Archief | april 2009

Afspraak bij/met cardioloog

Vandaag had ik een eerste afspraak met mijn cardioloog nadat ik uit het ziekenhuis ontslagen ben.  Vooraf moet je een e.c.g. (hartfilmpje) laten maken. Dat zag er, voor mij als leek, aardig uit t.o.v. die voor de operatie gemaakt zijn. En zie: de cardioloog was het helemaal met mij eens. Misschien heb ik in de loop van de tijd toch wat opgestoken?
Verder is er over de medicijnen, die ik nu nog moet nemen, gepraat. Een paar mag ik afbouwen, van een andere de helft nemen, en de bloeverdunners, die je na de opratie verplicht moet nemen, kunnen in overleg met de trombosedienst ook afgebouwd worden vanaf 3 maanden na de operatie.

Ik heb namelijk een z.g. biologische klep "gekregen", en wel een deel van het hart van een rund. Helamaal geprepareerd om door mensen ook verdragen te kunnen worden. Wij noemen het maar een "halalklep". Dit als onderscheid voor een stuk van een varken, dat ook wel gebruikt wordt.
Krijg je nu een kunstklep (mechanisch) dan moet je levenslang bloedverdunners slikken, en bij een bio-klep tijdelijk omdat na een operatie er nog wel klonters in het bloed willen voorkomen. En die kunnen evt een ader ofzo afsluiten, met niet zulke leuke gevolgen. Nou, dan wil je je bloed wel 1 x per week laten prikken!

Over 2xc2xbd maand word ik terug verwacht, en intussen moet ik een keer de fietsproef doen. Heeft dus niks met de revalidatie te maken, nee, bij de proef wordt het verzet van de fiets steeds zwaarder ingesteld, terwijl er ondertussen continue een e.c.g. gemaakt wordt. Eigenlijk wordt het hart dus getest op zijn (on)mogelijkheden. Dit gaat 1 mei gebeuren. Benieuwd hoe dat nu weer gaat verlopen. Afijn, we zien wel.

bloemen

Op de terugweg even naar een tuincentrum geweest om wat bloemetjes voor de tuin te halen. Gezellig! Met dit mooie weer krijg je er zin in om in de tuin bezeig te gaan. Maar dat wordt mij nog ten zeerste afgeraden. Gelukkig merk ik dat zelf ook wel. Nee, wat conditie enzo betreft, ben ik er nog lang niet. Maar wel gaat het elke dag een beetje vooruit. En zo is dat!

Zo, dat was het even weer. Het werken achter de pc gaat mij  nog niet helemaaal goed af. Lezen op zo’n klein scherm gaat niet zo best, vooral niet als de grootte van de letters niet "om naar huis te schrijven" is. Gelukkig is daar via ctr+scroll wat aan te doen. Als de kleur dan ook nog bijna wegvalt tegen de achtergrond, maak ik gauw dat ik weg kom. Tja, het is even niet anders.

Tot de volgende keer!

Vandaag de eerste keer revalideren

Zoals de titel van dit logje al aangeeft, ben ik vandaag voor de eerste keer naar een revalidatie"les" geweest. Er staat totaal 1 uur voor, en ik was al benauwd, dat ik echt een heel uur aan moest poten. Gelukkig hoefde dat niet. Er was ruim de tijd om tussen de oefeningen door weer wat bij te komen. Wat ik allemaal moest doen?

12 minuten fietsen; het apparaat was dusdanig afgesteld, dat ik zo ongeveer op een vlakke weg reed, met weinig (tegen)wind. Het lukte aardig. Ik heb zo’n beetje 1,9 km afgelegd. Niet slecht voor een beginneling, toch?

Dan naar het roeiapparaat. Ik maar aan de touwen trekken. Plm 7 minuten. Nou, dan weet je wel dat je wat gedaan hebt, hoor! Ben erg benieuwd hoeveel spierpijn ik zal krijgen, ondanks de rek- en strekoefeningen die we tussendoor deden.

