Archief | februari 2009

Rustig wachten?………

…….. nou, dat is wel een beetje veel gevraagd. Allerlei dingen moeten, in mijn optiek, nog gedaan worden. Pedicure en  kapper  hebben hun werk naar behoren gedaan. Ik lig dus met gladde voetjes, en kortgeknipt koppie straks op de o.k. Morgen toch maar de belastingaangifte nog xc3xa9xc3xa9n keertje nazien en dan kan die opgestuurd worden.
Dan nog een keertje wat boodschappen in huis halen. Een klein voorraadje aanleggen, zogezegd. Nou ja en dan hoop ik zondag een beetje "vrij" te hebben. Geen zorgen meer, lekker relaxen, voorzover dat lukt.
Maar ook zondag hoopt mijn dochter en haar gezin nog even langs te komen. Gezellig!

Vanmorgen heb ik nog wel lekker even gezwommen, en dat hoop ik morgenmiddag nog eens te doen. Van de zwemgenoten met een zwaai (tijdelijk)  afscheid genomen. Ik wil er tenslotte niet zomaar stilletjes tussen uit knijpen. Ik zal vermoedelijk een paar maand niet   kunnen gaan zwemmen. Dat was althans de verwachting van de cardioloog toen ik hem er naar vroeg. De wond in de borst moet wel tijd krijgen om te genezen. Nou ja, dan ga ik maar wat meer wandelen. Ik hoop dat dat na de operatie tenminste een beetje gemakkelijker gaat. Zal wel niet meteen lukken, maar elke dag een paar meter verder, dan haal ik op het laatst de 5 kilometer wel. Misschien zelfs nog meer? Ik ben benieuwd.

Maar zonder gekheid: ik zie er toch wel erg tegen op. Niet als een berg, nee, meer als de Mount Everest……

Dat was het even voor nu. Hoop voor maandag nog een keertje terug te komen. Tot dan!

Van alles wat.

Gistermiddag hadden we de feestelijke bijeenkomst van de PCOB. Er waren plm 120 mensen aanwezig. Een hele goede opkomst. De afdeling bestaat 25 jaar en is in 1984 begonnen met 20 leden. Inmiddels zijn er zo’n 310 mensen lid. Van de oprichters zijn er nog 3 in leven en die waren als speciale gasten aanwezig en werden uiteraard in de bloemetjes gezet.

Toen we na dit feest thuis kwamen zat er achter de deurklink zomaar een boeket tulpen. Helaas geen afzender. Ik heb aangenomen dat ze voor ons bedoeld zijn, en heb ze nu mooi te pronken staan op de tafel. Leuk zo’n verrassing. En dankjewel onbekende gever (geefster).

Vanmiddag een behandeling bij de pedicure. Ik had een afspraak staan voor a.s. maandag, maar aangezien ik dan in het ziekenhuis verwacht wordt, heb ik de afspraak kunnen wijzigen. Heel fijn.

Nou en zo kabbelt de week maar voort. Je weet wanneer je "aan de beurt" bent, dus dat wachten is voorbij, maar nu ben je aan het wachten op maandag. En dat duurt lang…..

Van het ziekenhuis kreeg ik een heleboel informatie toegestuurd. Dus ik lees me suf. Sla ook dingen over, die wil ik dan gewoon niet weten. Noem het maar kop in het zand steken, of zoiets.

Nou dat was het dan eventjes. Weet weinig te vertellen.  Tot de volgende keer dan maar.

En toen ging de telefoon……

….het ziekenhuis belde. Gek, je verwacht zo’n belletje elk moment, maar als  dan inderdaad het ziekenhuis belt, schrik je toch ook weer. Maar er was al geconstateerd dat een mens raar in elkaar steekt, dus daar houden we nu maar over op.

Maandag 2 maart word ik in Enschede verwacht, en de operatie staat genoteerd voor dinsdag de 3e maart.
En dan ben ik volgende week dus even heel druk met van alles regelen. Het meeste is al gebeurd, maar er zijn toch nog een paar dingen, die echt niet eerder konden.
Zo hoop ik volgende week de belastingaangifte nog te kunnen afwerken. Maar ik zit nog te wachten op 1 jaaroverzicht. Is dat er vrijdag nog niet, dan zal ik helaas uitstel moeten gaan aanvragen. Zou jammer zijn, ik werk er liever maar mee af.
Ook een bezoek aan de kapper staat nog op het programma, dan heb ik daar voorlopig tenminste geen "kopzorgen" van.
Maandag eerst een feestelijke bijeenkomst van de CPOB, afd Smilde. De club bestaat dit jaar een kwart eeuw, en daar wordt uitvoerig bij stil gestaan. En aangezien ik daar in het bestuur zit (nog maar kort hoor), is het mooi dat ik dat feest nog even mee kan beleven.

