Archief | oktober 2009

Even weer online

Na anderhalve week wordt het, volgens diverse mensen tijd, dat ik weer eens iets van me laat horen. Voor mijn gevoel had/heb ik eigenlijk niets te vertellen. Wat mijn gezondheid betreft is er niks nieuws onder de zon. Was het maar waar!!! Ben nog steeds hondsmoe. Komt allemaal door dat hart dat maar niet in het goede ritme wil komen. Donderdag (5 nov) heb ik een afspraak met de cardioloog en ik hoop van harte, dat hij een mogelijkheid ziet om het goede ritme weer terug te halen. Dat is dus echt afwachten.

Photobucket

Nou, als dit geen mooi hart is…….

Afgelopen week was onze dochter 20 jaar getrouwd met haar Henk. Uiteraard is daar enige aandacht aan besteed.
Verder is xc3xa9xc3xa9n van mijn broers morgen (31-10) 30 jaar getrouwd met zijn Marja. Hen heb ik maar een mooie kaart gestuurd.

Dan staat Johan een zeer spannende zondag te wachten. Hem is namelijk verzocht in de kerkdienst van a.s. zondag de gemeentezang op het orgel te begeleiden. Hoewel hij vaak een orgel bespeelt, begeleidt hij eigenlijk nooit een kerkdienst. Volgens mij  moet het helemaal goed komen, want hij oefent zich te pletter.  Maar ja, alles wat je de eerste keer doet, is erg spannend. Hij begeleidt wel geregeld een dienst in een verzorgingstehuis, maar dat is dan op een "gewoon" orgel, en niet op zo’n groot kerkorgel. Duimen maar!!

Photobucket

Tijdens een vakantie in Finland heeft hij ook wel eens op een orgel mogen oefenen. Gelukkig maar!

Deze week heb ik een medewerker van onze gemeente thuis gehad, die moest bekijken of de indicatie voor huishoudelijke hulp verlengd kan worden. En ja! gelukkig hou ik mijn hulp nog een poos. Ik krijg hier nog schriftelijk bericht van.

ramen lappen

In ieder geval zullen de ramen in de komende maanden om door te kijken blijven. Niks mis mee, dus.

Zo, dat was het eventjes. Hoop de volgende keer wat meer zinnigs te kunnen plaatsen.

Intussen heb ik over dit stukje wel drie keer moeten doen. Telkens uitrusten, en even in een stoel achterover liggen, en dan gaat het wel weer.

Fijn weekend gewenst!

O ja! We hebben de "gewone" griepprik ook nog gehad. Binnenkort zal de oproep wel komen voor de inenting tegen de mexicaanse griep. Ik weet eigenlijk niet of ik die nou moet ophalen of niet. Je hoort zoveel verschillende verhalen……..

Waarom ben ik zo moe?

Voor ik het antwoord geef op bovenstaande vraag, eerst een verwijzing naar foto’s en verslag van de Newcastle-reis van onze zoon met kameraad (zie vorige log). Kijk hier en ga dan onder EVENTS naar De foto’s, je ziet dan onder onderwerp: [2009-10-7/9] Newcastle 1,2, klik daarop en je kunt de heren volgen op hun reisje naar good old England.

Het feit, dat wij die trip boekten in juli j.l. toont aan, dat ik mij toen erg goed voelde en zo’n reisje wel aandurfde. We weten wat je kunt verwachten, want hebben deze trip al een paar keer eerder gemaakt. Altijd leuk. Lekker even er tussenuit. Immers je komt in een heel andere wereld terecht.

engelse vlag

En waarom ben ik nu zo moe? Ja, dat wilde ik ook wel eens weten. Over een paar weken heb ik een afspraak bij de cardioloog, maar ik wilde het NU weten. Daarom vanmorgen de huisarts met een bezoek vereerd. Brandende vragen had ik op een "spiekbriefje" genoteerd, want je vergeet altijd wel dingen om te vragen, is mijn ervaring. Sta je buiten, dan is het van : o ja! dat wilde ik ook nog weten….., maar dan moet je wachten tot een volgende keer. Dat zou me nu dus niet gebeuren!

De huisarts (in opleiding) nam alle tijd voor ons. Ze had zich goed ingewerkt, want wist wat er aan mijn lijf gebeurd was, dit jaar. Moe ben ik door dat hartfibrilleren. Even had ik gehoopt, dat het door de (vele) medicijnen kwam. Want ik moet er nogal wat slikken tegenwoordig. Jammer, dat dat geen oorzaak is, anders hadden er vast wat gestreept kunnen worden. Niet dus.
Door dat verkeerde bewegen van het hart wordt er niet genoeg zuurstof door het lichaam gepompt, en daar word je dus zo moe van. Mooi dat ik dat weet, heb ik tenminste een geldig excuus om een keertje vaker uit te rusten……
En waarschijnlijk zal de cardioloog over een paar weken beslissen om mij een electroschok toe te dienen, om het hart weer normaal aan het kloppen te krijgen. Afwachten maar weer.

De oefeningen bij de fysio kan ik ook rustig blijven doen, ook al krijg ik er (soms)  een heel duizelig gevoel van in mijn hoofd. De nadruk ligt trouwens wel op rustig.

