Archief | september 2009

Daar ben ik even weer!

Het wordt toch wel even weer tijd om hier een berichtje te plaatsen. Sorry mensen, maar ik ben zo verschrikkelijk moe, dat ik er gewoon tegenop zie om achter de pc te kruipen. Het liefst zit ik lekker in een gemakkelijke stoel, benen op een bankje, tijdschrift of boekje erbij, en als ik dan niet oppas val ik geheid in slaap. Maar dat kan ook wel weer erg prettig zijn natuurlijk.
Afgelopen zondag zijn we wel even naar het open huis van een kennis geweest, omdat we wel erg nieuwsgierig waren om te zien hoe hun huis (en tuin) verbouwd is. Geweldig mooi allemaal. Zal even een paar fotootjes laten zien van een deel van de tuin:

Olifant_in_tuin_gerrie

Tja zo’n beeld van een olifant valt mij natuurlijk meteen op. Deze is mij te groot om in de vitrinekast te plaatsen, maar zou eigenlijk best in mijn verzameling passen.

Vijver

Een deel van de vijver. Rechts op het "muurtje" staat nog een olifant.

Zitje_tuin

Een natuurlijk zitje in de tuin; daar ging ik dus even uitrusten. Vond Johan een mooi plekkie om mij te fotograferen:

Lachen

Goed te zien dat ik inmiddels ook nog naar een kapper ben geweest. Zo kort heb ik mijn haar doorgaans niet, maar de kapster was maar aan het knippen en aan het kwebbelen. Dat ging zo’n beetje gelijk op. Nou ja, groeit wel weer aan, denk ik maar zo.

Dat waren dus even een paar plaatjes van een geweldige tuin. Ben wel blij, dat ik al dat gras niet hoef te maaien. De eigenaars van de tuin hebben een "robot" die dat werkje voor hen doet. Mogen ze best wel blij van zijn, lijkt mij.

—————————————-

Gisteren op bezoek geweest bij de cardioloog. De hartslag is aanmerkelijk lager dan die 2 weken geleden was: toen 134, nu zo’n 73 p.m.  Het vocht dat ik opgeslagen had, is bijna weer weg. Ik "mis" inmiddels zo’n 9 kilo. Nu de rest nog. Gewoon stug doorgaan.
Maar het fibrilleren is nog niet over. Gelukkig ook niet meer zo heftig als het geweest is, maar ik moet toch nog een poosje doorgaan met de extra medicijnen. Over 6 weken terugkomen en dan kijken hoe het hart het dan doet. E.e.a. stelt je toch wel een beetje gerust. Kennelijk moet het hart zelf weer goed in het ritme kunnen komen. Afwachten dus maar weer.

Komend weekend lijkt het nog steeds goed nazomerweer te worden. Daar gaan we dus zeker van genieten.
Allemaal een fijn weekend gewenst, en tot de volgende keer!

We praten weer even bij.

We zijn nu een paar dagen verder sinds het bezoek aan de cardioloog en ik kan melden, dat de vochtafdrijvers helpen. Inmiddels gelukkig weer zo’n 5 a 6 kilo minder, en dat geeft extra lucht. Je voelt je meteen wat beter. Ben er best blij mee, en nu de rest nog. Want ik ben er nog niet! Maar ik ga weer een beetje richting "slanke" benen. Vol goede moed gaan we verder.
Het hart slaat ook niet meer zo onwijs snel, hoewel we  de indruk hebben, dat het fibrilleren nog niet over is. Kijken wat de cardioloog volgende week constateert. Ik ben in ieder geval niet zo hondsmoe meer.

Johan zit ook een beetje veel te "pakken" met mijn gezondheid, en om zich wat af te reageren heeft hij maar eens weer een stuk stam van die hele grote boom die begin dit jaar geveld is (zie deze log) bewerkt. Dit keer is er een bankje in elkaar geknutseld.

grote boom

Ziet er best leuk uit, toch? En het mooiste is dat je er best op zitten kunt.

En dan is hier de herfst ook aan het arriveren. Vandaag maar eens een foto gemaakt in de tuin:

bij ons thuis

Ik mag dat wel, die herfstkleuren. Pverigens hebben we vanmiddag nog een hele poos heerlijk buiten in het zonnetje kunnen genieten. De weersverwachting voor de komende dagen is redelijk positief, dus morgen maar weer in de zon?

Geniet allemaal van deze mooie nazomer, en tot de volgende keer maar weer!

O ja! Nog even onze jarige schoonzoon feliciteren!

Henk, Van Harte Gefeliciteerd! Helaas kunnen we niet persoonlijk komen om te feliciteren, maar je houdt het nog tegoed!

verjaardag

extra even vertellen…..

Ja, "even vertellen", maar er valt niet veel te vertellen. Vrijdag op bezoek geweest bij de cardioloog, die eigenlijk niets nieuws vertelde. Waar ik op dit moment last van heb is een redelijk normale complicatie na de zware hartoperatie. Het hart is nogal aangepakt, er is in gesneden, want anders kan er geen klep vervangen worden. Die snee is weer gehecht natuurlijk, maar o.a. door deze handelingen is de "structuur" van de spier veranderd.  Tja en daar moet het hart dan weer aan wennen. In eerste aanleg ging dat allemaal erg goed. Hoe die terugval kon ontstaan is is niet uit te leggen. Vraagtekens alom, maar ik moet maar wel zien om alles toch maar weer op de rit te krijgen.
Omdat ik zoveel vocht vasthoud, werden er weer extra vochtafdrijvers voorgeschreven. Zie nog niet dat dat helpt, maar dat kan ook niet zo snel, denk ik. De hartslag die nog steeds zo’n beetje 130 slagen p.m. is, wordt nu geprobeerd omlaag te krijgen door weer andere tabletten, en ik moet me rustig houden… Nou iets anders lukt al helemaal niet, want ik ben hondsmoe.  Mijn benen zijn zo dik als een flink formaat kachelpijp, mijn buik is dermate opgezwollen, dat het lijkt of ik "op alle dagen" loop.
Afijn, we wachten maar weer af wat de (nieuwe)  medicijnen toevoegen.