Ook nog op een soort troon gezeten, waar ik een paar gewichten met mijn benen omhoog moest tillen. Dat was geweldig zwaar, en ik ben dan ook op een gegeven moment met die oefeningen gestopt.

Toen nog een wandeling gemaakt op de loopband. Niet te snel, maar het is wel een apparaat waar je mee moet leren omgaan. Als je stil blijft staan, rol je achteruit en lig je zo op je snufferd. Maar ook dat heb ik naar behoren volbracht.

En toen was er thee of kofiie, en was het uur om. Uiteraard werd er nagepaat en gevraagd hoe ik e.e.a. heb ervaren. Tijdens en na de diverse oefeningen werd wel elke keer de hartslag en het zuurstofgehalte gemeten. Volgens mij was dat redelijk in orde.

Volgende week weer. Kijken wat er dan allemaal gedaan moet worden.

Fijne Paasdagen

Photobucket

Op deze Goede Vrijdag wens ik iedereen van harte Fijne Paasdagen.

Geniet allemaal van het mooie weer, dat ons beloofd wordt, maar ook van het Paasfeest zelf. De foto hierboven maakte ik aan aantal jaren geleden in Jeruzalem in de Graftuin. We maakten daar op zondag een kerkdienst mee. Heel indrukwekkend.
Zie ook hier voor meer foto’s van die tuin.

Maar vooruit, als je het verhaal van Pasen niets zegt, volgt hier een ander plaatje om jullie een Fijn Pasen te wensen:

Photobucket

Tot de volgende keer!

We praten weer even verder……

Zoals ik in het vorige log schreef, had ik gisteren (dinsdag)  een afspraak op de afdeling physio-therapie van het Asser ziekenhuis. Een intake-gesprek hadden we daar. Dit hield in, dat er indringend naar mijn gezondheidstoestand gevraagd werd; of ik nog misschien wat angstig was;  of ik al wat aan het wandelen was geweest (ja dus); en nog zo een hele ris vragen meer. En eigenlijk was dat het dan.
Er werd verteld wat de bedoeling is van de revalidatie, die aangeboden wordt, en hoe vaak (welke frequentie) dat zou kunnen gebeuren.  Wat mijn leeftijd betreft "hing ik er net een beetje tussen in", d.w.z. tussen het kiezen voor 1 of 2 x per week een uur trainen. Gezien die uitspraak ga ik beginnen met 1 x per week, gedurende 6 weken. Eventueel kan dat naderhand uitgebreid worden. Je krijgt trouwens wel "huiswerk" mee.
Volgende week donderdag is de start. Men begint over het algemeen zo’n 6 weken na de operatie, omdat je dan al weer aardig opgeknapt bent, en dat zal volgende week dus zijn. We zien wel hoe het dan gaat. Ben nu wel even blij, dat ik nog niet meteen hoef.
Nou, en dat was het dan gisteren.

Onderweg naar huis ben ik voor het eerst even bij een supermarkt binnen geweest om (zelf)  wat boodschappen te doen. Nou, dat ging goed, maar ik was wel blij toen ik weer thuis was, en lekker in de luie stoel kon gaan bijkomen. Pfffff……. Best een enerverend dagje zo.

Ja, en dat is zo’n beetje alles wat ik op dit moment te melden heb. Later meer……

Hieronder enkele foto’s van een paar boeketten waar ik de afgelopen weken mee ben verwend. Jammer genoeg heb ik van alle bloemen geen foto’s gemaakt, maar wat ben ik verwend!!

Click to play this Smilebox slideshow: verwend met bloemen.....
Create your own slideshow - Powered by Smilebox

Make a Smilebox slideshow

Klik op de pijl en wacht even op de bloemen……
Mogelijk doe ik wat niet goed, maar even geduld, en je ziet ze verschijnen….

