Even verder bijpraten

donderdag 2 april:

Ik krijg allerlei vragen hoe het nu met mij gaat. Wel, tijdens mijn verblijf in het ziekenhuis stuurde Johan geregels mailtjes naar familie, vrienden, etc. Zo zie je maar:  de functies waren prachtige verdeeld: dochter de weblog, Johan (en soms de zoon) de e-mails. Werkte vootreffelijk. Vooral berichten sturen via de mail voorkwam een heleboel telefoontjes, enz. Iets waar je in zo’n situatie eigenlijk niet op zit te wachten. Bovendien werkt het een beetje therapeutisch: het dwingt je om een beetje afstand te nemen om je verhaal uit te typen.

Op 1 april (geen grap!) heeft Johan de volgende mail verstuurd:

Heel langzaam gaat het iets minder slecht.
Afgelopen zaterdagnacht is het nog eenmaal voorgekomen dat
de hartslag tot ca 80 slagen opliep, hetgeen de nodige schrik oproept.
Voor de rest veel pijn (alles doet zeer,ribben,schouders,rug etc.) met
paracetamol is het uit te houden.
Veel rusten. Beetje bewegen.
We zullen het geduld op moeten brengen en haar lichaam de tijd gunnen
om te genezen van de diverse fracturen/kneuzingen.
’t mut zien tied hem’n.
Hartelijke groeten corry en johan
    
Nou die tekst kan ik hier dus ook mooi gebruiken. Hoef ik "het wiel" niet meer uit te vinden. Maar zonder gekheid, het gaat allemaal langzaam vooruit. En erg veel pijn in mijn ribbenkast. Vooral als ik hoesten moet. En dat gebeurt nogal eens. Maar we hebben goede hoop,  dat ook dat voorbij gaat.
Gisteren heeft Johan een rollator op de kop getikt, en ik beweeg me nu dus "gemotoriseerd" door de buurt. Het geeft mij iets meer zelfvertrouwen om met zo’n ding rond te wandelen. Stel je van zo’n wandeling trouwens nog niet al te veel voor. Hooguit 10 – 15 minuten per keer. En dan ben ik blij weer thuis op een stoel te kunnen gaan zitten uithijgen. Maar ook dat gaat vast elke dag beter. Zeker nu met dat mooie weer. Heb vanmiddag ook al even achter ’t huis in ’t zonnetje gezeten. Heerlijk!!
Toch ga ik nog elke middag zo’n anderhalf uur te bedde. Slaap dan meestal ook wel even. Doet me gewoon goed, dus die houden we er nog maar eventjes in.
   
vrijdag 3 april:
      
Tja, en toen had ik nog veel meer ingevoerd, maar op het moment dat ik de hele handel doorstuurde om op de weblog te plaatsen ging er kennelijk iets helemaal mis. Weg waren al mijn verhalen. Kon ze ook niet meer oproepen. Gelukkig had ik bovenstaande tekst wel tussendoor opgeslagen, dus nu ga ik even verder.
   
a.s. Dinsdag word ik voor een intake-gesprek verwacht voor revalidatie. E.e.a. gebeurt in het Asser ziekenhuis. Ben heel benieuwd wat allemaal de bedoeling is, en hoe lang men denkt dat zo’n revalidatie zal duren. Misschien mag ik daarnaast ook al wel weer zwemmen? We horen het wel. "We", want partner en/of ander familielid wordt dringend mee-uitgenodigd. Kijken wat daar de bedoeling van is. Overigens zal Johan echt wel mee moeten, al was het alleen maar als privxc3xa9chauffeur. Autorijden mag ik namelijk nog niet weer. Ook fietsen moet ik nog een poosje mee wachten, maar ook dat is tijdelijk.
En zo gaat e.e.a. langzaam de goede kant op. Ga zo meteen nog lekker even in het zonnetje genieten. Want, mensen, wat is het heerlijk weer!
Geniet allemaal van je weekend en ik hoop binnenkort hier weer eens wat te plaatsen.
Hartelijke groet!
Advertenties

12 thoughts on “Even verder bijpraten

  1. Beste Corry

    Toch is het heerlijk om van je zelf weer wat te lezen
    Natuurlijk wil je meer dan je kan maar gelukkig zie je dat zelf ook in.
    het is toch prachtig dat je met een rollator je door de buurt kan bewegen en af en toe in de tuin te kunnen zitten is natuurlijk lekker en ook nog gezond.

