Archief | januari 2010

Er is er een jarig……..

Nee, niet vandaag jarig, maar morgen, de achtentwintigste….

Onze dochter hoopt dan haar verjaardag te vieren. Hoewel: vieren…….???? Dat gaat dus even niet, want morgenavond heeft het muziekkorps waar ze lid van is (evenals kleindochter en -zoon) een uitvoering, en daar kan ze dus echt niet ontbreken.
Maar…. we zijn uitgenodigd voor a.s. zondag, en kunnen dan meteen weer aanschuiven voor een maaltijd. Dat is dan alweer het vierde weekend waarin we een etentje hebben. Niks mis mee toch?

Annette: Van harte gefeliciteerd met je verjaardag en tot zondag!!

Wij genieten eerst wel even van een lekker stukje taart:Photobucket

Morgen eerst naar de bloedprikkerij. Ik moet nog steeds bloedverdunners slikken. Ben wel benieuwd of dat blijvend is. Even afwachten maar weer.
Boodschappen doen staat ook op de lijst van "things-to-do", en dan zal er best nog wel wat langskomen. We zien wel.

Tor de volgende keer!

week 3 2010

Een overzicht van de afgelopen week:

Eerst maandag naar de videopresentatie over Spitsbergen. Wat hebben we genoten! Wat een prachtig stuk natuur kregen we voorgeschoteld. De presentator is met een zeilboot om Spitsbergen heen gevaren. Eerst een keer langs de westkust, later nog een keer langs de oostkust. Bij die laatste tocht was er geen zeilboot. Gelukkig maar, want de boot waar ze mee voeren kwam min of meer vast te zitten in het krui-ijs. (Ik hoop dat ik dat zo goed beschrijf). Uiteraard gingen de passagiers ook geregeld aan wal om daar van alles te bekijken. O.a. overblijfselen van een nederzertting en traankokerij Smeerenburg. Kijk ook hier als je meer over dit land wilt weten.

Ijsbeer20svalbard

Kijk van zo’n dier hebben we er op de video meerdere gezien, evenals walrussen (grxc3xb3xc3xb3xc3xb3xc3xb3t). En nog meer van dat moois. Betekent dus dat de maker van die video die dieren in het echie heeft gezien! Fascinerend lijkt me dat.
Ik ben er wel van overtuigd, dat je een geweldige en bijzondere belevenis hebt als je daar op bezoek gaat, maar je moet fysiek wel (bijna) 100 % zijn. Gelukkig zijn er nog veel andere mooie plekjes op de wereld om te bezoeken.

Dinsdagmiddag naar een nieuwjaarsconcert geweest van het Drents Seniorenorkest. Ze hebben ruim 70 leden, die verspreid over de provincie wonen. Elke week repetitie in Beilen, een dorp dat redelijk centraal ligt. De uitvoering was daar ook. Het was een hele zit, met gelukkig een pauze tussendoor, maar ik heb het helemaal meebeleefd. Alweer een stap voorwaarts dus. Op YouTube vond ik een fagment van hun uitvoering in 2009:

http://www.youtube.com/watch?v=B9CCGlnk7lA

Ik weet niet hoe ik dit visueel anders moet plaatsen (zwarte vierkantje met pijl….).
Dat was dus de dinsdag.

Woensdag: een rustige dag. Alleen een behandeling bij de fysiotherapeute, terwijl mijn onvolprezen hulp ’s morgens aanwezig was om het huis toonbaar te maken. Gelukkig kan ik zelf ook steeds meer in huis verzetten, maar ik ben maar wat blij met die goeie hulp. En zo gezellig!

Donderdag: ’s middags naar Assen. We hebben ons een tijdje geleden al opgegeven om mee te doen aan het onderzoek naar een vaccin tegen de pneumokokkenbacterie (zie hier). Om 10 over drie werden we verwacht en we werden ontvangen met een kop koffie of thee. Altijd lekker. Daarna een powerpointpresentatie over het hoe en waarom van dit onderzoek en toen ging je met een verpleegster mee naar een kamertje voor de prik, en voor wat gegevens. Ieder apart, privacy gewaarborgd. Jouw prik kon een "echte" zijn of een placebo. Dat weet niemand, behalve een uitverkorene, die eventueel bij de gegevens kan, mocht er iets met je gebeuren. Je krijgt ook een pasje, dat  je bij een ziekenhuisbezoek of andere calamitieit moet laten zien, zodat ze weten dat je deelnemer bent aan het onderzoek.

