Archief | juni 2012

Thursday Challenga

Thema vandaag WOODEN (hout dus) . Hier volgt mijn bijdrage. Meerdere invullingen vind je hier.

Tijdens onze vakantie in 2008 kregen we elke dag een heerlijk ontbijt voorgeschoteld in een houten restaurant in Salla (Lapland). Dat “hout” werd zover doorgevoerd, dat zelfs de lampekappen van hout gemaakt waren.

During our holiday in Finland we were in a restaurant in Salla (LAPLAND), made from wood. Even the lamps were wooden ones. Beautiful!

 

Advertenties

"Aanvullen"

Op woensdag geeft Melody het begin van een spreekwoord of gezegde, en de bedoeling is dan dat je dat aanvult en evt een leuke foto plaatst.
Vandaag begint het met: “vele kleintjes………” dat natuurlijk aangevuld wordt met “maken één grote”.
Maar toen een foto. Tja, Ik trakteer jullie vandaag op “beiler kontjes”. Sinds vorige week hebben we hier in Smilde namelijk een bakker (Berghuis uit Beilen) die aardig beroemd is om de gebakjes met die naam. Geloof me: ze zijn verrukkelijk, mierzoet, maar zo fout voor je lijn…….

Dit is dus dat ene kleintje, maar dan koop je een hele doos vol , want één kontje is geen kontje…..: samen een grote dus…….. Ik weet het, je moet een beetje “krom” denken, maar dan heb je ook wat!

En toen bedacht ik dat ik hier best een plaatje kon laten zien, wat er gebeurt als je teveel van deze lekkere dingen eet. Maar dat vond ik wel heftig, daarom wel een dikke kont, maar van een olifant (die lust dat gebak vast ook wel….)

Medisch bulletin

Op 29 april schreef ik, dat gevonden was, waar ik zo verschrikkelijk moe van was: een traag werkende schildklier. Dankzij medicijnen ben ik die vermoeidheid inmiddels wat kwijt (gelukkig), maar nu zit ik al een paar weken met wel erg pijnlijke (onder)benen. Volgens de huisarts hou ik nogal wat vocht vast (ondanks plastabletten), en omdat de huid van mijn benen niet zo elastich is, kan dat vocht niet “weg”. Het hoopt zich op en gaat dan onderhuids uitdijen (oedeem).
Om tegendruk uit te oefenen draag ik elastische kniekousen, helpen een beetje, maar gisteren had ik dusdanig erge pijn, dat ik (bijna) niet meer lopen kon. Dus maar weer eens naar de huisarts, want intussen was er ook het begin van een z.g. “open been”. ’t Gevolg is, dat ik nu een paar ingezwachtelde onderdanen heb, een kuurtje prednisolon erbij en dan maar weer afwachten.. De omvang van mijn benen is aanmerkelijk toegenomen, Op het www vond ik onderstaande foto van een ingezwachteld been (mocht je dat nog nooit gezien hebben….)

En zo heb ik allebeide benen verpakt. Alleen is de zwachtel bij mij lichtbruin, maar daar zie je niks van als je een lange broek aan hebt. Het vervelende is wel, dat ik ze ook ’s nachts om moet houden en om de andere dag opnieuw moet laten zwachtelen bij de assistente van de huisarts. Afijn, als het maar helpt, dan ben ik al lang gelukkig!

Nou dat was des weer het laatste medische nieuws. Ik wou maar wat graag, dat het nu maar eens ophoudt. Ben er tamelijk zat van.

Vrijdagse tegenstelling: schaarste – overvloed

Moeilijk onderwerp. Kan helemaal niks bedenken, terwijl er toch schaarste genoeg is tegenwoordig, maar ook zo oneindig veel overvloed. En dan ligt het maar aan je instelling: positief of negatief, welk “goed” jou het beste ligt.

Schaarste? Och ook dat is zo relatief. Overvloed: we hebben zoveel, dat we niet weten hoe we het op moeten krijgen. En dan weet ik best, dat er op dit moment heel veel mensen te kampen hebben met schaarste. Die soms niet weten hoe de eindjes aan elkaar geknoopt moeten worden. Hoe kort is het nog maar geleden, dat de bomen de hemel in groeiden? . Als cadeau voor mijn verjaardag kreeg ik o.a. een doos met produkten van het drentse en groningse land. Helaas geen foto gemaakt, want het was wel zeer overvloedig. En had dus als plaatje mooi in dit verhaal gepast.

Plaatje van overvloed. Schaarste? Waar dan? Of het zou slechts dat ene glas bier moeten zijn, i.p.v. twee, of drie, offe……

 

Daar ben ik dan even weer. Terug van weggeweest

Wij waren vorige week namelijk een paar dagen in het stadje Manderscheid gelegen in de Vulkan-Eifel in Duitsland. Een prachtig oud plaatsje, maar helaas werkte het weer niet al te best mee. Onderweg van Nederland naar hotel (plm 400 km) hadden we schitterend, zonnig weer. Dat is dan lekker genieten, hoor.
Maandagmorgen was het buiten grijs, grijs, grijs en nat! Tja, en wat zullen we dan eens gaan doen? Eerst maar een bezoekje aan de plaatselijke VVV, waar men ons enkele ideën aan de hand deed. O.a. een rondleiding in de Bitburger Brauerei in het stadje Bitburg. Daar kozen we dus eerst maar voor, want het goot van de regen. Zo’n rondleiding kost 8 euro, maar dan heb je ook wat: genoemde rondleiding dus (plm 1 1/2 uur) 2 consumpties bij de brouwerij, 3 consumpties in diverse gelegenheden in de stad.

Proost!!

We zijn niet in de “echte” brouwerij geweest, maar er was een groot gebouw, waar het hele produktieproces uitgelegd werd; vanaf de gerst, de hop, het water (diep uit de aarde) tot het bier gebotteld is. Best wel interressant. En: wij lekker binnen, maar buiten spoelde het. Goed gekozen dus.

Het proeflokaal.

Daarna was het zomaar droog buiten en gingen we even het stadje in, lekker op een terrasje voor een kopje koffie. En we zagen een heel mooi geveltje:

Genoeg over Bitburg en het bier. Gekloof me: ik drink nooit bier, maar heb daar een 0 % biertje geprobeerd. Was goed te drinken……..

======================================================

Manderscheid:

Een foto van het hotel, waar we verbleven, namelijk het Hotel am Ceresplatz.

en een foto van de rotonde, midden in het stadje, vlakbij het hotel:

En dan heb ik nog een foto van twee burchten (nu ruxefnes) net buiten Manderscheid.

Dat was het even voor vandaag. Ik heb nog wel een paar prentjes geschoten, maar mede door het slechte weer, zijn die het publiceren niet waard. Inmiddels hebben we wel heerlijk van een paar daagjes uit genoten. Mogelijk gaan we nog wel eens die kant op, want wat is het er geweldig mooi!!!

 

Aanvulling op woensdag:

Het spreekwoord (gezegde) dat begint met : “Aan de veren…..”.
moet aangevuld worden, en dan ’t liefst een veelzeggende foto erbij.

Nou de aanvulling is: “…..herkent men de vogel”

Hier een foto van veel vogels, die allemaal iets van het aangeboden eten willen pikken. Viel nog lang niet mee, om ‘em te maken. Deze is dan ook door het kamerraam genomen. Kwaliteit nog tamelijk redelijk (vind ik). Hoeveel musjes tellen jullie?