Archief | februari 2010

Week 8 2010

Omdat ik meer dan een week geleden hier een logje plaatste, nu even een (kort) overzicht van de afgelopen week.

Begin ik bij vorige week zaterdag ( 20 februari).
We werden ’s middags in Hengelo verwacht om de verjaardag van een broer van Johan te vieren. Omdat ik er eigenlijk best wel tegenop zag om de afstand naar Hengelo 2 x op xc3xa9xc3xa9n dag te rijden (heen en terug uiteraard) had ik via vakantiestation een onderkomen voor de nacht gezocht xc3xa8n gevonden. Leuke dingen kun je op die website vinden, omdat je daar aanbiedingen van verschillende reisorganisaties en -bureaus vindt. Goede prijs- en reisvergelijking is daar mogelijk.
Afijn, wij boekten 2 nachten in het hotel met de toekan  in Hengelo. Heerlijk geslapen daar. Het mooie is dat je daar tot 11 uur genieten kunt van een geweldig ontbijtbuffet. Niet alleen in het weekend maar ook op doordeweekse dagen.

Ik had mijn camera mee, want ik was van plan om Johan met zijn broers en zussen samen op de foto te zetten. Zo vaak zijn ze niet bij elkaar tenslotte. Maar……vergeten! Het was zo gezellig met de familie, dat ik de camera helemaal vergeten ben.

Sterker nog: maandagmorgen toen we de hotelkamer verlieten heb ik nog gauw een foto gemaakt van "de mensen" die ’s nachts boven ons hoofd te vinden waren, en dat was meteen ook de enige foto die ik die dagen gemaakt heb.

Schilderij_vandervalk_2

Eigenlijk best jammer dat ik de camera helemaal vergeten was. Zondag zijn we namelijk ook nog op bezoek geweest bij een broer in Haaksbergen en eentje in Almelo. Maar ook daar was het gezelligheid troef, dus "no pictures"!
Maar wat hebben we een paar fijne dagen gehad! Voor herhaling vatbaar hebben we geconstateerd.
Jullie zien: het gaat langzamerhand de goede kant op met mij. Fijn!!!

Verder ben ik deze week aardig bezig geweest om uit te zoeken hoe ik nieuws etc van de plaatselijke PCOB-afdeling op de website van de landelijke club kan plaatsen. Elke afdeling heeft namelijk ruimte beschikbaar op die website. Maar na uren zwoegen en proberen heb ik nog niet uitgevonden hoe ik het geplaatst moet krijgen. Een handleiding heb ik er gelukkig wel bij, maar mogelijk doe ik wat helemaal verkeerd? Volgende week maar eens verder zoeken. Heb er nu een beetje genoeg van. Bovendien moet ik me nu bezig gaan houden met de website van de kerkelijke gemeente.

Verder de gebruikelijke dingen gedaan: bloed laten prikken, zwemmen, pedicure, fysio, etc.., maar gisteravond zijn we naar een, door vrijwilligers georganiseerde, stamppottenmaaltijd geweest.
Eind april gaan namelijk acht mannen (voor eigen rekening) uit de kerkelijke gemeentes van Hooger-, Boven- en (gewoon) Smilde naar de Oekraxc3xafne om daar een handje te helpen bij de restauratie van een huisje op een landbouwbedrijf.  Zie hier. Om geld bij elkaar te krijgen voor de benodigde materialen voor dat project werd o.a. genoemd buffet georganiseerd. Ongeveer 80 mensen hebben de gerechten alle eer aan gedaan. Het begon al met een kop soep: BORSJT, de "beroemde" bietensoep. Had dat nog nooit gehad, maar het was met recht een lekker soepie. Mmmmm.

De volgende stamppotten stonden daarna klaar: Moos (boerenkool) Hutspot (wortel) en Hete Bliksem (appelen, zuur en zoet). En zie wat daarbij gekozen kon worden:

Rookworst

en als je dit niet lust was er ook nog:

Gehaktballen

een gehaktbal en, in de 2e pan nog net te zien: gebakken spekjes.

En op je bord zag dat er dan als volgt uit:

Bordvol

De stamppot boerenkool mist op dit bord, maar dat werd later helemaal ingehaald.