Vrijdag: een gezellige middag met goede vrienden uit onze vorige woonplaats. Ze kwamen op bezoek, en we hebben heel gezellig gekletst en herinneringen opgehaald. In 1994 zijn we met hen naar Noorwegen gereisd, waar een van hun dochters op dat moment in Bergen studeerde. Daar wilden ze toen wel `even` op bezoek. Nadeel: ze hadden maar net een week om die reis en dat bezoek te maken. Ze zouden met het vliegtuig naar Oslo en door naar Bergen. Wij realiseerden ons, dat je dan eigenlijk niets van dat mooie land ziet en stelden voor met ze mee te gaan, maar dan met de auto en via een ferry. Zo gezegd zo gedaan, en we hebben een onvergetelijke reis gehad. Waar dus nu, bijna 16 jaar na dato nog steeds met heel veel plezier aan terug gedacht wordt.

Gri9men_camping_1994

De Grimen camping bij Bergen, waar we een paar dagen een huisje gehuurd hebben (foto uit 1994!). De camping bestaat nog. Zie hier. De site is in het noors, maar scroll naar beneden en je ziet, per scherm, de engelse versie. Een overnachtingsplek om te onthouden, want de camping ligt aardig dicht bij het centrum van Bergen. (Ca. 15 min. per auto).

Intussen gaat het met mij kennelijk steeds beter, want ik zie stiekem naar de zomervakantie uit. We ontvingen deze week namelijk ook de zomergids van Norske Turist Service (http://www.norske.nl/). Veel om van te genieten dus.
En dan stond er in het Dagblad van het Noorden een advertentie van BBI travel met een aabieding voor een reis per Hurtigruten (zie hier). Vertrek op 28 april 2010. Een zeereis, die ik nog eens erg graag zou maken, ware die niet zo duur. Maar er van dromen is ook mooi…….

Hurtigrutenboot

Vanavond uit eten bij buren, en dat is/was  dan onze week. Niks mis mee toch?

Ik wens iedereen een fijn weekend en tot de volgende week!

Zomaar wat

Rare titel voor een logje. Maar ik weet eigenlijk niks zinnigs om te schrijven. Ja, lichamelijk gaat het nog steeds goed, en mijn "actie-radius" wordt echt wel telkens wat ruimer. Maar….. is mij nog lang niet ver genoeg. Het vraagt toch wel veel van mij (en Johan) om op het (bijna) oude niveau terug te komen. En dan bedoel ik niet het niveau van een jaar terug (want dat was echt knudde), maar van zo ongeveer 4 of 5 jaar terug. Maar ik begrijp, dat dit een schone wens zal blijven. Immers: ik ben in die tijd  wat jaartjes ouder geworden, en de jaren gaan dan ook meetellen. Maar we houden moedig vol!

Even terug naar de kerstkaartentijd. Onze zoon stuurde namelijk een heel speciale. Kijk maar even:

Kerstkaart_nico_2009

Een burlend hert in de Oostvaarders plassen. Opgetuigd als een soort kerstboom: kaarsjes op de geweitakken. Ik vind hem heel bijzonder, en laat ‘em hier dan ook graag even zien.

————————————————————————————-

Waren we vorig weekend uit-eten bij familie in Nijverdal, was het afgelopen zondag weer raak. Lekker eten in Veendam. En voor a.s. zaterdag hebben we ook alweer een uitgenodiging voor een etentje. Als je zo elk weekend ergens anders mag gaan eten, ben je toch wel rijk gezegend, vind je ook niet?

Photobucket

Dan gaan we vanmiddag naar een bijeenkomst van de ouderenbond, waar een video-presentatie gegeven wordt over een reis naar Spitsbergen. Ben erg benieuwd wat we te zien krijgen.

Daarna is het de bedoeling dat ik mij een uurtje ga inspannen olv een fysiotherapeute. Afzien, hoor! Inmiddels hou ik dat plm 40 minuten vol. De andere 20 minuten zijn pauzes, die tussen de diverse oefeningen ingelast (moeten) worden.  Zo geleidelijk aan  gaat e.e.a. steeds beter.
Inmiddels heb ik al wat huishoudelijke karweitjes achter de rug, zodat ik eerst maar eens achter de pc ging zitten om even wat bij te komen. Mooie kans dus om even wat te plaatsen.

