Archief | januari 2011

Verrassing en leuke uitnodiging

Vrijdagmiddag werd er een geweldige verrassing bezorgd door een plaatselijke bloemist:

Bloemen Jenni III 

zo zag dat er van boven uit…..

Bloemen Jenni bar 2 

en zo zie je 'em met /in vaas.  Een lieve groet van een schoonzus. Met recht een onverwachte verrassing, en we genieten er enorm van: DANKJEWEL!!!

Dan kreeg ik onlangs een uitnodiging toegestuurd, die ik jullie hier even wil laten zien:

Annette 45 uitnoding 

Natuurlijk kom ik!  Zo'n leuke uitnodiging krijg je niet iedere dag. Zal best heel gezellig zijn, want er zullen o.a. ook schoolvriendinnen van haar zijn. En dat is leuk om die weer eens te zien.

Ik laat, denk ik, nog wel weten hoe het verlopen is. Vast wel goed. Tot dan!

 

UPDATE:

De uitnodiging van onze dochter inspireerde me tot het volgende cadeautje:

Mok Annette 

Een leuke mok, die ik naar de bloemist bracht om er een mooi bloemstukje in te fabrieken. Is m.i. zeer gelukt.
Enne….. de jarige vond het leuk!

We hadden het erg gezellig vanmiddag. Leuke manier om je verjaardag te vieren!!!

Advertenties

Thursday Challenge

Een paar blogjes terug plaatste ik mijn eerste foto op Thursday Challenge . Het onderwerp van afgelopen donderdag is COLD. En koud is het vandaag, maar daar heb ik nog geen foto van gemaakt., hoewel er veel rijp op de bomen ligt. Heel mooi!

Nee, ik heb er eentje van een paar jaar terug, die je de rillingen over de rug laten gaan:

Onderwerp COLDjan 11 

Op de genoemde website vind je meerder links naar "koude foto's"    Leuk!

Update…….

Dag allemaal,
 
Even een berichtje over ons bezoek aan de cardioloog. Aanvankelijk was er een afspraak op 9 februari a.s., maar omdat ik steeds zo verschrikkelijk moe was (en ben)  heb ik die naar voren kunnen schuiven en zijn we vanmiddag dus op bezoek geweest in het WZA bij de cardioloog. Zoals te doen gebruikelijk moet er dan altijd eerst een z.g. hartfilmpje gemaakt worden, en daar konden wij zelfs al zien, dat mijn hart absoluut nog steeds helemaal van slag is. Ritmestoornis dus nog steeds aanwezig, ondanks de nieuwe medicijnen.
Voorstel cardioloog: zeer binnenkort een cardio-versie. Oftewel een schok met een " klapkassie" . Tot zo lang maar even doormodderen en mij lekker (verplicht) rustig houden. Dat zal best wel lukken.
 
Morgen eerst proberen even naar Veendam te gaan aangezien onze dochter (Annette) dan jarig is. Johan rijdt en ik doe de ogen wel dicht onderweg. Dan moet het toch helemaal goedkomen, lijkt mij. Wie weet kan ik zelfs dan nog wel een dutje doen. We zien wel.
Tot zover het zoveelste medisch bulletin, later meer.
 
Hartelijke groet,
Johan en Corry
 

Nog lang niet weer de oude

Een weekje thuis nu, en ik ben nog niet waar ik graag zou wezen, namelijk een beetje mobieler en een stuk minder moe. Maar zolang dat hartfibrilleren doorgaat, kan ik dat voorlopig wel vergeten.
Net de huisarts gesproken, die ook alleen maar aangeeft, dat de medicijnen eerst zullen moeten doen waar ze voor bedoeld zijn, namelijk dat onregelmatige kloppen een halt toeroepen. Zolang dat (nog) niet gebeurt, blijf ik moe. Ik zie er zelfs bijna tegenop om een kopje thee te maken. Gelukig weet Johan ook hoe dat moet. En zo klungelen we dus mooi verder. 9 februari een consult bij de cardioloog, hopenlijk is er dan vooruitgang. Eerst maar eens zien dat we die 9e halen…….(negatief.)
Via zg Tafeltje-dek-je krijgen we dagelijks een smakelijke maaltijd. Hoeft alleen maar opgewarmd in de magnetron. Kijk, en dat kan ik zelfs nog!!

Verder "oefen" ik geregeld achter de rollator, en probeer dan telkens een beetje verder te komen. Maar dat gaat allemaal wel via rusten,, stilstaan en verder schuifelen. En zo ben ik dan oud, voor ik het in de gaten heb.