Als nagerecht kon je kiezen tussen rijstepap met bruine suiker of gortepap (warm of koud) met bruine suiker.
Als je dit zo leest hebben we toch wel een hele voedzame avond gehad. En het was gezellig!!  Ook dit is voor herhaling vatbaar. Deze uitspraak werd meer gehoord, dus we wachten maar af…..

En nu is het weer zaterdag. Een trieste dag, want we kregen vanmorgen bericht dat een zwager vannacht overleden is. Hij was al een hele tijd ernstig ziek, maar toch overvalt je zo’n bericht nog. Hij mocht 75 jaar worden.

Dit kaarsje brandt hier voor hem…..

Kaarsinhand

Nog meer herinneringen

Van de reis met mijn vader in 1953 (zie vorig logje) weet ik nog een mooie anekdote. Toen we namelijk de reispapieren thuis hadden gekregen ( en die uiteraard nauwkeurig hebben bekeken) bleek, dat we in een mooi hotel in het centrum van Londen zouden verblijven. Dat alleen al was een feest op zich.
Mijn vader wist te vertellen, dat je in een hotel ’s avonds je schoenen op de gang kon zetten en dan waren ze de volgende morgen mooi gepoetst. Kijk, als je vader dat vertelt, geloof je dat natuurlijk onmiddellijk.

Schoenen
We hadden allemaal een eigen kamer, zowel het Friese meisje als haar vader, als mijn vader en ikzelf. Wat een luxe! Maar het andere meisje en ik vonden het veel leuker bij elkaar op de kamer te slapen.

Kon je nog lekker nakletsen over alles wat je die dag beleefd had. En natuurlijk zetten wij onze schoenen op de gang neer. Werd verder niet eens over nagedacht. Resultaat: de volgende morgen waren onze schoenen mooi schoon en glanzend, maar die van onze vaders? Nou, mooi niet. Ha, ha, mijn vader geloofde zijn  eigen verhaal niet! Wat heeft hij dit vaak moeten horen.  Onnodig te zeggen dat de heren de tweede dag ook met mooi glimmende schoenen rondliepen.

’s Morgens kregen we natuurlijk een engels ontbijt voorgeschoteld:

Engels_ontbijt

Gebakken ei, gebakken tomaat, witte bonen, worstjes, en ik denk, ook nog wat brood (toast). Ik gruwde van die gebakken tomaat. In die tijd vond ik tomaten helemaal niet lekker, laat staan gebakken. Omdat ik al wat engelse lessen had op school, kon ik gelukkig duidelijk maken, dat ik dat echt niet lustte. Ik geloof, dat ik de rest wel erg lekker vond.

Natuurlijk werd er thee bij geserveerd, en dat heeft mijn vader geweten! Als je kopje leeg was, kwam de bediening langs om te vragen of je nog meer thee bliefde. Nou, op een gegeven moment heb je genoeg en zei mijn vader netjes: "Thank you", zoals wij hier "dank U" zeggen in zo’n geval. Maar zo niet in dat hotel. Het kopje werd weer vol gegoten!! Afijn, dat werd dan toch maar weer op gedronken, waarna de bediening wxc3xa9xc3xa9r vroeg of hij nog wat wilde. Zelfde ritueel. Hij had "NO, thank you" moeten zeggen.  Dat gedaan hebbende, kreeg hij geen thee meer.  We hebben er nog vaak hartelijk om gelachen!

Dat was even een nostalgische herinnering hier.

Ik wens iedereen een fijn, zonnig weekend toe. De sneeuw is hier  nagenoeg verdwenen. Ik durf weer op de weg te lopen, en dat allemaal dankzij de regen die  vannacht en vandaag gevallen is. Misschien kan ik nu weer zelf op mijn fietsje de boodschappen in huis halen. Hoef ik Johan niet meer lastig te vallen…..

Herinneringen en meer…..

Allereerst een goed bericht. Vrijdag kreeg ik de uitslag van de botscan en daaruit bleek, dat ik geen last heb van botontkalking. De botdichtheid van zowel de wervelkolom als de linkerheup is normaal. Er bestaat geen verhoogd fractuurrisico. Kijk, ik kan me dus rustig laten vallen op de gladde wegen, een breuk zit er (waarschijnlijk) niet in. Niet dat ik zin heb om te vallen, want je kunt maar raar terecht komen, maar ik vind de uitslag wel positief. Eindelijk een relatief goed bericht. Fijn toch!