    Veel sterkte voor dinsdag
    en ik kom gauw weer kijken hoe het verder met je gaat.
    Liefs van mij Corry

  2. Toch ga ik nog elke middag zo’n anderhalf uur te bedde.””

    Ja meid….wat had jij dan gedacht????
    dat je een marathon zou kunnen lopen????
    Nee het moet zijn tijd hebben maar bij Malou kun je zien dat het waarachtig ook wel resultaat heeft zo`n hart operatie.
    Meid ik hoop dat jij binnenkort ook weer kunt fietsen….want wees eerlijk zo`n mercedes om achter te lopen is makkelijk maar je hebt hem liever niet.

    Geniet maar van het mooie weer en neem op tijd je paracetamolletje.

    liefs van Eveleine

  3. Corry ik kan je vertellen dat het met Piet zo slecht is geweest dat hij niet aan de revalidatie mocht beginnen . En nu gaan wij aanstaande maandag erheen. En kunnen we ze vertellen dat Piet weer mobiel is.
    Wij hebben de rolstoel ingeleverd.
    Piet heeft zelfs alweer 5 km gefietst
    Lopen red hij het tot ruim 6 km , wel met wat rustpauzes onderweg hoor
    Maar je weet hoe slecht het geweest is en wie had dit kunnen denken………wij zeker niet.Mijn ijzervreter flikt het weer !!
    Ook Piet zn cardioloog wist niet wat ze hoorde toen ik haar een smsje stuurde over de aflegde kilometers!!
    Voor ons geld…….de wonderen zijn de wereld nog niet uit.
    Piet zn hart is er niet beter op geworden maar de doorbloeding geeft werkelijk meer lucht.
    Mocht je blijven verrekken van de pijn zou je aan je cardioloog kunnen vragen voor een pijnstiller erbij.
    Je weet dat Piet de 2e keer al 3 uur na de eerste operatie geopereerd is , dus twee keer de borstkas open.
    Piet mocht er eventueel voltaren of brufen bij.Net van harte maar het mocht !
    En daarmee heeft hij de eerste weken de pijn onder controle kunnen houden en het leven werd daardoor een stuk aangenamer.
    Wij zijn nu ruim 2 maanden verder na de operatie ……..en ook al kijk ik met stille verbijstering naar Piet , we zijn nu blij dat hij geopereerd is

  4. Hallo Corry,
    Na lange tijd, en veel drukte, ben ik eindelijk eens in staat op jou log te kijken, en ben verbaasd dat ik al zo’n lange tijd niet bij je ben geweest, want je bent gelukkig al weer thuis. En ik dacht dat het nog moest gebeuren. Zo lang ben ik dus niet op het log geweest, ook niet op mijn eigen.
    Blij ben ik dat je weer thuis bent, je moet vanzelf veel geduld hebben, maar Titus z’n broer is er ook enorm van opgeknapt, maar het moet wel veel tijd hebben. Heel veel sterkte verder gewenst bij het opknappen en revalideren en bedenk: Alle goede dingen komen langzaam. Volgend jaar ken je jezelf niet terug.
    Hartelijke groet,
    Hiltsje.

  5. Fijn dat ik weer wat lees van je
    Wij zijn t weekend heel druk/weg geweest vandaar dat ik nu pas reageer.
    Fijn om te horen dat het heel langzaam iets beter gaat….
    Ja ….je zal geduld op moeten brengen he …alhoewel dat heel moeilijk is
    Sterkte de komende tijd Corry !!
    Sterkte morgen met het gesprek over je revalidatie
    Groeten Sophia

  6. Nu maar hopen dat ze morgen tevreden zijn, daar in Assen. Sterkte voor jou en ook voor jouw privxc3xa9 chauffeur!
    Liefs voor jullie allebei van Jaap en Paula.

  7. Het gaat dus langzaam beter maar nog lang niet zo snel als jij wel zou willen? Geduld oefenen dus maar. En goed doen wat de dokter zegt 🙂 ookal zou je nog zo graag….

    Geniet een beetje van de aanstormende lente, het groen, de kleuren, het zachte weer. Over een paar maanden lach je weer om alles. Wat ik je brom.

    Veel sterkte en succes voor jullei beiden.

    PS. een prive chauffeur heeft ook niet iedereen. Mooi man, die luxe.

Ik lees graag iets van jou! Bedankt! Groet van Corry

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s