Even verder bijpraten

donderdag 2 april:

Ik krijg allerlei vragen hoe het nu met mij gaat. Wel, tijdens mijn verblijf in het ziekenhuis stuurde Johan geregels mailtjes naar familie, vrienden, etc. Zo zie je maar:  de functies waren prachtige verdeeld: dochter de weblog, Johan (en soms de zoon) de e-mails. Werkte vootreffelijk. Vooral berichten sturen via de mail voorkwam een heleboel telefoontjes, enz. Iets waar je in zo’n situatie eigenlijk niet op zit te wachten. Bovendien werkt het een beetje therapeutisch: het dwingt je om een beetje afstand te nemen om je verhaal uit te typen.

Op 1 april (geen grap!) heeft Johan de volgende mail verstuurd:

Heel langzaam gaat het iets minder slecht.
Afgelopen zaterdagnacht is het nog eenmaal voorgekomen dat
de hartslag tot ca 80 slagen opliep, hetgeen de nodige schrik oproept.
Voor de rest veel pijn (alles doet zeer,ribben,schouders,rug etc.) met
paracetamol is het uit te houden.
Veel rusten. Beetje bewegen.
We zullen het geduld op moeten brengen en haar lichaam de tijd gunnen
om te genezen van de diverse fracturen/kneuzingen.
’t mut zien tied hem’n.
Hartelijke groeten corry en johan
    
Nou die tekst kan ik hier dus ook mooi gebruiken. Hoef ik "het wiel" niet meer uit te vinden. Maar zonder gekheid, het gaat allemaal langzaam vooruit. En erg veel pijn in mijn ribbenkast. Vooral als ik hoesten moet. En dat gebeurt nogal eens. Maar we hebben goede hoop,  dat ook dat voorbij gaat.
Gisteren heeft Johan een rollator op de kop getikt, en ik beweeg me nu dus "gemotoriseerd" door de buurt. Het geeft mij iets meer zelfvertrouwen om met zo’n ding rond te wandelen. Stel je van zo’n wandeling trouwens nog niet al te veel voor. Hooguit 10 – 15 minuten per keer. En dan ben ik blij weer thuis op een stoel te kunnen gaan zitten uithijgen. Maar ook dat gaat vast elke dag beter. Zeker nu met dat mooie weer. Heb vanmiddag ook al even achter ’t huis in ’t zonnetje gezeten. Heerlijk!!
Toch ga ik nog elke middag zo’n anderhalf uur te bedde. Slaap dan meestal ook wel even. Doet me gewoon goed, dus die houden we er nog maar eventjes in.
   
vrijdag 3 april:
      
Tja, en toen had ik nog veel meer ingevoerd, maar op het moment dat ik de hele handel doorstuurde om op de weblog te plaatsen ging er kennelijk iets helemaal mis. Weg waren al mijn verhalen. Kon ze ook niet meer oproepen. Gelukkig had ik bovenstaande tekst wel tussendoor opgeslagen, dus nu ga ik even verder.
   
a.s. Dinsdag word ik voor een intake-gesprek verwacht voor revalidatie. E.e.a. gebeurt in het Asser ziekenhuis. Ben heel benieuwd wat allemaal de bedoeling is, en hoe lang men denkt dat zo’n revalidatie zal duren. Misschien mag ik daarnaast ook al wel weer zwemmen? We horen het wel. "We", want partner en/of ander familielid wordt dringend mee-uitgenodigd. Kijken wat daar de bedoeling van is. Overigens zal Johan echt wel mee moeten, al was het alleen maar als privxc3xa9chauffeur. Autorijden mag ik namelijk nog niet weer. Ook fietsen moet ik nog een poosje mee wachten, maar ook dat is tijdelijk.
En zo gaat e.e.a. langzaam de goede kant op. Ga zo meteen nog lekker even in het zonnetje genieten. Want, mensen, wat is het heerlijk weer!
Geniet allemaal van je weekend en ik hoop binnenkort hier weer eens wat te plaatsen.
Hartelijke groet!