Dan hadden zowel Johan als ik een verzoek ontvangen om mee te werken aan een vaccinonderzoek van de Hoogleraar Infectieziekten  UMC Utrecht. Ik ben van mening dat je aan een medisch onderzoek best mee kunt doen, tenzij je zelf misschien nadelige gevolgen zou kunnen oplopen. (Zie hier  voor de omschrijving van het onderzoek). Ook dat onderwerp had ik dus op mijn spiekbriefje staan. Maar er is geen probleem om mee te doen, dus offer ik mij op voor de "mensheid"……

En dan nog een paar kleine probleempjes, maar wat ben ik blij, dat ik toch maar even een afspraak met de huisarts gemaakt heb. Geeft je een geruststellend ( en gerustgesteld!)gevoel.

ecg
Afbeelding van een ecg.

Waarom er zo’n lange tijd zit tussen de 2 afspraken met de cardioloog heeft te maken met dat fibrilleren. Er kan een broedpropje (stolsel) ontstaan, die door de "schok" mogelijk in de bloedbaan terecht kan komen, waardoor een infarct, trombose of wat dan ook zou kunnen ontstaan. Door de bloedverdunners die ik daarom slik, moet het bloed dunner worden, zodat het "propjes-risico" zoveel mogelijk terug gedrongen wordt. 

Zo, dat was het even weer. Mocht je nog vragen, opmerkingen, of wat dan ook hebben: U roept maar!!!!  Toch maar mooi wat medische kennis hier gedeponeerd, of niet dan?

Verrassing!

Verrassing?????  Hoezo verrassing?

Nou, kijk maar eens wat er donderdag j.l. bij ons afgeleverd werd:

Nico

Een prachtig boeket, namens onze zoon en xc3xa9xc3xa9n van zijn kameraden. Zomaar? Voor mijn gevoel wel, maar natuurlijk zit er een verhaal achter. Zij hebben namelijk de trip IJmuiden-Newcastle gemaakt, die wij voor onszelf geboekt hadden. Maar helaas ging mijn hart "aan de loop", waardoor wij (lees ik) zo’n trip niet zagen zitten. Veel te vermoeiend. En de jongelui wilden best onze plaats innemen. Wij hadden wel een annuleringsverzekering, maar als je gaat berekenen wat je uiteindelijk terugbetaald krijgt, kun je de kaartjes net zo goed "doneren". Vandaar deze "dankjewel-bloemen".

chrysanten

Van een paar bloemen een close-up gemaakt. Mooi he?

R. en N.: heel hartelijk bedankt voor deze bloemrijke verrassing!   Wij hopen er nog lang van te kunnen genieten.

He, he, eindelijk weer on-line

Ik weet het, ik heb een hele poos hier niks geschreven. Voor mijn gevoel was er niks bijzonders te melden. En eigenlijk nog steeds niet. Het hart is nog steeds "van slag" (fibrilleren dus), aantal slagen per minuut is redelijk tot goed, het opgespaarde vocht ben ik bijna weer kwijt (nu zo’n 10 kilo), en voor de rest ben ik gewoon nog steeds moe. Heeft allemaal met het niet goed werken van het hart te maken. Maar ik doe mijn best om toch weer wat beweging te genereren.

Zo ben ik afgelopen vrijdag eindelijk eens weer naar het zwembad geweest. Zo’n wekelijks clubje mis je gewoon. Dus lekker weer wat bijgekletst, en mijzelf weer in beweging gezet. Ik heb niet met alle "voorgeschreven" oefeningen meegedaan, maar heb mij beperkt tot het heen en weer lopen in het water. En dat voelde erg lekker, moet ik zeggen. Maar als je dat zo’n half uurtje gedaan hebt, ben je wel blij dat je de kleren weer aan kunt doen, hoor. Ik hoop dat ik die wekelijkse excersities wat vol kan houden. We zien wel.
Zwemmen

Dan ga ik al een paar weken elke maandag naar de fysiotherapeut. Verwezen door de huisarts vanwegen een slijmbeursontsteking, maar die is nog steeds niet over. Af en toe nog smerig pijnlijk. Bepaalde oefeningen moet ik dagelijks doen. Doe ik ook, maar ik heb niet de indruk dat het effect heeft.
Verder oefen ik daar op de fiets, de loopband. de roeitrainer, en nog zo een paar apparaten meer.

Fiets

Zal wel ergens goed voor zijn, maar na zo’n half uurtje "sporten" ben ik blij dat ik even de tijd krijg om goed uit te hijgen. Afijn, we gaan, min of meer, vrolijk verder, waarbij ik hoop, dat e.e.a. goed is voor mijn lijf. Daar ga ik tenminste maar wel van uit.

Dan was gisteren onze jongste kleindochter jarig. 14 jaar is ze geworden. Groeit mij al zo’n beetje boven het hoofd, maar dat hoort er ook bij. Oma krimpt, kleinkind groeit. Tja that’s life……..

Johan heeft de afgelopen week weer een paar bomen omver gezaagd. Wie dringend om open-haardhout verlegen zit: kom maar op!  Wel zelf halen, want dxc3 t  doen we dus effe niet. Verder allemaal gratis voor niets, zelfs een kopje koffie krijg je erbij!!
Je kunt je melden via het mailformulier in de linker kolom.

Boom_gekapt_aangepast

Nou, jullie zijn weer een beetje op de hoogte.
Over ruim 4 weken word ik bij de cardioloog verwacht en ik hoop,  dat hij kan constateren dat het hart weer helemaal toppie is. Zo niet, zal er een defibrillatie toegepast gaan worden, om te proberen het hart weer normaal aan de slag te krijgen. Nou ja, dat zien we dan wel.
Klapkassie

Nu eerst even een kopje thee.

Tot de volgende keer!