Archief | maart 2009

Even bijpraten

Even een kort berichtje om te vertellen hoe het met mij gaat. Nou, in Twente zeggen we dan: "’t Kon better"….. Maar elke dag ga ik een heel klein stapje vooruit. Lig nog veel in bed. Heb geen zin in pc-werk, ik moet me er echt toe zetten om achter dat blauwe oog te kruipen, maar ik neem aan, dat dat binnenkort ook weer wat makkelijker gaat. Bezoekjes bij jullie komt er helemaal niet van. Maar ik ben heel blij met jullie reacties. Johan leest ze voor, en zo blijf ik op de hoogte.

Heb nog aardig wat pijn, vooral als ik een hoestbui heb. Dan wil je je hele ribbenkast wel in elkaar drukken, om zo bewegingloos als maar kan te houden. Maar ja…….. dit was/is beloofd, maar je kunt je van tevoren absoluut niet indenken hoeveel pijn het doet. Ook erg veel last van mijn schouderbladen, iets wat ik helemaal niet verwacht had, maar er echt wel bijhoort, aldas de huisarts.

Die was uitermate tevreden over de voortgang tot nu toe, en daar hou ik het dan maar bij.
Hopenlijk binnenkort wat positievere berichten.

Hartelijke groet uit het Drentse land.

Advertenties

De vlag is uit!!!!

Photobucket

Lieve allemaal!

Even zelf vertellen, dat ik weer thuis ben! Vanmiddag om plm half een stapte ik, heel blij, maar ook verschrikkelijk moe, de drempel over. Na twee en een halve week is dat gewoon een cadeautje. We vinden het fijn dat ik weer thuis mocht komen.
Wat opknappen betreft, ben ik er nog lang niet, sterker nog, ik duik, evenals vanmiddag zometeen mijn eigen bed weer in. HEERLIJK !!!

Verwacht niet meteen hele verhalen van mij. Ook dat zal ik langzaam weer op moeten bouwen. Dank voor alle berichten hier. Annette heeft zich geweldig goed geweerd door hier van alles over mij " los te laten" . Geweldig! Geregeld kreeg ik de geprinte verhalen en commentaren in het ziekenhuis gebracht. Heerlijk om op die manier jullie opbeurende woorden te lezen.

DANK U WEL!!!

Tot de volgende keer dus maar.

Hartelijke groet, Johan en Corry

Assen!

Hallo allemaal!

Daar is dan eindelijk het verlossende nieuws: mama is vandaag overgebracht naar Assen!
Met nog maar eens een schok is het zondagmiddag gelukt haar hartritme onder controle te krijgen en was er gisteren groen licht voor de overplaatsing!

Vanavond trof ik dus een stralend ouderpaar aan in Assen, heerlijk om te zien. Natuurlijk was mama moe, maar dit is ‘gewoon’ moe ipv ‘ziek’ moe, als-je-begrijpt-wat-ik-bedoel.
Ook papa keek moe, maar fris uit de ogen. Dit in tegenstelling tot zijn fysieke gesteldheid, maar dat zal met de nodige rust in eigen huis heus een heel stuk opknappen.

Goede berichten dus, mama had zelfs haar nagels geknipt, is toch geweldig dat ze daar weer aandacht voor had 🙂

Hartelijke groet,
Annette 

Fietsen

Goedemorgen allemaal,

gisteren zijn wij, inclusief de (klein)kinderen, bij papa en mama op bezoek geweest.
In tegenstelling tot eerder deze week, toen beide een uitgeputte en teleurgestelde indruk maakten, zat het stel er nu aardig monter en opgewekt bij. Heerlijk om te zien!

Natuurlijk blijft dat de situatie nog niet is zoals we die graag zouden zien, maar er is weer moed om door te gaan. Mama heeft gistermorgen zelfs al 2 kilometer gefietst in 10 minuten, da’s toch 12 km/uur!
Ze was druk aan het rekenen wat ze binnen die afstand allemaal kan bereiken en kwam -met een beetje doortrappen- al bijna in Hengelo terecht … 😉

Ruimte voor ons om te genieten van een studieweekend met de Winkler Prins Harmonie, we zullen een mooi stukkie muziek voor (o)pa en (o)ma maken!

Hartelijke groet,
Annette

(On)rustig

Helaas is het nog steeds niet gelukt de hartslag van mama naar beneden te krijgen, gelukkig is de koorts ondertussen wel weg.

Papa en mama hebben in alle rust met elkaar de volgende tekst bedacht:

"De doktoren zijn in alle rust bezig het hart van Corry rustig te krijgen,
en wij wachten ,onrustig ,rustig op het moment dat dat gelukt is."


En wij reizen vanmiddag maar rustig weer eens af naar Enschede om dat proces te aanschouwen …..
We houden de moed er maar in (weinig keus tenslotte …)

Hartelijke groet,
Annette


Schokken

Hallo allemaal,

In de loop van de zondag heeft mama koorts gekregen, maandag was haar hartslag heel hoog en zweette ze erg. Door de medicatie aan te passen hoopt men dit steeds beter onder controle te krijgen. Gistermiddag hebben ze met 3 schokken geprobeerd het hartritme stabiel te krijgen, dit is helaas niet gelukt. Dit komt vaker voor en is op zich niet verontrustend, maar voor mama natuurlijk wel een tegenvaller, ze had immers gehoopt eerder naar Assen te kunnen. Gisteravond was ze vooral heel erg moe en nog zweterig, de dokter denkt dat ze misschien toch een beetje ziek is geworden. Tja, en dat combineert niet zo goed met zo’n heftige operatie.
Enfin, ons rest niets anders dan afwachten hoe dit zich verder ontwikkelt en haar zoveel mogelijk tot steun zijn. Dit herstel heeft nu eenmaal tijd nodig, maar je wilt zo graag dat het klaar is …

Bedankt voor ieders medeleven, ik zal m’n best doen me wat vaker te melden.
Hartelijke groet, Annette

Beter uitzicht

Hallo allemaal,

met Corry gaat het nog steeds naar omstandigheden goed. Gistermorgen heeft ze een eindje gewandeld met de fysiotherapeut, vandaag is ze zelfs al lopend verhuisd naar een andere kamer. Wel nog steeds op de MC, maar gelukkig met een aardiger uitzicht dan de troosteloze daken van Enschede.
Twee kwalen waar ze ook voor de operatie al mee kampte, hoge bloeddruk en benauwde hoestbuien, spelen haar ook nu weer parten.
Voor de hoestbuien en gevoelige longen wordt er nu waarschijnlijk een longarts bijgeroepen, toch fijn dat daar nu ook eens aandacht aan besteed wordt.

Namens de hele familie dank voor alle lieve en opbeurende mailtjes en (web-log)reacties, dat doet ons goed. Ik print ze allemaal uit en bundel ze, zodat mama ze in alle rust kan doornemen. Ze geniet daar erg van, gewoon mee doorgaan dus …
Voor de mensen die om een adres vroegen: graag even een verzoek via de mail, dan kan ik rechtstreeks reageren.

Papa reist vanavond voor het eerst weer naar huis om es lekker bij te slapen op z’n eigen bed, ook de post die daar ontvangen is zal morgen dus meegenomen worden.

Hartelijke groet,
Annette