Ik wens jullie allemaal een fijne maandag en ook voor de rest van de week alle goeds. (Ik weet niet wanneer ik weer een logje schrijf, dus ik dek me mooi in……..)

he, he, eindelijk weer een log uut Drenthe

Heeft eventjes geduurd, maar hier ben ik even weer. Drukke week gehad, en om met het belangrijkste te beginnen: het gaat steeds beter met mij. Ben niet meer zo uitgeput moe, kan weer veel langer van alles volhouden. Vanmiddag heb ik zelfs een stuk van de oprit ongeveer sneeuwvrij gemaakt. De rest werd door een geweldige buurman gedaan. Komt raar aan: "vroeger" liep ik zelf de buurt af om hier en daar een stoep te vegen, nu zijn we zelf dus aan de beurt om geholpen te worden. Je wilt het eigenlijk niet, maar bent er maar wat blij mee! Tja, ’t kan verkeren, zei Brederoo…..

Voor de slijmbeursontsteking krijg ik nog steeds een laserbehandeling door de fysiotherapeut, en ook nog een fikse massage. Die laatste brengt de boodschap wel over!  Tjonge, wat is dat geweldig pijnlijk. Gelukkig gaat e.e.a. nu wel wat helpen, maar het is nog steeds niet helemaal over. Nog maar even doorgaan met de behandeling dus.

Massage

Gisteren (zaterdag dus) was de hele familie uitgenodigd om in Nijverdal de verjaardag van een broer en twee zwagers te vieren. Er zou een brunch geserveerd worden. Welkom vanaf 12 uur. Tja en toen zaten we dus heel erg met het "weerprobleem". Heenweg zou nog goed te doen zijn, maar hoe gaat het op de terugweg met het weer? Er werd niet voor niets nogal gewaarschuwd voor overvloedige sneeuw en opstuiven van dat goedje. We hebben contact gezocht met broer en schoonzus uit Appingedam. Die moeten uiteindelijk nog een uur verder rijden. En zie, die waren al onderweg. Reden voor ons om te besluiten dan toch ook de reis maar te wagen. Terwijl we met de voorbereidingen bezig waren belde broerlief op, om te vertellen, dat ze "even" omrijden en ons op komen halen. Klasse!!! En nog gezellig ook onderweg.  Dat hadden ze goed bedacht! Waarvoor nogmaals onze hartelijke dank!

Behalve een broer, die geen vrij kon krijgen, was de hele familie aanwezig. Toch wel heel bijzonder. Mijn ouders kregen 7 kinderen, en we zijn er allemaal nog, evenals de resp echtgenotes(n). Reden voor grote dankbaarheid.
Uiteraard werd er eerst een kop koffie gedronken, waarna ieder aan tafel ging. De "brunch" begon met stokbrood en zelf te kiezen smeersel.

stokbrood

Daarna een bord heerlijke soep. Intussen hadden we zoveel in de maag dat we op de volgende "gang" wel even konden wachten. Allemaal gezellig naar een video gekeken met oude beelden van Nijverdal. Commentaar was niet van de lucht, dat begrijp je.

En toen dus het hoofdgerecht. We kregen inmiddels in de gaten dat de brunch opgewaardeerd was naar een heus diner. Want kijk maar wat we voorgezet kregen:

lekker!!

Van boven naar beneden: gekruide aardappeltjes (mmmmm……), boontjes met gebakken spekkies en heerlijke rollade. Daar kwam dan nog een abrikozencompote bij en tomatensalade. Reken maar dat er heerlijk gesmikkeld werd. En gezellig gekletst met elkaar natuurlijk.

Ondertussen werden er steeds zorgelijke blikken naar buiten geworpen, want het begon toch wel steeds meer te sneeuwen. Behalve wij naar resp Drenthe en Groningen, moest er ook nog een broer naar Noord-Holland (Broek op Langedijk). Om half vier werd dan ook afscheid genomen en de terugweg aanvaard. Gelukkig viel de toestand van de wegen nog wat mee. Voorzichtig rijden en geen gekke dingen doen. De A28 vanaf Hoogeveen was zelfs helemaal schoon, maar de N381 (Emmen-Drachten) was beslist niet schoon. Afslag Smilde was zeer slecht. Gelukkig waren we toen bijna thuis, maar broer en schoonzus moesten nog wel een eindje noordwaarts. Na een kop koffie doken die maar weer de auto in, en gelukkig belden ze een poos later, dat ze heelhuids thuis gekomen waren. De wegen in Noord-Groningen waren door de stuifsneeuw toen al wel slecht. Dat zou vandaag dus nog toenemen.