Een paar dagen geleden las ik bij Plato  dit bericht. Bracht mij terug bij een gebeurtenis in 1953. Wat was er aan de hand? In de jaren ’50 (en misschien ook later nog wel) werd er in november landelijk gecollecteerd voor het British War Legion, via de KLAPROOSCOLLECTE. Mensen die een bijdrage gaven kregen een klaproos(je) opgespeld. De opbrengst van de collecte was bestemd voor het onderhoud van de Britse Oorlogsgraven.  Of die collecte nog gehouden wordt, weet ik eigenlijk niet, maar in Engeland is er in november altijd nog de Remembrance Day waarop de gevallenen in de Eerste wereldoorlog en alle andere oorlogen herdacht worden.
Een lange inleiding voor mijn verhaal. Overigens valt er nog veel meer over te vertellen (over die klaproosdag dan), maar dat kan evt zelf opgezocht worden via Google.

In november 1952 was ik xc3xa9xc3xa9n van de collectantjes in mijn woonplaats. Op school waren daarvoor kandidaten gevraagd. Net als nu kreeg je een identiteitsbewijs opgespeld, dat je bij het inleveren van de collectebus weer in moest leveren. Logisch toch? En verder dacht je er niet meer zo aan. Ik was 11xc2xbd toen en dan valt er van alles te beleven.
In (ik denk) februari 1953 werd er een  een telegram voor mij bezorgd. Ik weet het nog goed: we zaten aan de avondmaaltijd, en toen stapte de postbode binnen met genoemd document. En dan ook nog aan mij gericht! Je weet niet wat je overkomt. Ik kende wel een gelukstelegram, of een telegram dat verstuurd werd als er iets heel ergs gebeurd was, maar waarom zou ik zoiets krijgen?
Nou, het was een gelukstelegram waarin stond, dat ik als collectante van de klaprooscollecte in Overijssel, een reisje mocht gaan maken naar Londen of Brussel. En er mocht een begeleider mee! Misschien kun je je voorstellen, dat ik ( en mijn familie) helemaal hoteldebotel was. Zelfs de plaatselijke krant plaatste een artikel over mijn te maken reis. Ik moest zelfs naar de fotograaf voor een "reisfoto", die bij het artikel geplaatst werd:

Naar_londen_1953

Net echt, he? Mijn haar in de krul, maar wel met een grote strik erin. Prachtig tijdsbeeld vind ik dit.

Maar nu de link met het arikel van Plato: hij vertelt dat hij na jxc3¡xc3¡xc3¡xc3¡ren eindelijk het atomium heeft bezocht, hoewel hij al meerdere keren in Brussel was geweest. Mijn verhaal is, dat ik toen in 1953 mocht kiezen tussen een wekend naar Brussel of idem naar Londen. Mijn vader (die ging mee) en ik kozen Londen, want "Brussel is zo dichtbij, daar komen we vast nog wel eens". Dus gingen we naar Londen.

Bij_windsor_castle_1953

Hier sta ik bij Windsor Castle, samen met een meisje uit Friesland, dat ook de reis mocht maken, en de engelse gids, die ons van alles liet zien. Met recht een enorme belevenis voor een meisje van 11 jaar!

Een bezoek aan Brussel heb ik tot op de dag van vandaag nog steeds niet gebracht, terwijl we al wel een paar keer naar Londen zijn geweest tijdens vakanties in Engeland.
Maar……..vanuit Antwerpen hebben we wel het atomium bezocht, omdat Johan dat technische hoogstandje wel eens wilde zien. Tja, ’t kan verkeren.

Door dat bezoek in 1953 aan Londen bewaar ik heel dierbare herinneringen aan mijn vader. Heel bijzonder was dat, alleen met mijn vader op stap. Op dat moment waren we thuis al met 4 kinderen, dus zo vaak was je als kind niet alleen met hem op stap.

Och, wat zo’n logje van Plato al niet teweeg kan brengen…..

En weer wordt er even bijgepraat

Eerst maar even over de brommer voor de kleinzoon. Nou, die heeft die echt (nog) niet, hoor. Wel een tegoedbon voor een bijdrage, als hij zelf het ontbrekende bij elkaar heeft gespaard. Hij heeft al ruim een jaar een baantje op de zaterdag, en ook in de schoolvakanties werkt hij zich daar "uit de naad". Hij moet dus maar even laten zien, dat ie echt een brommer wil en er dan ook zelf wat voor wil doen.

