet naar uitkijk. Maar alles voor het “goede doel”: n.l. beterschap, aan (ook) mijn benen,

Lopen gaat nog lang niet weer als een kievit, maar elke dag een stapje vooruit, en dan komen we er wel, hoop ik.. Tot dan ik de rolstoel gewillig (en Johan, want er zal geduwd moete worden, hoewel het ronddraaien van de wielen mij ook steeds beter afgaat.

Tot sLot: allemaal hartelijk dank voor de kaarten, voor de bloemen,. voor de mailtjes. Mens, wat doet je dat goed!

Dit allemaal even voor nu, hoop spoedig weer van me te laten horen. Tot dan.

Groetjes Corry