Dat was dus even een hachelijke reis naar de familie. Blij dat het toch te doen was, en dat de afspraak niet voor vandaag gepland stond…….

Een blanco blogjaar ………

De eerste blog in 2010. En natuurlijk begin ik met jullie allemaal Een gezegend Nieuwjaar toe te wensen. Een heel jaar voor de boeg. Wat brengt dit jaar iedereen? Vreugde, blijdschap, ziekte, verdriet, gezondheid……. en zo kun je nog veel meer op noemen. Iedereen hoopt natuurlijk op het beste, maar aan het eind van enig jaar blijkt soms dat het jaar heel anders is verlopen als je gehoopt had. Zo zal dat bij velen van ons zijn.
Persoonlijk hoop ik natuurlijk, dat mijn lichamelijke gezondheid weer helemaal terug komt. En dan kan ik nu meteen een goed bericht plaatsen. Sinds ik, op advies van de cardioloog sommige medicijnen niet meer gebruik, merk ik dat ik minder gauw moe ben. Niet meer zo verschrikkelijk uitgeput. Het begin is er! We zijn daar vanzelfsprekend heel blij mee.

1 januari werd Johan 70 jaar, zoals reeds gemeld. Komt raar aan: de eerste keer met een 70-jarige naar bed…….. Maar ben er al aan gewend, hoor. Geen zorgen dus.

Op Nieuwjaarsdag hebben we zo’n 23 mensen mogen begroeten, inclusief onze kinderen en kleinkinderen. Deze laatsten hebben geweldig geholpen met de "catering". Overigens stond de drinkerij en eterij op tafel en kast uitgestald, en iedereen kon naar believen tot zich nemen. Werkt perfect!
2 januari zijn nog een broer en zus van Johan vanuit de Achterhoek hier naar toe gekomen. De sneeuw, die hier de hele morgen al overvloedig viel, kwamen zij pas na Hoogeveen tegen, en dan ook goed. De afslag Smilde op de autoweg was bijna niet te vinden. En dan moet je ook nog langs de Drentse Hoofdvaart rijden……. Ze waren blij dat ze er waren, dat spreekt. Op de terugweg naar huis was het eigenlijk netzo. Na Hoogeveen geen centje pijn. Toch erg fijn dat ze de reis hebben aangedurfd.

Dan bleef onze oudste kleindochter een paar dagen logeren. Altijd gezellig. En je hebt er wat aan als er sneeuw geveegd moet worden. Kijk maar:

Kerst

Op de achtergrond is Johan ook druk bezig.

Maar op z’n tijd was er ook tijd om lekker, achter ’t glas, in ’t zonnetje een boek te lezen. In dit geval "De reunie"  van Simone van der Vlugt. "Herfstlied" had ze toen al uitgelezen. Ja, die vermaakt zich wel als ze hier is.

Kerst

Dan plaats ik nog even wat foto’s van onze kerstboom. Beetje laat, maar doordat die nu buiten onder de sneeuw mooi staat te wezen is het wel leuk even een vergelijk te maken:

kerst kerst

En dan nog maar een paar sfeerfoto’s uit de tuin:

kerst

Deze "sneeuwman" is bijna ingesneeuwd. Voordeel van zo’n exemplaar is, dat je niet zelf aan de rol hoeft te gaan voor een "echte"…… En ’s avonds straalt ie licht uit in het donker. Mooi!!

  kerst

Deze kabouter kwam een paar logjes geleden ook al eens voorbij. Hij staat nog steeds lekker droog, terwijl vogeltjes genieten van het voer dat boven zijn hoofd hangt.

kerst

Op deze foto is goed te zien hoeveel sneeuw er gevallen is. Onder de rode bak kun je nog net de tegels zien, en die hoed die de bak op heeft is ook lang niet misselijk. Maar wel mooi.
Als je hier vlakbij in het bos loopt, waan je je in een sprookjesbos. Helaas loop ik (nog)  niet zoveel, zodat die wereld aan mij voorbij gaat. Maar dicht bij huis is het ook prachtig!!!

januari 2010

Deze foto is toch ook wel erg mooi, vind ik. Voor de volledigheid: Johan heeft de meeste foto’s gemaakt. Ere wie ere toekomt, of niet dan?

Ik hoop spoedig weer wat van mij te laten horen.  Tot dan!!!