Tijdens de eerste ziekenhuisdagen (maandag – donderdag) kan Johan logeren in een appartement van het ziekenhuis. Zie hier. Mooi dat dat kan. Fijn idee dat hij zo dicht bij mij zal zijn. Maakt in principe natuurlijk niks uit, maar alleen de gedachte al is erg prettig.
Na een aantal dagen (plm 5) word ik met een ambulance naar het ziekenhuis in Assen vervoerd voor (verdere) revalidatie enzo. Volgens mij heb ik een paar drukke weken voor de boeg.
Onze dochter zal proberen af en toe een berichtje hier te plaatsen, zodat jullie ook wat op de hoogte blijven. Wanneer ik hier weer terug ben?  Ik zou ’t niet weten. Je moet er wel weer zin in hebben, he? En ik moet aardig opgeknapt zijn.

Maar nu eerst weekend. Morgen is er in de Koepelkerk een grote boekenmarkt. Altijd heel gezellig. Kijk hier om te zien wat ik er vorig jaar over schreef. Toen beklom ik zelfs nog de toren. Pffff, moet ik nu toch echt niet meer aan denken. Ik denk, dat ik niet verder zou komen als de eerste 10 treden…. Maar mogelijk ga ik nog wel even naar de boeken kijken. Is in ieder geval goed voor de broodnodige communicatie enzo.

Dat was het even voor nu. Ik wens jullie allemaal een heel fijn weekend, en oh, mocht het weer eens wat prettiger worden……

En gezellig wxc3 s het!

Wat hebben we zaterdag een leuk, gezellig samenzijn gehad met (bijna)  de hele familie. Exc3xa9n broer is namelijk met zijn vrouw aan het vakantie vieren in Nieuw-Zeeland. Die kon niet komen, maar verder was iedereen er. Evenals de familie van de bruidegom. (Wij "horen" bij de bruid).
Door de kinderen van het feestpaar was een uitgebreide lunch samengesteld, waar we heerlijk van hebben genoten. Alle respect en lof voor wat ze met elkaar bekokstoofd hebben. Het was klasse! Vanaf deze plek nogmaals hartelijk dank jongelui!

Even een paar foto’s:

familie en vrienden

Wachten op de koffie. Ondertussen kunnen we even naar buiten (het was prachtig weer), even de benen strekken, even een kletspraatje maken, enz. enz.

familie en vrienden

Dat ziet er mooi uit! En…. heel belangrijk….. hij was heerlijk!!!!

familie en vrienden

Kijk, daar is de koffie dan.
Je kunt wel zien, dat we genoten hebben.
Wij werden bovendien door broer en schoonzus van huis gehaald en lieten ons prinsheerlijk rijden. Pffff, niks mis mee. Dubbel genieten dus!

Tja, en dan ben ik nu dus op hxc3xa8t telefoontje aan het wachten. Gek, je wilt het hele gebeuren liever vandaag dan morgen maar achter de rug hebben, maar als de telefoon op een raar tijdstip rinkelt, schrik ik toch: "dat zal het ziekenhuis toch niet zijn? "  Een mens zit toch maar raar in elkaar.  En ik, mens zijnde, dus ook…..

Vervolg 4

Hoe gaat het verder met mijn hartverhaal?  Wel, er zit schot in de zaak. Gisteren (donderdag) had ik een afspraak met de cardioloog. Die had inmiddels bericht gehad van de hartchirurg, dat  een operatie alleszins aan te bevelen is.  So far, so good. Maar toen was ik er nog niet.
Eerst naar de rxc3xb6ntgenafdeling, waar opnames gemaakt werden van mijn hoofd: bijholtes, kaak, keel etc.

Dan proberen een afspraak te maken met de kaakchirurg en de KNO-arts. Helaas, het liep tegen 5 uur, en dan gaan de poliklinieken dicht. Maar bij de kaakchirurg had ik geluk. Hij zag mij lopen met een verwijsbrief van een collega en deed het loket weer open. Hoogst persoonlijk besliste hij, dat ik er de volgende morgen "tussen geschoven" zou worden. Dat was dus 1. De KNO afdeling heb ik vanmorgen om half negen gebeld, deed mijn verhaal en zie, zij maakten om 11 uur een plekje vrij. Beide liepen een beetje uit, maar voor twaalven stond ik buiten. Er was niks aan de hand dat een operatie zou kunnen bemoeilijken. Ontstekingen enzo. Gelukkig maar. Beiden berichten dit aan de cardioloog en dan zal de zaak wel in werking gesteld worden.

