Herinneringen en meer…..

Allereerst een goed bericht. Vrijdag kreeg ik de uitslag van de botscan en daaruit bleek, dat ik geen last heb van botontkalking. De botdichtheid van zowel de wervelkolom als de linkerheup is normaal. Er bestaat geen verhoogd fractuurrisico. Kijk, ik kan me dus rustig laten vallen op de gladde wegen, een breuk zit er (waarschijnlijk) niet in. Niet dat ik zin heb om te vallen, want je kunt maar raar terecht komen, maar ik vind de uitslag wel positief. Eindelijk een relatief goed bericht. Fijn toch!

Een paar dagen geleden las ik bij Plato  dit bericht. Bracht mij terug bij een gebeurtenis in 1953. Wat was er aan de hand? In de jaren ’50 (en misschien ook later nog wel) werd er in november landelijk gecollecteerd voor het British War Legion, via de KLAPROOSCOLLECTE. Mensen die een bijdrage gaven kregen een klaproos(je) opgespeld. De opbrengst van de collecte was bestemd voor het onderhoud van de Britse Oorlogsgraven.  Of die collecte nog gehouden wordt, weet ik eigenlijk niet, maar in Engeland is er in november altijd nog de Remembrance Day waarop de gevallenen in de Eerste wereldoorlog en alle andere oorlogen herdacht worden.
Een lange inleiding voor mijn verhaal. Overigens valt er nog veel meer over te vertellen (over die klaproosdag dan), maar dat kan evt zelf opgezocht worden via Google.

In november 1952 was ik xc3xa9xc3xa9n van de collectantjes in mijn woonplaats. Op school waren daarvoor kandidaten gevraagd. Net als nu kreeg je een identiteitsbewijs opgespeld, dat je bij het inleveren van de collectebus weer in moest leveren. Logisch toch? En verder dacht je er niet meer zo aan. Ik was 11xc2xbd toen en dan valt er van alles te beleven.
In (ik denk) februari 1953 werd er een  een telegram voor mij bezorgd. Ik weet het nog goed: we zaten aan de avondmaaltijd, en toen stapte de postbode binnen met genoemd document. En dan ook nog aan mij gericht! Je weet niet wat je overkomt. Ik kende wel een gelukstelegram, of een telegram dat verstuurd werd als er iets heel ergs gebeurd was, maar waarom zou ik zoiets krijgen?
Nou, het was een gelukstelegram waarin stond, dat ik als collectante van de klaprooscollecte in Overijssel, een reisje mocht gaan maken naar Londen of Brussel. En er mocht een begeleider mee! Misschien kun je je voorstellen, dat ik ( en mijn familie) helemaal hoteldebotel was. Zelfs de plaatselijke krant plaatste een artikel over mijn te maken reis. Ik moest zelfs naar de fotograaf voor een "reisfoto", die bij het artikel geplaatst werd:

Naar_londen_1953

Net echt, he? Mijn haar in de krul, maar wel met een grote strik erin. Prachtig tijdsbeeld vind ik dit.

Maar nu de link met het arikel van Plato: hij vertelt dat hij na jxc3¡xc3¡xc3¡xc3¡ren eindelijk het atomium heeft bezocht, hoewel hij al meerdere keren in Brussel was geweest. Mijn verhaal is, dat ik toen in 1953 mocht kiezen tussen een wekend naar Brussel of idem naar Londen. Mijn vader (die ging mee) en ik kozen Londen, want "Brussel is zo dichtbij, daar komen we vast nog wel eens". Dus gingen we naar Londen.

Bij_windsor_castle_1953

Hier sta ik bij Windsor Castle, samen met een meisje uit Friesland, dat ook de reis mocht maken, en de engelse gids, die ons van alles liet zien. Met recht een enorme belevenis voor een meisje van 11 jaar!