We proberen de moed er in te houden, meer kan ook niet, want zwemmen en fitnessen staat nu helemaal niet op mijn lijstje. Eerst maar "rollatoren".

Dat was het eventjes. Jammer, dat ik geen positiever bericht kan schrijven, maar ik vertouw er op, dat dat nog ooit wel eens kan.

Allemaal een fijn weekend gewenst!

Weer thuis!

Dag allemaal. Het eerste bericht in 2011 echt geschreven door mijzelf, want…..

ik ben gistermiddag weer thuis gekomen, na 10 dagen in het assense ziekenhuis te hebben doorgebracht. De eerste 3 dagen op de hartbewaking, daarna op de verpleegafdeling.
Vorige week was ik gigantisch benauwd, eerst naar de huisarts, die mij allerlei medicijnen, o.a. "nieuwe" pufjes voorschreef, maar die na 2 dagen geen meter resultaat opleverden.
Via de huisartsenpost kwam uiteindelijk de eigen arts bij mij thuis, want die was behoorlijk geschrokken van het verslag van de "post-arts". Ik werd meteen doorgestuurd naar het ziekenhuis, met de ambulance, want zelf rijden ging natuurlijk helemaal niet, maar ook Johan mocht mij niet brengen. Nou ja, dan maar met de ambulance. Onderweg wordt er al van alles aan je verhapstukt, zodat op de spoedeisende hulp meteen aan het werk kan gegaan. Blijkt dat ik een saturatie van nog geen 80 heb, terwijl de normale waarde boven de 95 moet liggen.

Beeldscherm 

Naar de rontgenafdeling voor een "foto", allerlei toeters en bellen krijg je aangehangen of aangeprikt en dan gaat het naar de hartbewaking. Fulltime aan metertjes, zuurstofapparaten, infusen, enz. enz. Hierboven het scherm van de 2e dag. Mijn hartslag is dan tenminste al gedaald tot 142, terwijl de zuurstof op 91 staat. Maar ik heb vocht achter de longen (hoe komt dat daar?) en dat moet eerst weg. Bovendien is er  een ontsteking gesignaleerd. Nauwkeurig wordt de in- en uitvoer van vocht bijgehouden. Wat een vak eigenlijk.

Ondertussen heb ik ook weer heftig boezemfibrilleren, ook wel hartritmestoring genoemd. Wat voel je je dan ziek!

Longfunctie is gemeten, maar die organen werken gelukkig goed.  Mijn "luchtproblemen" zitten dus hoofzakelijk in de bronchixc3xabn, waarvoor ik al jaren een z.g. pufje gebruik. Na verhuizing naar zaal, krijg ik andere medicijnen, want het ziet er naar uit, dat die ritmestoornis zo ongeveer chronisch is. En daar wordt je kei- en keimoe van. Men hoopt dat daar verbetering in komt. (En ik ook!!!!!)

En dat kan ik thuis net zo goed afwachten als in het hospitaal. Vandaar dat ik weer achter onze pc dit verhaaltje produceer.
Dank aan Annette, voor het maken van een paar logjes. En fijn, al die reacties julliezijds. Het doet goed. En kijk hoe ik verwend ben bij thuiskomst:

Bloemen 

En dit is nog niet eens alles………..
Genieten!!

Weer op de been

Hallo allemaal,

allereerst, ook namens mijn ouders, hartelijk dank voor jullie lieve en meelevende reacties. Dat doet goed!
Mama is ondertussen weer in de kleren en op de been. Alle toeters en bellen zijn weer weg, dat ziet er heel wat beter uit!
Wel is ze nog steeds erg snel moe, dus nader onderzoek is zeker nodig.
Gisteren heeft de longarts haar gezien, die verwacht eigenlijk niet dat de klachten worden veroorzaakt door de longen. Om dit vermoeden te bevestigen worden deze week haar longfuncties gemeten. Ongetwijfeld zullen er nog meer onderzoeken volgen om een goed behandelplan op te kunnen stellen.

Voorlopig vind mama het wel prima en 'lekker rustig' in het ziekenhuis. Dat zal ongetwijfeld ook met de aard van het beestje te maken hebben; ze is nu 'legaal' ziek en hoeft zich niet flinker voor te doen dan ze zich voelt. Jaja, leer mij mijn moeder kennen ;-) 

Hartelijke groet, Annette