Zondagmiddag zijn we naar een voorstelling in de Koepelkerk geweest, waar "aansprekende verhalen" verteld werden uit de joods-chassidische sfeer. Er was begeleiding van een muziek- ensemble, "No More Waiting", dat klezmer-muziek speelde.  We hebben genoten!

Wat is chassisisme?  Hier volgt wat er over in onze Smildeger Neiskrant stond:

"Het chassidisme is een stroming binnen

het Jodendom. Het ontstaan van deze beweging

hangt nauw samen met het optreden

van Rabbi Israel ben Eliezer (ca. 1700-

1760). Hij was een streng gelovig man,

maar met veel ruimte voor verhalen

en muziek".

We wisten echt niet wat we van deze middag moesten verwachten, maar waren onder de indruk van de (wijze) verhalen. Maar we hebben vooral erg genoten van de muziek. Prxc3 chtig!!

Dat was het even voor nu. Ga eerst even lekker slapen, want morgen wil ik wel graag zo gezond mogelijk weer op. Welterusten………

Even bijkletsen

Alweer een week geleden heb ik hier iets van me laten horen. Ik kan nu vertellen, dat de toestand van mijn hart goed is. Wat dat betreft zou ik alles wel weer kunnen doen. Met mate, dat weer wel, maar er is vooruitgang. Nu mijn heup nog, dacht ik. Die ontsteking moet toch zo langzamerhand wel eens genezen zijn. Uiteindelijk bezoek ik vanaf september al wekelijks de fysiotherapeut. Al een hele tijd wordt de plek in kwestie met laser behandeld. Heb het eigenlijk wel gehad daar.
In november jl zijn er rxc3xb6ntgenfoto’s van mijn heupen en kniexc3xabn gemaakt, waar ik nog steeds geen uitslag van heb gehad. Tijd dus om maar eens een afspraak met de huisarts te maken. Ik vraag me namelijk af of de pijn in mijn heup en been met die ontsteking te maken heeft, of dat er wat anders aan de hand is.
Helaas is dat laatste het geval. De heup is namelijk aan het slijten en mijn knie heeft last van lichte arthrosis. Nou, daar ben ik dan mooi klaar mee. Vrijdag wordt er een z.g. dexascan gemaakt, waarmee de botdichtheid gemeten kan worden. Aan de hand daarvan wordt dan beslist of ik (nog mxc3xa9xc3xa9r) medicijnen nemen moet om de botontkalking ietwat een halt toe te roepen.

Tot zover het wekelijks medische bulletin.

===========================================================

Afgelopen zaterdag zijn Johan en ik naar de TT-hall in Assen geweest, waar een vakantiebeurs van de SVR (Stichting Vrije Recreatie) gehouden werd. Op de site van de SVR  kun je hier meer over lezen.  Klik op de knop BEURZEN. A.s. zaterdag is een dito beurs in Apeldoorn, en volgende week zaterdag in Vijfhuizen. Erg gezellig.
Behalve eigenaars van Nederlandse boerencampings waren er ook veel aangesloten campings in o.a. Frankrijk, Tjechixc3xab en Zweden als exposant. Natuurlijk hebben wij uitgebreid gesproken met de eigenaars van een camping in Zweden. Grxc3xa4smarksgxc3xa5rden lijkt mij een prachtcamping in de geweldige provincie Vxc3xa4rmland. Ik heb zomaar zin om er heen te gaan. Maar nog maar even wachten. Dat lijkt mij wel beter.

Photobucket

Dan is vandaag een broer van Johan jarig, terwijl onze kleinzoon vrijdag zijn verjaardag hoopt te vieren. Hij wordt 16 en vindt dat er dan maar een bromfiets of zo moet komen. Of zijn ouders dat ook vinden? Mmmmmm

Beide jarigen worden van hieruit hartelijk gefeliciteerd! Vrijdag dus weer Veendamwaarts. Voor de andere jarige zijn we uitgenodigd om op 20 februari het glas met hem te heffen. In Hengelo dus.

Genoeg te doen dus de komende tijd. Je ziet wel wanneer ik hier weer ben. Tot dan!!