Een bezoek aan Brussel heb ik tot op de dag van vandaag nog steeds niet gebracht, terwijl we al wel een paar keer naar Londen zijn geweest tijdens vakanties in Engeland.
Maar……..vanuit Antwerpen hebben we wel het atomium bezocht, omdat Johan dat technische hoogstandje wel eens wilde zien. Tja, ’t kan verkeren.

Door dat bezoek in 1953 aan Londen bewaar ik heel dierbare herinneringen aan mijn vader. Heel bijzonder was dat, alleen met mijn vader op stap. Op dat moment waren we thuis al met 4 kinderen, dus zo vaak was je als kind niet alleen met hem op stap.

Och, wat zo’n logje van Plato al niet teweeg kan brengen…..

Advertenties

7 thoughts on “Herinneringen en meer…..

  1. In november 1952 zat ik lekker warm in de buik van mn moeder
    En toen jij naar London ging met je pa lag ik in de kinderwagen hwhahahaha

    Maar Corry wat een goed nieuws dat je botscan zo goed was

  2. Wat een mooi verhaal Corry !
    Inderdaad …zo met je vader alleen op stap is xc3xa9cht uniek !
    En zo een prijs voor jou …in die tijd en op die leeftijd …ja daar wordt je xc3xa9cht hoteldebotel van !

    Haha …en nu nog nooit in Brussel geweest …
    Kan raar lopen he …
    Die foto is praxchtig …ja en die strik …die hoort er bij !
    Zonder was je niet compleet !

    Fijn dat t met je botten goed is …maar dat vallen zou ik maar uit mn hoofd laten hoor !
    Een fijne week voor jou
    Groetjes Sophia

  3. Nooit geweten dat jij toen naar Londen bent geweest,toch jammer dat wij toen niet meer in Nijverdal woonden, had ik ook mee kunnen doen!!!!! Fijn dat je nu met een redelijk gerust hart op je gat kunt vallen,maar kijk toch maar uit met die “rot” sneeuw. heb net een boek gelezen over 1953 ging niet over een reis maar over de watersnood in Zeeland,een aanrader.’De Storm’ van Rik Launspach. Naar aanleiding van dit boek is de gelijknamige film gemaakt, is vast niet zo mooi als het boek. groet Jenni.

  4. geweldig wat een leuke foto Corry!!!
    Dat jasje is nu weer heel modern aar de strik in het haar geeft toch wel aan dat het een oude foto betrefd.
    Fijn dat de uitslag van je botscan zo goed is Corry.

  5. Ooooohhhhh Corry… wat heb ik zitten genieten van dit blog zeg! Heerlijk!!!! En die foto!!! Schitterend!! Echt leuk! ..Oh.. vergeet ik je bijna te feliciteren met je positieve uitslag van de botscan! GEFELICITEEEEERD! *knuffel*

  6. Hallo Corrie,

    Fijn om te lezen, dat het met jou zo goed gaat, geweldig. Ik ben momenteel een beetje stabiel en”probeer” dat ook nog even te blijven.

    Ik was vroeger ook collectante, maar Brussel heb ik pas veel jaren later bezocht..mooie stad hoor.

    Lieve groeten, An

  7. Allereerst gefeliciteerd met die botscan. Dat is een fijn bericht.

    Wat heb je er een prachtige, historische log van gemaakt. De foto doet me denken aan die van mijn nichtje, de oudste van de familie. Ook zij had zo’n strik. Haar portret hing altijd bij oma aan de muur.

    Brussel is echt de moeite waard. En niet in de eerste plaats vanwege dat atomium. Nee, de vrij compacte binnenstad (ongeveer 2 bij 2,5 km) herbergt zoveel mooie oudheden dat je er verrukt een paar dagen zult rondlopen als je daar de tijd voor hebt.

    Kom een keer naar Hasselt. Vandaar is Brussel maar een uur treinen en bovendien is dat goedkoop (maximaal 7,30 euro p.p.)
    Dan laten wij jullie Brussel zien.

    Groetjes

    Plaat

Ik lees graag iets van jou! Bedankt! Groet van Corry

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s