En dan volgt dus het grote wachten. Op deze plek kun je zien wat de wachttijden per ziekenhuis zijn. In Enschede 2 weken, dus ’t zal mij benieuwen!

Maar morgen eerst een feestje! Zus was 40 jaar getrouwd en dat gaan we morgen vieren. Wordt vast erg gezellig. Je ziet elkaar eens eventjes weer. We hebben er best zin in!

Photobucket

En er zit nog steeds muziek in het jubilerende stel.

Boom geveld (2)

Van het omlaag halen van de boom heeft Johan ook een paar stukjes film gemaakt.  Ik heb er eentje naar photobucket ge-upload (onnodig engels woord), en ga nu proberen of ik ‘em ook op de weblog geplaatst kan krijgen.

Kijk, hij doet ‘et….
Doe wel je geluid aan want je moet toch wel even de zagerij horen. Ook meteen even een stukje reclame voor de boomzager. Misschien kijkt hij hier ook wel eens. Je weet maar nooit.

Weer wat geleerd. Waarbij eens te meer bewezen wordt, dat je nooit te oud bent om te leren.

Boom geveld

Donderdag was ie er dan. De man die bomen vakkundig neerhaalt. Met de nadruk op vakkundig. Alle respect voor de manier waarop die dit kunstje deed. Want het was een heel hoge, dikke boom, die neergehaald moest worden. Reden: stond erg dicht bij het huis en hij begon wat scheef te hangen. Je moet er niet aan denken wat er gebeuren kan als er een stevige stormwind waait. Afhankelijk van de stormrichting zou ie dan het huis van de buren raken of dat van ons. Nou, liever niet. Dan maar een boom minder in de tuin. We hebben er nog genoeg over.

bij ons thuis

De bovenste foto toont de oprit na de "operatie", de onderste zoals de situatie was.
Een beetje donker weer, dus foto’s ook donker, maar ik meen dat het allemaal wel goed te zien is.

Dan heb ik een collage gemaakt van de diverse werkzaamheden etc tijdens het hele gebeuren:

bij ons thuis

Linksboven zit de boomspecialist helemaal boven in de stam. Hij heeft de takken dan al allemaal verwijderd. Middenboven de stapel takken onderaan de boomstam. Die bleven aanvankelijk liggen omdat de bovenste meters van de stam in stukken afgezaagd werden en die kukelden dan zo naar beneden. Ze vielen zacht, zeg maar. Rechtsboven worden de takken versnipperd, andere takken liggen al klaar voor een kennis, die het hout graag wil hebben voor de kachel.

Linksonder liggen stukken stam klaar om de grote reststam (plm 15 meter) op te laten neerkomen. Middenonder: de zaag gaat erin: spannend! rechtsonder: daar ligt ie dan. Niet op de stammetjes, maar er is gekozen om hem te laten neerkomen op een turfheuvel, zodat hij niet zo hard zou neerkomen. Zo’n dreun kan nl zo hevig zijn, dat er wel eens ramen (kunnen) springen.

bij ons thuis

Nog 4 prentjes bij elkaar: Linksboven: de stronk die blijft staan, rechtsboven: geveld en bekeken vanaf de top van de stam.
Linksonder: in "mootjes" gezaagd, zodat de stukken wat hanteerbaar zijn, rechtonder: de stronk wordt nog even waterpas gemaakt. Let wel: dat ding is wel even 82 cm in doorsnee!

bij ons thuis

Foto om te laten zien met hoeveel precisie de stam gevallen is, xc3xa8n wat voor indruk dat maakte! De boomspecialist kreeg dan ook een terecht applaus(je) van de aanwezigen. 

bij ons thuis

En daar liggen ze dan: stukken stam om b.v. bijzettafeltje(s)  van te maken, of een zitplaats. Zoonlief heeft al te kennen gegeven, dat hij er wel wat van hebben wil. En zijn zus wil vast ook wel…
Maar ik vind het ook wel mooi materiaal voor een Fred Flintstonewagen. Vind je ook niet?

Het neerhalen van de stam is overigens zaterdag gebeurd. En toen hebben we er meteen nog maar eentje laten omzagen. Hij was nou toch eenmaal bezig………