Dank jullie wel, voor de bemoedigende woorden, voor het meeleven, en voor het simpelweg reageren op mijn verhaal. Dat doet goed!

Even bijpraten

Ik heb het idee, dat het grapje over het herplaatsen van de oude hartklep soms wel erg serieus genomen is. Lieve mensen: de verwijderde hartklep was wel zo slecht dat geen enkele arts er ook maar over zou peinzen die opnieuw te gebruiken. Ik heb dat ding "op sterk water" meegekregen uit het ziekenhuis, maar een goede foto ervan maken lukt helaas niet.
Voor zover ik weet werkt de nieuw klep zeer goed, maar is er op dit moment iets anders met het hart "aan de knikker". Helemaal precies weet ik het (nog) niet, maar als je hier klikt lees je de uitleg over hartfalen, zoals wij denken dat ik dat op het ogenblik heb.
De meest voorkomende klachten, die genoemd worden, lijken verdraaid veel op waar ik op het ogenblik last van heb. Vooral de zin over ophoping van vocht in het llichaam  (3e alinea) klopt eigenlijk precies.  Ik heb al voorgesteld een aftapkraantje te bevestigen, maar dat was kennelijk niet zo’n goede suggestie…… Inmiddels ben ik wel zo’n 10 kilo vocht "rijker", en kom daar maar eens weer van af. Afijn, mij eerst maar eens wat beter voelen en niet meer zo verschrikkelijk moe, en dan hoop ik dat de kilo’s er af gaan vliegen.
Morgen maar eens horen bij de cardioloog wat die vindt. Helaas niet mijn "eigen" specialist, want die heeft nog vakantie, maar ik neem aan dat de vervanger ook zeer terzake kundig is.

Zo, dat was het eventjes. Zo gauw ik meer weet, valt dat hier weer te lezen. Tot dan!

Hoe het verder gaat

Zaterdag ben ik naar de huisartsenpost in Assen geweest. Helemaal nagekeken: bloeddruk, hartritme, en nog zo een paar dingen. Meeste was redelijk, om niet te zeggen goed, blijft al dat vocht dat ik maar niet kwijt raak. Mijn benen zijn zo’n beetje kachelpijpen, of om het dierlijk te houden: olifantenpoten. Staat veel spanning op en is daardoor pijnlijk. Slapen ’s nachts lukt ook al niet te best.
Zaterdag is de medicatie aangepast, nadat de dienstdoende huisarts contact had met de cardioloog. Dringend werd me geadviseerd vandaag contact te hebben met de huisarts. En dat heb ik dus gedaan.

Deze schrok nogal van de omvang van mijn onderdanen, en heeft contact gehad met (een andere) cardioloog. Medicatie weer aangepast, en vrijdag voor consult naar ziekenhuis. Maar weer afwachten dus. Het hele gedoe zorgt er wel voor dat ik hondsmoe ben. De hartslag is ook nog steeds te hoog (plm 120), terwijl het gekluts in de boezem ook maar steeds aanhoudt.

Vanmiddag ook nog naar de fysiotherapeute, die wat oefeningen met mij(n been) deed en me een paar oefeningen opgaf om thuis te doen. Ik ga wat dat betreft mijn best doen, en ik hoop dat de pijn door de slijmbeursontsteking wat gaat afnemen.

Gelukkig heb ik mijn oude hartklep nog, dus die kan eventueel herplaatst worden……
Brrrr, moet er niet aan denken, weer zo’n operatie. Nee hoor, ik hoop dat ik zonder al te veel kunstgrepen hier doorheen kom. Er zit natuurlijk wel een kans in dat ik zo’n klap krijg met een hartdefibrillateur, of op z’n drents: een klapkassie, maar als daardoor het ritme etc weer goed komt, moet dat dan maar.

Jullie horen nog.

Echt een dip!

Veronderstelde ik in mijn vorige logje nog, dat het mogelijk een dipje is waar ik last van heb, kan ik nu wel vertellen dat ik wel in 2 dippen zit. De hartboezem is nog steeds aan het fibrilleren, mijn linkerbeen is ontzettend pijnlijk, ik hou erg veel vocht vast, waardoor ik inmiddels meer vochtafdrijvers moet slikken. In ruim een week tijd ben ik 4 kilo aangekomen en dat is alleen maar vocht. Eet veel minder als anders, gewoon omdat het me allemaal niet smaakt.
Dit is allemaal echt wel een giga-domper nadat het na de operatie zo goed ging. Vanmiddag was ik bij de fysiotherapeute, eerst voor een intakegesprek, daarna een paar testjes, die ook nog eens enorm pijnlijk waren. Maandag een vervolgconsult.
En dan wil ik zeker maandag ook naar de huisarts, want voor mijn gevoel gaat het zo allemaal niet langer. Waarom deze week niet bij hem hem geweest? Nou, de huisartsenpraktijk is deze week verhuisd en was alleen bereikbaar voor spoedgevallen. Ja, kijk, en dat voel je je nu net eventjes niet, he? Je wilt niet zeuren. Mogelijk had ik dat wel moeten doen?

Bij de cardioloog kan ik pas de 17e september terecht. Vakantietijd en druk, ook daar.
Jammer dat ik niet meer positiefs kan vertellen, maar ik heb goede hoop dat het tij nog eens gaat keren. Je hoort nog.

Photobucket