Nog meer herinneringen

Het werken aan een levensboek brengt veel herinneringen boven. Fijne, maar ook minder fijne, droevige gedachten. Het houdt je heel erg bezig.

We werken aan de hand van de diverse zintuigen, voelen, zien, ruiken (geuren) enz.
Voor het zintuig "zien" was het de bedoeling een bepaalde persoon of gebeurtenis naar voren te halen. Maar welke moest ik dan kiezen? Moeilijk hoor, want je maakt in de loop van de tijd zoveel dingen mee. Al bladerend in diverse fotoalbums kwam ik onderstaand fotootje tegen:

Ma_met_stamboom

In het kader van "mijn" levensboek was dat wel wat, lijkt mij.

Een foto van mijn moeder met de stamboom van onze ouders. Ze kregen dit van ons t.g.v. hun 40-jarig huwelijk in 1980. Exc3xa9n van mijn schoonzussen had de boom geborduurd, en de fotootjes van kinderen en kleinkinderen werden per tak erbij geplakt. Wat waren onze ouders blij verrast.

En dan komen de herinneringen. O.a. dat wij tijdens het feest samen (hun 7 kinderen dus) een lied voor hen zongen. Iedereen kent het vast niet, maar het is een soort tophit uit de protestantse kerken: "’k Wil U, o God, mijn dank betalen".  We zongen het tweestemmig. We woonden ook toen al over heel Nederland verspreid en konden niet zomaar even bij elkaar komen om te oefenen. Hoe we dat dan gedaan hebben? Ik citeer mijn boek:

We hadden cassettebandjes van de melodie gemaakt, xc3xa8n van de 2e stem. Opgestuurd naar iedereen, met het verzoek  zoveel mogelijk te oefenen.

xe2x80x99s Middags vxc3xb3xc3xb3r het feest begon hebben we samen geoefend bij mijn broer C. thuis.

Tijdens dat zingen daar bij hen, ging de bel. Broerlief ging opendoen, wij zongen gewoon door,  en daar stond een Jehova-geruige voor de deur. Hij wou ons wat over de Bijbel vertellen. xe2x80x9cOch dat is nou jammer, wij zijn er zelf al mee bezig. Luister maarxe2x80x9d. Daar had hij geen weerwoord opxe2x80xa6xe2x80xa6xe2x80xa6

Vooral dat laatste, van dat bezoek, kwam weer boven terwijl ik over het schilderij aan het vertellen was. Raar ding, dat geheugen….

Advertenties

6 thoughts on “Nog meer herinneringen

  1. Heel mooi, zeker niet in de laatste plaats die reactie op die vreselijke Jehova. Zo’n stamboom is mooi. Ik heb er ooit een aan mijn moeder gegeven en die heb nu weer in huis. Je hoeft er maar even naar te kijken en hup, je zit in het verleden.

    En dan denk ik: bijna iedereen is al dood. Wat wordt het eenzaam om je heen als je ouder wordt. Wat moet het heerlijk zijn om dan een gezin om je heen te hebben.

  2. mooi logje, Corry, en het is inderdaad zo, de meest herinneringen worden naar boven gebracht door beelden en geuren. ik heb het zelf voornamelijk met geuren, dat ik kan mijmeren over wat is geweest.
    Wel een mooi iets zo’n levensboek!

Ik lees graag iets van jou! Bedankt! Groet van Corry

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s